Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 19 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Kr 22/16

Metryka

Rozpoznanie
w dniu 19 sierpnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu A.M.
Sprawa
w sprawie ze skargi na bezczynność Burmistrza Miasta R. p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokat M. S., wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...], [...] K., od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 418,20 zł (słownie: czterysta osiemnaście złotych, dwadzieścia groszy) w tym 78,20 zł (słownie: siedemdziesiąt osiem złotych, dwadzieścia groszy) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu.

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra

Uzasadnienie

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 maja 2016r. przyznane zostało skarżącemu prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie jego skargi na bezczynność Burmistrza Miasta R. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K., zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 23 maja 2016r. na pełnomocnika A. M. została wyznaczona adwokat M. S., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. ul. [...].

Podczas rozprawy sądowej odbywającej się przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w dniu 13 lipca 2016r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej według obowiązujących przepisów wskazując jednocześnie, że koszty te nie zostały w żadnym zakresie pokryte. Prośbę tę ponowił w piśmie skierowanym do tut. Sądu w dniu 9 sierpnia 2016r.

Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801, dalej: rozporządzenie).

Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.

W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit "c" tego rozporządzenia opłaty maksymalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą 480 zł. Ponieważ z akt sprawy wynika, iż Pani mecenas sporządziła dwa pisma dla skarżącego, jej pełnomocnik substytucyjny uczestniczył w rozprawie przed WSA w Krakowie – uznano, iż czynności podjęte w sprawie przez pełnomocnika z urzędu uzasadniają przyznanie wynagrodzenia w stawce wyższej niż ½ stawki maksymalnej (½ z kwoty 480 zł) – i przyznano wynagrodzenie w wysokości 340 zł powiększone o kwotę należnego podatku VAT.

W myśl natomiast § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %.

W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), § 21, 3, 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami).

Pod tą sygnaturą także: dokument z 13 lipca 2016 r., dokument z 10 maja 2016 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.