Uzasadnienie
Pismem z dnia [...].2004r strona skarżąca zwróciła się do Wojewody o "wznowienie postępowania zakończonego wydaniem w dniu [...].2004r rozporządzenia Wojewody".
Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie art.27 ust.1 i 2 ustawy z dnia 13 października 1995r - Prawo łowieckie, który wówczas stanowił, że podziału na obwody łowieckie oraz zmiany granic tych obwodów dokonuje w obrębie województwa właściwy wojewoda, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii właściwego dyrektora regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i Polskiego Związku Łowieckiego, a także właściwej izby rolniczej.
Zgodnie z przepisem art.39 ustawy o administracji rządowej w województwie stanowiło ono akt prawa miejscowego.
W myśl art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Oznacza to, że skarga na bezczynność w stanowieniu prawa miejscowego (nie jest to przypadek wymieniony w pkt 1 -4 powołanego przepisu) nie przysługuje.
Stosownie do przepisu art.58 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Dlatego też, na podstawie powyższego przepisu należało orzec jak w sentencji.