Uzasadnienie
O. A. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na przewlekłość postępowania administracyjnego prowadzonego przez Prezydenta Miasta Nowego Sącza w sprawie wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania za nieruchomość stanowiącą działkę o numerze ewidencyjnym [...] - powstałą z podziału działki [...] obj. KW nr [...] położoną w obrębie [...] miasta N. S., przejętą z mocy prawa na własność Miasta Nowy Sącz na podstawie decyzji Prezydenta Miasta Nowego Sącza z dnia 23 czerwca 2021r. znak WAU.RAB.6740.1.2.2021.JJ
Skarżący zażądał:
- 1. stwierdzenia, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania,
- 2. stwierdzenia, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,
- 3. przyznania od organu sumy pieniężnej zgodnie z art. 154 § 7 ppsa
- 4. zasądzenia kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż organ w przypadku wydania decyzji o realizacji inwestycji drogowej (ZRID) winien w ciągu 30 dni licząc od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna wydać decyzję ustalająca wysokość odszkodowania za zajętą pod inwestycję drogową działkę. Postępowanie w tej sprawie wszczęte zostało 23.08.2021r., decyzja odszkodowawcza nie została wydana pomimo upływu 13 miesięcy (licząc do dnia złożenia skargi). Organ w tym czasie nie przeprowadził w ocenie skarżącego żadnych czynności zmierzających do ustalenia odszkodowania, pomimo, iż Wojewoda Małopolski postanowieniem z dnia 20 czerwca 2022r. uwzględniając ponaglenie skarżącego z dnia 13 czerwca 2022r. uznał, iż Prezydent Miasta dopuścił się przewlekłego postępowania i zobowiązał organ do załatwienia sprawy w terminie do dnia 30 września 2022r. Pomimo powyższego rozstrzygnięcia nadzorczego organ nie zakończył postępowania w wyznaczonym terminie, lecz w dniu 22 września 2022r. orzekł o zawieszeniu postępowania.
W ocenie skarżącego fakt, iż organ zawiesił postępowanie wbrew jednoznacznemu stanowisku Wojewody, które nota bene trudno uznać za załatwienie sprawy (a organ wyższego stopnia zobowiązał do załatwienia sprawy), skarżący stanął na stanowisku, iż organ w dalszym ciągu prowadził postępowanie w sposób przewlekły, a zawieszenie postępowania było jedynie czynnością pozorną. Skarżący podniósł, że zawieszenie postępowania, z powodu braku ustawowych ku temu przesłanek, było przejawem uchylania się organu od rozstrzygnięcia sprawy i celowego przewlekania. Postępowanie organu w ocenie skarżącego jest wyrazem lekceważenia prawa, stąd wniósł on o stwierdzenie, że niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej - na podstawie art. 149 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w wysokości 10 000 zł.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, względnie w przypadku uznania skargi za zasadną z ostrożności procesowej o uznanie, że przewlekle prowadzenie postępowania nie nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa i oddalenie wniosku o przyznanie stronie sumy pieniężnej w wysokości 10 000 zł lub znaczne obniżenie tej kwoty. Uzasadniając swoje stanowisko organ przedstawił szczegółowo przebieg przedmiotowego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 dalej określanej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
- 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości lub w części (art. 151 p.p.s.a.).
Rozpoznając wniesioną w niniejszej sprawie skargę na przewlekłość Sąd uznał, że zasługiwała ona na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 35 § 3 K.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 K.p.a. stanowi, że o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Pojęcie "przewlekłości postępowania" wprowadzone zostało do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i obowiązuje od 11 kwietnia 2011 r. Celem nowelizacji było usprawnienie postępowania administracyjnego poprzez stworzenie możliwości zaskarżenia nie tylko samej czynności organu administracji publicznej, ale również prowadzenia przez te organy postępowania w sposób przewlekły. Przewlekłość postępowania, określona w art. 37 § 1 K.p.a. oraz w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., ma inny zakres znaczeniowy niż "bezczynność organu". Wynika to obecnie z treści art. 37 § 1 K.p.a. Z kolei NSA w wyroku z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12, zapadłym jeszcze przed nowelizacją K.p.a. wskazał, że "Dokonując rozgraniczenia zakresu skarg na bezczynność i przewlekłość postępowania, zauważyć trzeba, iż nowelizacja ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez dodanie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, wymagać będzie reinterpretacji pojęcia bezczynności, poprzez ograniczenie jego rozumienia do niewydania w terminie decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Natomiast przez pojęcie przewlekłego prowadzenia postępowania należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących że formalnie organ nie jest bezczynny (...), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (...).
Pojęcie przewlekłość postępowania obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Tak wyodrębniona skarga na przewlekłość postępowania dotyczyć będzie sytuacji innych niż formalna bezczynność organu (...)." (zob. też wyrok WSA w Warszawie z 17 grudnia 2014 r., sygn. VII SAB/Wa 62/14). Z kolei NSA w wyroku z 5 lutego 2015 r., sygn. II GSK 2038/13, stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ może być spowodowane różnymi okolicznościami. Zaistnieje zarówno w sytuacji, gdy będzie można organowi postawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się w rozsądnym terminie, jak również, kiedy będzie można postawić zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia.
Za przejaw przewlekłego prowadzenia postępowania może być także uznana nieporadność organu, kiedy z naruszeniem przepisu art. 12 § 1 K.p.a. nie działa on w sprawie wnikliwie i szybko, a podejmuje czynności i środki dowodowe nieadekwatne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy. Co do zasady orzecznictwo to zachowuje aktualność również obecnie.
Skarżący zarzucił Prezydentowi Miasta Nowego Sącza przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania za nieruchomość stanowiącą działkę o numerze ewidencyjnym [...] - powstałą z podziału działki [...] obj. KW nr [...] położonej w obrębie [...] miasta N. S., przejętą z mocy prawa na własność Miasta Nowego Sącza na podstawie decyzji nr 1/2021 Prezydenta Miasta Nowego Sącza z dnia 23 czerwca 2021 r., znak WAU.RAB.6740.1.2.2021.JJ.
Przebieg przedmiotowego postępowania przedstawiał się następująco.
Decyzją nr 1/2021 Prezydenta Miasta Nowego Sącza z dnia 23 czerwca 2021 r. znak: WAU.RAB.6740.1.2.2021.JJ o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dotyczącą inwestycji pn.: "Rozbudowa ulicy [...] w N. S. wraz z kanałem opadowym polegającej na rozbudowie drogi gminnej klasy L (ulicy [...] w zakresie jezdni, chodników i miejsc postojowych wraz z przebudową skrzyżowań z drogami poprzecznymi, budowie i przebudowie zjazdów, budowie systemów odwodnienia (wykonanie kanalizacji deszczowej wraz z odbiornikami - zbiornikami retencyjno-chłonnymi), budowie kanału technologicznego, budowie oświetlenia drogowego, przebudowie i zabezpieczeniu urządzeń obcych - sieci infrastrukturalnych (...)", stwierdzono nabycie przez Miasto Nowy Sącz z mocy prawa z dniem, w którym decyzja ta stała się ostateczna, własności nieruchomości stanowiącej działkę o numerze ewidencyjnym [...] o pow. 0,0118 ha (powstałą z podziału działki [...] obj.
KW nr [...]) położoną w obrębie [...] miasta N.. Decyzja ta stała się ostateczna i wykonalna z dniem 12 sierpnia 2021 roku. Pismem z dnia 29.06.2021 r., zwrócono się do Miejskiego Zarządu Dróg - jednostki wykonującej w imieniu Prezydenta Miasta Nowego Sącza obowiązki zarządcy dróg, z zapytaniem czy m.in. ww. nieruchomość podlega regulacji w trybie przepisów art. 73 ustawy z 13 października 1998 roku Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Miejski Zarząd Dróg pismem z dnia 12.07.2021 r. poinformował, że działka ewidencyjna [...] w obr. [...], w części zajęta została już pod drogę publiczną w trybie przepisów art. 73 ww. ustawy w związku z czym należy dokonać geodezyjnego podziału celem dokonania regulacji stanu prawnego. Zgodnie z przepisami art.12 ust. 4 g ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych "Jeżeli decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nadany został rygor natychmiastowej wykonalności, decyzję ustalającą wysokość odszkodowania wydaje się w terminie 60 dni od dnia nadania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej rygoru natychmiastowej wykonalności".
Prezydent Miasta Nowego Sącza zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego i jednocześnie z uwagi m.in. na konieczność wyjaśnienia ww. okoliczności (brak pełnej dokumentacji dowodowej w sprawie) o przesunięciu terminu zakończenia postępowania do 31 maja 2022 roku. Zaszła konieczność wyjaśnienia kwestii, czy część działki, której ma dotyczyć odszkodowanie stanowiło już uprzednio przedmiot własności miasta. Art.73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 roku Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. z 1998 roku Nr 133, poz. 872 z późniejszymi zmianami, stanowi, że nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem.
Zgodnie z przepisem art. 73 ust. 3 ww. ustawy nabycie mienia stwierdza wojewoda w drodze decyzji. W sytuacji gdy w przedmiotowej sprawie stwierdzone zostałoby przez Wojewodę Małopolskiego nabycie z dniem 1 stycznia 1999 r. części działki o numerze [...] w obrębie [...] wówczas wpłynęłoby to na powierzchnię za jaką winno być ustalone i wypłacone odszkodowanie w związku z wydaną decyzją nr 1/2021 Prezydenta Miasta Nowego Sącza z dnia 23 czerwca 2021 r. znak: WAD.RAB.6740.1.2.2021.JJ o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.
W dniu 27.10.2021 r. przeprowadzone zostały, z udziałem przedstawicieli Miejskiego Zarządu Dróg, oględziny przedmiotowej nieruchomości. Na przedmiotową okoliczność sporządzono stosowny protokół, w którym potwierdzono, że część działki powinna podlegać regulacji w trybie art. 73 przedmiotowej ustawy. W związku z powyższym pismem z dnia 3.11.2021 r., zwrócono się do Miejskiego Zarządu Dróg o złożenie do Wojewody wniosków o wydanie decyzji potwierdzających przejście z mocy prawa na własność Gminy Nowy Sącz nieruchomości objętych inwestycją podlegających regulacji w trybie przepisów art.
73. Miejski Zarządu Dróg pismem z dnia 15.11.2021 r. poinformował, że wykorzystał środki na wykonanie prac geodezyjnych w bieżącym roku i dopiero w roku 2022 po zatwierdzeniu budżetu i po wyłonieniu jednostki wykonawstwa geodezyjnego będzie możliwe zlecenie podziałów na potrzeby regulacji nieruchomości we wskazanym wyżej trybie. W dniu 11.05.2022 r., wystosowano kolejne pismo do Miejskiego Zarządu Dróg z zapytaniem czy złożony został stosowny wniosek do Wojewody Małopolskiego o wydanie decyzji potwierdzającej przejście z mocy prawa na własność Miasta Nowy Sącz części nieruchomości stanowiącej działkę [...] w obrębie [...] m. Nowego Sącza. Jednocześnie organ pismem z dnia 11.05.2022 r. poinformował strony postępowania, że prowadzone są czynności wyjaśniające - m.in. ustalenie czy część nieruchomości stanowiąca działkę [...] w obrębie 25 m. podlega regulacji w trybie przepisów art.
73. Poinformowano również, że po skompletowaniu przez Miejski Zarząd Dróg w Nowym Sączu stosownej dokumentacji i złożeniu wniosku do Wojewody Małopolskiego, a następnie po otrzymaniu ostatecznej decyzji rozstrzygającej w tym zakresie, podjęte będą dalsze czynności zmierzające do wypłaty odszkodowania w trybie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Prezydent Miasta Nowego Sącza zawiadomił strony postępowania o przesunięciu terminu załatwienia przedmiotowej sprawy do 31 stycznia 2023 r. Pełnomocnik Pana O. A. złożył w dniu 03.06.2022 r ponaglenie na prowadzone postępowanie.
Jak wyjaśnił Miejski Zarząd Dróg w piśmie z dnia 06.06.2022 r. wnioski do Wojewody Małopolskiego nie zostały jeszcze złożone m.in. dot. działki [...], ze względu na konieczność wybrania jednostki wykonawstwa geodezyjnego do sporządzenia mapy z projektem podziału nieruchomości, która podlega weryfikacji przez Starostwo Powiatowe. Wskazał, że przedmiotowe prace planowane są do wykonania do końca 2022 roku. Wojewoda Małopolski dnia 20.06.2022 r., wydał postanowienie uznające, iż Prezydent Miasta Nowego Sącza rozpatrujący przedmiotową sprawę dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania jednak nie było to z rażącym naruszeniem prawa.
Jednocześnie Wojewoda Małopolski zobowiązał Prezydenta Miasta Nowego Sącza do załatwienia przedmiotowej sprawy w terminie do dnia 30 września 2022 r. Pismem z dnia 23.06.2022 r., organ kolejny raz zwrócił się do Miejskiego Zarządu Dróg, z prośbą o pilne złożenie stosownego wniosku do Wojewody Małopolskiego o wydanie decyzji potwierdzającej przejście z mocy prawa na własność Miasta Nowy Sącz części nieruchomości stanowiącej działkę [...] oraz potraktowanie sprawy jako pilnej w związku z wyznaczonym przez Wojewodę Małopolskiego terminem załatwienia przedmiotowej sprawy do 30 września 2022 r. Miejski Zarząd Dróg w dniu 05.07.2022 r., poinformował, że zlecona została mapa z projektem podziału działki [...], zaś kolejnym krokiem będzie złożenie wniosku do Wojewody Małopolskiego o wydanie decyzji. Prezydent Miasta Nowego Sącza wydał w dniu 22 września 2022r. postanowienie o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania dot. dz. ew. [...] do czasu wydania przez Wojewodę Małopolskiego ostatecznej decyzji w trybie art. 73.
W dniu 07.10.2022 r., wpłynęło zażalenie Pana O. A. na postanowienie Prezydenta Miasta Nowego Sącza, dotyczące zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania z tytułu przejęcia z mocy prawa przez Miasto Nowy Sącz nieruchomości gruntowej, stanowiącej działkę gruntu o numerze ewidencyjnym [...], które wraz z aktami sprawy zostało w dniu 12.10.2022 r., przesłane do Wojewody Małopolskiego. Równocześnie z zażaleniem na postanowienie o zawieszeniu postępowania Skarżący złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie- będące przedmiotem niniejszego postępowania.
Wojewoda Małopolski na skutek rozpoznania w/w zażalenia wydał postanowienie uchylające zaskarżone postanowienie w całości. Mając na uwadze pozyskaną od Miejskiego Zarządu Dróg informację, że w wyniku przeprowadzonych przez powołanego przez nich geodetę pomiaru w terenie oraz analizy dokumentów udostępnionych w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej brak jest podstaw do przeprowadzenia podziału działki [...] i jej regulacji w trybie przepisów art. 73 ustawy z 13 października 1998 roku Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, organ podjął czynności (przygotował projekt umowy) zmierzające do wyłonienia, w trybie przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych, nowego rzeczoznawcy majątkowego, który sporządzi operat szacunkowy określenia wartości przedmiotowej nieruchomości a następnie w oparciu o zebrany materiał dowodowy wydana zostanie stosowna decyzja administracyjna o ustalenie wysokości należnego odszkodowania za przejętą na rzecz Miasta Nowy Sącz nieruchomość.
W świetle powyższego kwestia ewentualnej uprzedniej zajętości części spornej działki pod drogę publiczną na podstawie art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 roku Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną stanowiła okoliczność mającą wpływ na wynik postępowania – tj. wysokość przyznanego odszkodowania.
Zarzut przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie okazał się zasadny.
Przemawia za tym przede wszystkim długość postępowania. Co prawda postępowania z zakresu ustalenia odszkodowania za nieruchomości przejęte pod drogi na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych należą do spraw o skomplikowanym i złożonym charakterze, niemniej jednak ustawodawca wprowadził w tym zakresie sztywny maksymalnie 60-dniowy termin na wydanie decyzji odszkodowawczej (art.12 ust. 4 g ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych).
Ponadto zakreślając organowi termin do załatwienia sprawy organ wyższego rzędu wyznaczył maksymalny termin, jaki powinien być wystarczający dla zakończenia postępowania i wydania żądanej decyzji mając na uwadze interes publiczny, jak również słuszny interes obywateli, który to termin również nie został dotrzymany.
Wobec powyższego w ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie zaszła nie tylko przewlekłość postępowania, ale też przewlekłość, której można przypisać charakter przewlekłości z rażącym naruszeniem prawa.
W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. Sąd, w przypadku, stwierdzenia przewlekłości postępowania może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Jak wskazuje się w orzecznictwie przyznanie sumy pieniężnej ma charakter swego rodzaju zadośćuczynienia spowodowanego długotrwałą bezczynnością lub przewlekłością w prowadzeniu postępowania i nie znosi, czy też nie ogranicza ewentualnych roszczeń strony skarżącej względem organu z tytułu odszkodowania oraz nie podlega zaliczeniu na jego poczet.
Należy przyjąć, że ma ona charakter represyjny względem organu administracyjnego w związku z krzywdą jaką strona poniosła wskutek zwłoki organu w rozpoznaniu wniosku i długotrwałego, bezskutecznego oczekiwania na rozstrzygnięcie sprawy przez organ (tak NSA w wyroku z dnia 6 listopada 2021 r. sygn. II OSK 1201/21).
Nie ulega wątpliwości, iż w przedmiotowej sprawie takie zadośćuczynienie skarżącemu się należy. Podkreślić należy, że skarżący przez ponadnormatywnie długi czas oczekuje na wydanie rozstrzygnięcia, którego niewydanie stanowi przeszkodę w otrzymaniu należnego mu odszkodowania. Jednocześnie odnosząc się do wysokości przyznanej kwoty Sąd pragnie zwrócić uwagę, że okolicznością wziętą pod uwagę przez Sąd jest obiektywna trudność w ustaleniu zajętości terenu objętego decyzją ZRID, jakkolwiek nie jest to przeszkoda nie do przezwyciężenia, a już z całą pewnością niedopuszczalnym jest przerzucanie na obywatela/stronę konsekwencji w postaci zaniedbań lub trudności organizacyjnych organu administracji publicznej.
W ocenie Sądu suma pieniężna przyznana skarżącemu w kwocie [...]zł jest adekwatną, a żądanie w dalej idącym zakresie (skarżący domagał się przyznania kwoty [...]zł) jest w realiach niniejszej sprawy nieuzasadnione.
Wobec powyższego z wymienionych przyczyn, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 w zw. z art. 149 § 1a i § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.
O zwrocie kosztów postępowania, obejmujących kwotę uiszczonego wpisu od skargi (100 zł), koszt zastępstwa radcy prawnego (480 zł) oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa (17 zł), Sąd orzekł w punkcie IV sentencji wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.