Uzasadnienie
Jedną z przesłanek koniecznych do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia. Wynika to z art.52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Przepis ten stanowi, że " skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich ".
Zgodnie z art. 52 § 2 tej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku bezczynności organów administracji, takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 kpa, składane do organu wyższego stopnia. W rozpatrywanym przypadku, skarżący - mimo wezwania - nie wykazał aby przed wniesieniem skargi do sądu składał takie zażalenie do organu wyższego stopnia.
W tej sytuacji należało uznać, że nie została spełniona przesłanka dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, przewidziana w cytowanym przepisie art. 52 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy sąd odrzuca skargę gdy z innych przyczyn jej wniesienie było niedopuszczalne.
W związku z powyższym należało postanowić jak w sentencji.