Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 31 marca 2021 r., sygn. akt II SAB/Kr 24/21

Uzasadnienie

Uzasadnienie:

Wnioskiem dnia 30 października 2020 r. wysłanym drogą elektroniczną do Urzędu Gminy B., H.N., w ramach udostępnienia informacji publicznej, zwróciła się o wskazanie, udostępnienie, przekazanie informacji, zdjęć i innych "dowodów" stanowiących odpowiedź na zawarte we wniosku pytania, a mianowicie:

1. 1. przedstawienie umów podpisanych ze schroniskiem w C. za lata od 2015 – 2020;
2. 2. udzielenie odpowiedzi na pytanie czy Gmina kontrolowała losy zwierząt oddanych do schroniska w C.? Jeśli tak to w jaki sposób?
3. 3. udzielenie odpowiedzi na pytanie czy Gmina sprawdzała autentyczność adopcji wykazywanych przez właściciela schroniska? Jeśli tak to w jaki sposób?
4. 4. przedstawienie kopii umów, jakie obowiązywały w latach 2015 do 30.09.2020 r. z lekarzami weterynarii, którzy świadczyli usług w schronisku.
5. 5. udzielenie odpowiedzi na pytanie jaka karma była podawana psom dorosłym (szczeniakom i kotom, jeśli je oddano)? Jaka część z miesięcznej kwoty przekazywanej do schroniska była przeznaczona na karmę?
6. 6. przedstawienie kopii dokumentów potwierdzających leczenie zwierząt oddanych do schroniska w latach 2015 do 30.09.2020 i świadectw wystawionych przez schroniskowego weterynarza. Udzielenie odpowiedzi na pytanie ile zwierząt padło z ogólnej liczby zwierząt oddanych do schroniska, w tym szczeniaków?
7. 7. przedstawienie potwierdzenia przyjęcia zwierząt odłowionych z terenu Gminy w latach 2015 do 30.09.2020 r.
8. 8. przesłanie nr ewidencyjnych i zdjęć wszystkich psów odłowionych z terenu Gminy i przyjętych do schroniska w latach 2015 do 30.09.2020. Zdjęcia muszą być bezwzględnie połączone z nr ewidencyjnymi.
9. 9. udzielenie odpowiedzi na pytanie czy psy były chipowane? Jeśli tak to przedstawienie dowodów. Czy chipy zostały wprowadzone do Międzynarodowej Bazy Danych Safe Animal?
10. 10. udzielenie odpowiedzi na pytanie w jaki sposób promowano swoje zwierzęta, aby szybciej znalazły domy i w ten sposób, zmniejszyć wydatki gminne na bezdomne zwierzęta? Jeśli tak to podanie linku, z którego wynika, że schronisko tak czyniło.
11. 11. udzielenie odpowiedzi na pytanie ile zwierząt zostało odłowionych z terenu Gminy w latach 2015 do 30.09.2020 r., w tym: psów, szczeniąt; kotów.
12. 12. udzielenie odpowiedzi na pytanie gdzie przebywały koty jeśli zostały odłowione? Czy w schronisku jest pomieszczenie dla kotów?
13. 13. udzielenie odpowiedzi na pytanie ile psów zostało wysterylizowanych/wykastrowanych oraz zaczipowanych z ogólnej liczby przyjętych do schroniska w latach 2015 do 30.09.2020 r. wraz z dowodami na wykonanie zabiegów.
14. 14. przedstawienie kopii faktur obciążających budżet Gminy przez podmiot świadczący usługi odławiania bezdomnych zwierząt i opieki nad nimi w latach 2015 do 30.09.2020.
15. 15. udzielenie odpowiedzi na pytanie czy schronisko posiada wolontariuszy na umowach wolantariackich oraz ilu pracowników?
16. 16. udzielenie odpowiedzi na pytanie ile zwierząt adoptowano w latach 2015 do 30.09.2020 r. wraz z przedstawieniem kopii umów adopcyjnych z uwzględnieniem RODO (z anonimizacją danych osób adoptujących);
17. 17. udzielenie odpowiedzi na pytanie czy wprowadzono program sterylizacji i kastracji? Czy dopłacano do sterylizacji/kastracji zwierząt właścicielskich?
18. 18. czy rozważano możliwość nawiązania współpracy z innymi gminami, wybudowania schroniska międzygminnego lub przytuliska? Jeśli nie nawiązano takiej współpracy, to dlaczego nie?
19. 20. przedstawienie protokołów kontroli w schronisku w latach 2015 do 30.09.2020 r.

Pismem z dnia 30 grudnia 2020 r. wysłanym do wnioskodawczyni drogą elektroniczną, Sekretarz Gminy B. udzielił odpowiedzi na ww. wniosek. W treści pisma zawarto odpowiedzi na postawione we wniosku pytania:

Ad.

1. 1. Kopie umów w załączniku nr 1.

Ad.

1. 2. Kontrola losu zwierząt oddanych z terenu Gminy B. do schroniska w C. odbyła się w 29 listopada 2016 r. i obejmowała lata 2015 i 2016 r.

Ad.

1. 3. Urząd Gminy nie sprawdzał autentyczności adopcji wykazanych przez właściciela schroniska.

Ad.

1. 4. Schronisko w C. prowadzone jest przez właścicieli, którzy są lekarzami weterynarii, stąd też nie było konieczne zawieranie umów z innymi lekarzami. Schronisko takich umów nie posiada.

Ad.

5. Nie da się określić jaka część kwoty przekazywana jest na pokarm dla zwierząt w schronisku, gdyż zakup karmy odbywa się okresowo w zależności od aktualnych potrzeb. Zwierzęta karmione są karmami komercyjnymi dostosowanymi do ich potrzeb gatunkowych, wiekowych, jak i fizjologicznych. Obecny zapas karmy na schronisku pozwoli na około dwuletnie utrzymanie przebywających w nim zwierząt. Obecnie na schronisku stosujemy karmy takie jak: Royal Canin, Britt, Prestige Meal, Dolina Noteci, jak również te pochodzące z darów i zbiórek.

Ad.

6. J.K. wyjaśnił, że leczenie zwierząt opisywane jest w książce leczenia zwierząt. Informacje te są uzupełniane każdego dnia, więc nie ma możliwości skopiowania tych danych w odniesieniu do konkretnego zwierzęcia. Książka leczenia zwierząt podlega każdorazowo kontroli Powiatowego Lekarza Weterynarii, z którym wypracowano sposób jej prowadzenia. Powiatowy Lekarz Weterynarii, który z mocy prawa jest organem umocowanym do przeprowadzania nadzoru nad schroniskiem dla zwierząt, nie zgłaszał zastrzeżeń, co do prowadzonej dokumentacji medycznej w schronisku. Dodatkowo informacje o podstawowych zabiegach weterynaryjnych na zwierzętach jest przekazywana w comiesięcznych raportach przekazywanych wraz z rachunkiem. Co do wskazania ile zwierząt padło z ogólnej liczby zwierząt wyjaśnia, że taka informacja stanowi informację przetworzoną gdyż schronisko nie prowadzi takich statystyk z podziałem na szczenięta i psy dorosłe. "

Ad.

7. Zakres prowadzenia obowiązkowej dokumentacji określa § 6 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi Z dnia 24 czerwca 2004 r. (Dz.U. 2004 nr 158 póz. 1657) w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt. Wnioskowane dokumenty nie wchodzą w zakres dokumentacji określonej tym aktem prawnym. Załącznik nr 2

Ad.

8. Zdjęcia zwierząt umieszczane są na stronie internetowej schroniska, tj: www.s..pl Natomiast zestawienie zdjęć z numerami ewidencyjnymi stanowi informację przetworzoną. Ponadto zakres prowadzenia obowiązkowej dokumentacji określa § 6 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi Z dnia 24 czerwca 2004 r. (Dz.U. 2004 nr 158 póz. 1657) w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt. Wnioskowane dokumenty nie wchodzą w zakres dokumentacji określonej tym aktem prawnym.

Ad.

9. Psy, które są przekazywane do adopcji są chipowane, a informacje te są zamieszczane w bazie danych safe animal. Dane o numerach chipów nie mogą jednak zostać przedstawione, gdyż są umieszczanie w umowach adopcyjnych i stanowią dane chronione na podstawie RODO. Zaznaczyć należy, że zgodnie z Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 czerwca 2004 r. (Dz.U. 2004 nr 158 poz. 1657) w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt, znakowanie zwierząt mikrochipem nie jest zabiegiem obligatoryjnym.

Ad.

1. 10. Zwierzęta są promowane na stronach internetowych schroniska www.s..pl, na Facebooku schronisko dla bezdomnych zwierząt w C. i na portalu OLX;

Ad.

1. 11. Z terenu Gminy B. w latach 2015-2020 zostały odłowione: psów - 68 szczenię - 8 kotów – 20;

Ad.

1. 12. Schronisko dla zwierząt w C. jest przystosowane do utrzymywania w nim kotów;

Ad.

1. 13. Według ustawy o ochronie zwierząt w art. 11a par. 2.4 gmina zapewnia obligatoryjną sterylizację albo kastrację zwierząt w schroniskach dla zwierząt odłowionych z terenu Gminy;

Ad.

1. 14. Załącznik nr 3;

Ad.

1. 15. Schronisko dla zwierząt w C. działa przy współpracy z wolontariuszami. Obecnie firma J.K. Gabinet Weterynaryjny A. zatrudnia 6 osób wraz z właścicielem.

Ad.

16. Schronisko nie działa w oparciu o umowy adopcyjne. Dostarczenie danych osobowych osób, którym przekazano zwierzęta do adopcji jest niezgodne z przepisami RODO, ponadto oznakowanie tych zwierząt zawiera numery chipów zwierząt umożliwiając dotarcie do ich obecnych właścicieli osobom trzecim. Losy zwierząt są każdorazowo kontrolowane przez Powiatowego Lekarza Weterynarii;

Ad.

1. 17. Urząd Gminy w celu zapobiegania bezdomności wprowadził program sterylizacji i kastracji zwierząt bezdomnych. Gmina nie dopłaca do sterylizacji lub kastracji zwierząt właścicielskich;

Ad.

1. 18. Urząd Gminy nie rozważał możliwości nawiązania współpracy z innymi gminami wybudowania schroniska międzygminnego lub przytuliska ze względu na brak środków finansowych przeznaczonych na ten cel;

Ad.

1. 20. załącznik nr 4.

Pismem z dnia 4 stycznia 2021 r. H.N. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wójta Gminy B. polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Podniosła, że odpowiedź jaka została udzielona przez Gminę to ignorancja wnioskodawcy. Nadto wynika z niej, że Gmina nie przestrzega Ustawy o ochronie zwierząt, a wydatki gminne na schronisko w C. były nieuzasadnione.

W dalszej treści skargi podała co następuje:

Ad.

1. Brak nadzoru Wójta nad wykonaniem warunków umów podpisanych z Wykonawcą oraz Uchwał Rady Gminy o programie opieki nad bezdomnymi zwierzętami oraz zapobiegania bezdomności na terenie Gminy B. będzie objęte osobnym postępowaniem Prokuratury.

Ad.

1. 2. Biorąc pod uwagę poświadczenie nieprawdy w protokołach kontroli dokonanych w schronisku w C., protokoły wraz z ich omówieniem zostaną dostarczone wraz z innymi dowodami do organów ścigania;

Ad.

3. Sprawdzanie autentyczności adopcji oznacza, że Gmina powinna była dokonywać wizyt przedadopcyjnych i poadopcyjnych w celu sprawdzenia do jakich warunków trafiły psy (jeżeli w ogóle zostały adoptowane) - czy psy nie trafiły na łańcuch lub jako alarm na pole do pilnowania kartofliska lub zasiewów przed dzikami. Nie wyjaśniono dlaczego UG nie sprawdzał autentyczności adopcji.

Ad.

1. 4. Nie przedstawiono kopii umów podpisanych z właścicielami schroniska na wykonywanie usług weterynaryjnych w schronisku.

Ad.

1. 5. Gmina wydała dla J.K. za lata od 2015 do 2020 kwotę 208.700 zł (wyliczono na podstawie dostarczonych przez Gminę faktur).

Nie udzielono odpowiedzi jaka część z tej kwoty była przeznaczona na karmę. Nie pytano na ile lat wystarczy zapas karmy i to jest zrozumiałe, że to zależy od liczby zwierząt. Na dzień 4 styczni a 2021 r. w schronisku przebywa 1 kot do adopcji i 15 psów. Widać więc bezsens odpowiedzi Sekretarza Gminy, że karmy wystarczy na 2 lata. Zastanawiające jest, gdzie się podziały setki psów i setki kotów, które J.K. odłowił z 29 Gmin, które mają z nim podpisane umowy. Będzie to przedmiotem postępowania przed organami ścigania, do których zostaną zgłoszone gminy i J.K., ponieważ istnieje mocne podejrzenie, że zarówno psy, szczenięta i koty zostały uśmiercone.

Ad.

6. Powiatowy Lekarz Weterynarii dokonuje ogólnej kontroli schroniska, lecz nie sprawdza, co się dzieje ze zwierzętami z Gminy B.. Nie udzielono odpowiedzi stosownie do zadanego pytania - ile zwierząt odłowionych przez J.K. i dostarczonych do schroniska było leczonych, ile padło, w tym ile szczeniąt.

Ad.

1. 7. Nie udzielono odpowiedzi na pytanie zawarte w punkcie 7 wniosku, nie stanowi jej powołane przez Sekretarza Gminy Rozporządzenie.

Ad.

8. Zwierzęta z Gminy B. nigdy nie były promowane ani wystawiane do adopcji na stronie schroniska ani na OLX. Nadto jeżeli były lub są na stronie schroniska zdjęcia zwierząt, to właściciel schroniska nie udziela informacji z jakiej są Gminy.

Ad.

1. 9. Nie przedstawiono wszystkich nr chipów psów odłowionych, tj. chipów 68 psów.

Ad.

1. 13. Nie udzielono odpowiedzi na pytanie ile psów z 68 oddanych do schroniska zostało poddanych zabiegom sterylizacji/kastracji.

Ad.

1. 15. Nie udzielono odpowiedzi ile jest wolontariuszy w schronisku.

Ad.

1. 16. Nie dostarczono zanonimizowanych kopii umów adopcyjnych dla 68 psów, 8 szczeniąt i 20 kotów.

Ad.

1. 18. Gmina nie poczyniła starań, aby wejść w kooperacje z innymi gminami w sprawie wybudowania wspólnego przytuliska.

Skarżąca dodała, że Gmina wystąpiła z pismem o przedłużenie terminu, do czego miała prawo zgodnie z Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Odpowiedź została udzielona jednak dopiero po prawie dwóch miesiącach od daty doręczenia wniosku.

Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o ukaranie grzywną Wójta Gminy B., zobowiązanie do udzielenia informacji publicznej na wszystkie punkty zawarte we wniosku.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy B. wniósł o odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi.

Podał, że z uwagi na duży zakres wnioskowanych informacji oraz braki kadrowe związane z panującą epidemią organ pismem z dnia 12 listopada 2020 roku poinformował skarżącą o wyznaczeniu nowego terminu do załatwienia sprawy, tj. do 30 grudnia 2020 roku. Pismo zostało wysłane do skarżącej na adres poczty elektronicznej [email protected] w dniu 12 listopada 2020 roku.

W dniu 6 listopada 2020 roku organ wysłał przedmiotowy wniosek do J.K., z którym gmina miała w latach 2015-2020 podpisaną umowę na wyłapywanie bezdomnych zwierząt i przekazywanie ich do schroniska, z prośbą o udzielenie odpowiedzi na pytania objęte wnioskiem, na które gmina nie zna odpowiedzi. W dniu 18 listopada 2020 r. J.K. przesłał za pomocą poczty elektronicznej odpowiedzi na pytania. W dniu 30 grudnia 2020 roku za pośrednictwem poczty elektronicznej organ na podstawie danych posiadanych w zasobach Urzędu oraz informacji od J.K. udzielił odpowiedzi na wszystkie pytania zgodnie z otrzymanym wnioskiem od skarżącej poprzez przesłanie odpowiedzi na adres poczty elektronicznej [email protected] podpisanej podpisem elektronicznym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej "ppsa"), sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w określonych przypadkach, w tym w sprawach mogących zakończyć się decyzją administracyjną lub podjęciem czynności. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (DZ.U.2019.1429 z późn. zm. – dalej jako "udip"), pozostaje w bezczynności, gdy w prawnie ustalonym terminie nie udzielił wnioskodawcy żądanej przez nią informacji publicznej, nie odmówił udostępnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 1, nie umorzył postępowania bądź też nie odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1.

Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób: poprzez udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, poprzez odmowę lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.

Nie ulega wątpliwości, że informacje żądane przez stronę skarżącą mają charakter informacji publicznej (dotyczą realizacji zadania publicznego), a Wójt Gminy B. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Kwestie te nie są zresztą przedmiotem sporu pomiędzy stronami.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 udip udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, co do zasady nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W myśl ust. 2 art. 13 jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w takim terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

W sprawie poddanej osądowi wniosek (złożony w formie elektronicznej) wpłynął do organu w dniu 30 października 2020 r. Organ udzielił odpowiedzi w dniu 30 grudnia 2020 r., a zatem z przekroczeniem 14 dniowego terminu. Co prawda organ w dniu 12 listopada 2020 r. powiadomił skarżącą o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy, ale w ocenie Sądu działanie to pozbawione było jakichkolwiek podstaw prawnych i faktycznych. Powodem bowiem opóźnienia było poszukiwanie u innych podmiotów żądanych we wniosku informacji.

Organ jest obowiązany do udostępnienia tylko takiej informacji, którą posiada. Jeśli zaś żądanych informacji nie posiada, winien w terminie 14 dni poinformować o tym wnioskodawcę. Wbrew przekonaniu skarżącej, organ nie ma obowiązku poszukiwać informacji, której sam nie posiada. Gdyby zatem organ udzielił tylko tych informacji, które były w jego posiadaniu, bez starania się o ich uzyskanie od prowadzących schronisko w C., mógłby to uczynić w terminie 14 dniowym, bez narażania się na zarzut bezczynności i bez potrzeby zawiadomienia wnioskodawczyni o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy.

Ze względu jednak na to, że zasadniczo odpowiedź została udzielona skarżącej przed wniesieniem skargi, sądowa ocena stanu bezczynności może dotyczyć tylko takiego zakresu wniosku, którego udzielona odpowiedź nie obejmowała. W dniu wniesienia skargi organ pozostawał bowiem w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącej tylko w takim zakresie, w jakim przekazana informacja nie zawierała odpowiedzi na zadane pytania. W zakresie zaś, w którym informacji udzielono, stan bezczynności ustał jeszcze przed wniesieniem skargi. W takiej zaś sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Pogląd taki został wyrażony w Uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. II OPS 5/19, w której stwierdzono, że "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.".

Analiza udzielonej skarżącej odpowiedzi pozwala na stwierdzenie, że na pytania oznaczone we wniosku nr 8, 13 i 16 odpowiedź w istocie nie została udzielona. W punkcie 8 skarżąca domagała się przekazania zdjęć wszystkich psów w powiązaniu z ich numerami ewidencyjnymi. Z udzielonej odpowiedzi wynika jedynie, że zdjęcia psów zamieszczane są stronie internetowej schroniska, co uznać należy za informację niepowiązana z pytaniem. Nie wiadomo, czy organ dysponuje fotografiami i numerami ewidencyjnymi psów. Stwierdzenie zaś, że żądany we wniosku wykaz stanowi informację przetworzoną nie zmienia stanu bezczynności, skoro odmowa udostępnienia takiej informacji następuje w drodze decyzji administracyjnej. W pytaniu nr 13 skarżąca domagała się podania liczby psów poddanych określonym zabiegom. Stwierdzenie, że gmina zapewnia obligatoryjną sterylizację lub kastrację zwierząt nie stanowi odpowiedzi na to pytanie. Odmawiając odpowiedzi na pytanie nr 16 organ powołał się na ochronę danych osobowych (RODO). Także i w takim wypadku odmowa udostępnienia informacji następuje w drodze decyzji administracyjnej.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ppsa orzekł jak w punkcie I wyroku.

W pozostałym zakresie wniosku udzielono odpowiedzi jeszcze przed wniesieniem skargi. W tym też zakresie skargę odrzucono (pkt IV wyroku).

Z treścią tych odpowiedzi skarżąca polemizuje w skardze, formułując także wykraczające poza zakres wniosku z 30 października 2020 r., pytania. Wskazać trzeba, że sam fakt niezadowolenia z treści udzielonej przez organ odpowiedzi na wniosek nie może przesądzać o zasadności skargi na bezczynność. Postępowanie administracyjne zaś może podlegać sądowemu badaniu pod względem bezczynności tylko w takich granicach, które zostały określone we wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Istotą rażącego naruszenia prawa jest pozbawiona jakichkolwiek wątpliwości, oczywistość stwierdzonego naruszenia. Ocena ta powinna być dokonywana z uwzględnieniem wszelkich okoliczności konkretnej sprawy, w tym długotrwałości bezczynności, jak i jej powodów. Nie jest wystarczające samo przekroczenie ustawowych terminów, lecz musi być ono znaczne, bądź też przejawiać się w braku jakiejkolwiek reakcji organu na wniosek strony. Sąd wziął pod uwagę, że w niniejszej sprawie organ nie zignorował wniosku skarżącej i co prawda po terminie określonym w art. 13 udip, lecz udzielił niemal wyczerpującej odpowiedzi. Działanie to świadczy zatem o dobrej woli organu, ukierunkowanej na zaspokojenie oczekiwań skarżącej. Z tych samych względów Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącej o wymierzenie organowi grzywny, o czym orzeczono w pkt. III wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.