Uzasadnienie
A. F. wniósł skargę na bezczynność Starosty T w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 27 marca 2018 r. o wydanie kopii z oryginału decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczącej inwestycji przy [...] w Z.. We wniosku podkreślił, że domaga się kopii tej decyzji jako strona postępowania.
W odpowiedzi na skargę Starosta T wskazał, że wniosek A. F. został przekazany do organu właściwego do wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach tj. do Burmistrza Miasta Z., informując o tym skarżącego. Skarżący został poinformowany przez ten organ, że nie było prowadzone postępowanie w sprawie wydania decyzji środowiskowej, o której mowa we wniosku. Mimo to A. F. w kwestniu i maju 2018 r. składał kolejne wnioski w tej sprawie.
Zakres kognicji sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.), zaś jeśli chodzi o bezczynność – w punktach 8 i 9 tego przepisu. Zgodnie z nimi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie mieści się w zakresie tych przepisów. Jej przedmiotem jest niedoręczenie "kopii z oryginału decyzji" administracyjnej skarżącemu jako stronie postępowania, co nie jest wydaniem decyzji, postanowienia wskazanego w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a., czynnością materialno – techniczną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ani pisemną interpretacją przepisów prawa podatkowego (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.). Doręczenie decyzji administracyjnej nie jest też aktem lub czynnością podjętą w ramach postępowania administracyjnego, tym bardziej, że mowa jest o decyzji nieistniejącej, która ewentualnie mogłaby być wydana przez inny organ administracji publicznej.
Przedmiotem skargi jest bezczynność organu w zakresie, jaki w ogóle nie należy do jego kompetencji ani też nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wynikających z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.
Wobec powyższego skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.