Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 6 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Kr 241/14

Metryka

Sąd
sygn. akt II SAB/Kr 241/14 Kraków, dnia 6 sierpnia 2014r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 6 sierpnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi J.K. na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w przedmiocie wydania pozwolenia wodnoprawnego

Sentencja

postanawia:

  1. I. stwierdzić swoją niewłaściwość; II. przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako sądowi miejscowo właściwemu.

Uzasadnienie

W myśl art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – oznaczana dalej jako p.p.s.a.) do rozpoznania sprawy sądowoadministracyjnej właściwy jest sąd, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Z kolei art. 14 p.p.s.a. stanowi, iż wojewódzki sąd administracyjny, właściwy w chwili wniesienia skargi, pozostaje właściwy aż do ukończenia postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

W myśl art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu; postanowienie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Jak wynika z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2013r., poz. 260 ze zm.), Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest centralnym organem administracji rządowej. Stosownie do art. 18a ust. 1 tej ustawy, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad realizuje swoje zadania przy pomocy Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad wykonuje również zadania zarządu dróg krajowych. Zgodnie z art. 18a ust. 2, w skład Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad wchodzą, z zastrzeżeniem ust. 3a, oddziały w województwach.

Nadto, w myśl art. 18a ust. 5 ustawy o drogach publicznych, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad może upoważnić pracowników Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad do załatwiania określonych spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych.

Z powołanych przepisów wynika jasno, że organem administracji publicznej jest sam Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad. Organem administracji nie jest ani Dyrekcja (stanowi ona aparat pomocniczy organu), ani tym bardziej jej oddziały w poszczególnych województwach. Oznacza to, że w niniejszej sprawie została zaskarżona bezczynność organu administracji publicznej, mającego siedzibę w W., tj. na terenie województwa mazowieckiego, objętego właściwością Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zgodnie z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. nr 72, poz. 652 ze zm.).

Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak na wstępie, za podstawę biorąc art. 59 p.p.s.a.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 26 września 2014 r., dokument z 8 września 2014 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.