Uzasadnienie
Skargą z dnia 27 grudnia 2018 r., skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, A. F. zaskarżył bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie w przedmiocie niewydania decyzji o wyłączeniu Starosty Tatrzańskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu.
O właściwości miejscowej sądów administracyjnych stanowi art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej P.p.s.a., zgodnie z którym do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Stosownie do art. 59 § 1 P.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Skoro w tej sprawie skarżona jest bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, którego siedzibą jest Warszawa, a więc organ mający siedzibę na terenie województwa mazowieckiego, to w myśl § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. nr 72, poz. 652, ze zm.) dla obszaru województwa mazowieckiego właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 59 § 1 w związku z art. 13 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji