Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 października 2017 r. J. C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na przewlekłe prowadzenie przez Starostę T. postępowania w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania prowadzonego pod sygnaturą [...]
Skarżący nie przedstawił żadnego dowodu na okoliczność wyczerpania trybu z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.). W wykonaniu zarządzenia z dnia 21 listopada 2017 r. skarżący został wezwany do przedstawienia takiego dowodu – jednak wezwanie to, doręczone skarżącemu w dniu 27 listopada 2017 r. pozostało bezskuteczne; skarżący nie odpowiedział na nie. Z kolei organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że kwestia przewlekłości czy też bezczynności w ramach przedmiotowego postępowania nigdy wcześniej nie była podnoszona przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W świetle powyższego uprzednie wniesienie ponaglenia jest przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W niniejszej sprawie przesłanka ta nie została spełniona. Skarga jest zatem niedopuszczalna.
Skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.