Uzasadnienie
A. C. pismem z 19 maja 2014 r. wezwała "T" S.A. w K. na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 i ust. 3, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a tired pierwszy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198) do udostępnienia wszelkich dokumentów tj. oświadczeń, zgód, decyzji administracyjnych, będących w posiadaniu spółki, a dotyczących usytuowania oraz późniejszej eksploatacji urządzeń przesyłowych znajdujących się działce nr [...] obr. [...] będącej jej własnością.
W odpowiedzi, w piśmie z dnia 17 czerwca 2014 r. "T" S.A. Odział w K. wezwał wnioskodawców o sprecyzowanie jakie dokumenty są przedmiotem wniosku, gdyż jego obecna treść została sformułowana w sposób zbyt ogólny. Poinformował, że do chwili dokładnego wskazania przedmiotowych dokumentów, ze wskazaniem nazwy organu który wydał dokument, daty jego wydania, ewentualnie wskazania poprzedników prawnych będących właścicielami nieruchomości w dacie budowy urządzeń elektroenergetycznych oraz ówczesnego oznaczenia nieruchomości nie jest możliwe stwierdzenie, czy spółka posiada jakiekolwiek dokumenty do których odnosi się wniosek. Na obecnym etapie nie jest możliwe zajęcie przez spółkę stanowiska w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
A. C. wniosła w dniu 8 lipca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność "T" S.A. z siedzibą w K. w udostępnieniu informacji publicznej, domagając się stwierdzenia bezczynności spółki, zobowiązania jej do udzielenia informacji w żądanym zakresie i w żądanej formie oraz o zasądzenia kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skarżąca argumentowała, że spółka jest podmiotem zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Odnosząc się do wezwania zawartego w piśmie z 17 czerwca 2014 r. podniosła, że gdyby znała organy oraz daty wszystkich dokumentów zawnioskowałaby o nie wprost, bądź próbowała uzyskać we własnym zakresie.
Wedle skarżącej skoro skarga na bezczynność w sprawie dostępu do informacji publicznej zmierza do jak najszybszego rozpatrzenia wniosku, a ustawa nie stawia dodatkowych warunków do jej wniesienia, to może być ona wniesiona do sądu bez wezwania do usunięci naruszenia prawa. Natomiast skarga na bezczynność jest skutecznie wniesiona aż do chwili załatwienia sprawy poprzez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcie czynności.
W odpowiedzi na skargę "T" S.A. w K. wniosła o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania.
Spółka podniosła, że udzieliła w możliwie najszybszym terminie informacji co do rodzaju i ilości urządzeń elektroenergetycznych na działce. Natomiast konieczne było – z uwagi na fakt, że na działce znajdują się urządzenia nie będące własnością spółki i powstałe w różnym czasie - sprecyzowanie co do jakich urządzeń wniosek z dnia 19 maja 2014 r. się odnosił. Ponadto nie każdy dokument będący w posiadaniu spółki posiada walor informacji publicznej, dlatego konieczne było wezwanie wnioskodawcy do uściślenia wniosku. Na działce znajduje się również fragment linii kablowej niskiego napięcia wybudowany w 2006 r., zgodę na tę instalację wyraził poprzedni właściciel działki. W przypadku żądania dokumentów dotyczących również tego przyłącza ewentualne ograniczenie mogłoby się wiązać z ochroną danych osobowych.
Nie można uznać, że spółka pozostawała w bezczynności, nawet bowiem gdyby posiadała żądane informacje nie mogła ich udostępnić wskutek braku wskazania we wniosku sposobu i formy ich udostępnienia. Na koniec spółka oświadczyła, że nie jest w posiadaniu żadnych dokumentów (decyzji) dotyczących napowietrznej linii średniego napięcia 15kV wybudowanej w 1963 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Postępowanie przed sądem podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Przedmiotem wniesionej w niniejszej sprawie skargi był wniosek A. C. z 19 maja 2014 r., którym wezwano "T" S.A. w K. o udostępnienie wszelkich dokumentów tj. oświadczeń, zgód, decyzji administracyjnych i innych dokumentów będących w posiadaniu Spółki, a dotyczących usytuowania oraz późniejszej eksploatacji urządzeń przesyłowych zrealizowanej na działce nr [...] obręb [...] – stanowiącej własność wnioskodawców.
Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270 ze zm. – dalej powoływana jako p.p.s.a.) sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast stosownie do art. 161 § 1 p.p.s.a. ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-2 tego przepisu lub gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe – pkt 3.
Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi, jeżeli po wniesieniu skargi zaistnieją okoliczności powodujące niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe niewątpliwie w przypadku wydania przez organ administracji aktu lub interpretacji bądź też dokonania czynności po wniesieniu skargi na bezczynność organu, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd. Nie można bowiem zobowiązać organu do dokonania czynności, która została w momencie orzekania już dokonana, nawet jeśli przekroczony został przez organ termin przewidziany do jej dokonania. Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest bowiem stan z momentu orzekania przez sąd administracyjny i fakt dokonania czynności do tego momentu, czyni postępowanie w sprawie bezczynności bezprzedmiotowym (vide: uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08). Przedstawione wyżej sposoby rozstrzygnięć w sprawie ze skargi na bezczynność są uwarunkowane specyfiką postępowania z tej skargi, w którym - odmiennie niż w postępowaniu ze skargi na działanie organu - sąd uwzględnia stan faktyczny z daty wyrokowania. Nadto nie można również zobowiązać organu do udzielenia informacji publicznej gdy wskazuje iż nie dysponuje informacja żądaną we wniosku.
W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie zachodzi bezczynność organu, albowiem udzielił on żądanej informacji pismem z 17 czerwca 2014 r. wskazując jaka i w jakim terminie infrastruktura przesyłowa została zrealizowana na działce wnioskodawczyni wraz z załączonym szkicem - jakkolwiek po upływie 14-dniowego terminu przewidzianego w treści art. 13 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2001, Nr 112, poz.1198), a w części już po wniesieniu skargi. Nadto istotne jest, że w odpowiedzi na skargę "T" S.A. w K. wskazała, iż Spółka " nie jest w posiadaniu żadnych dokumentów (decyzji) dotyczących napowietrznej linii średniego napięcia wybudowanej na działce stanowiącej własność skarżącej", przedkładając dodatkowo na potwierdzenie okoliczności posadowienia i eksploatacji pozostałych urządzeń: kopię protokołu odbioru technicznego przyłącza do linii kablowej powstałej w 2006 r. dla odbiorcy J. K., kopię mapy z naniesiona instalacją oraz zgodę poprzednika prawnego skarżącej – J. C. oraz kopię karty zbiorczej eksploatacji obiektów energetycznych wskazującą, że drugi fragment linii 15 kV stanowiący odgałęzienie stacji trafo – [...] oznaczony jako 82236 znajduje się w eksploatacji osoby trzeciej, a także mapkę z naniesionymi liniami energetycznymi na działce skarżącej.
Istotnym w sprawie jest, iż zwłoka organu w udzieleniu odpowiedzi nie miała charakteru rażącego. Z akt wynika, że w części informacji udzielono pismem z 17 czerwca 2014 r. a w części po złożeniu skargi (data jej złożenia:8 lipca 2014 r.) w odpowiedzi na skargę pismem z 22 lipca 2014 r. W konsekwencji w dacie wyrokowania przez Sąd nie miała już miejsca bezczynność organu dotycząca niezałatwienia wniosku skarżącej 19 maja 2014 r., ponieważ udzielono na niego odpowiedzi, wskazując, iż Spółka nie jest w posiadaniu innych, żądanych dokumentów. W ten sposób została wyeliminowana bezczynność organu (a tym samym przedmiot skargi na bezczynność), a postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.
W tym miejscu wskazać trzeba, że zakres przedmiotowy kognicji sądu w postępowaniu ze skargi na bezczynność jest ograniczony. Sąd nie obejmuje kontrolą merytorycznej zawartości udzielonej informacji publicznej, a jedynie władny jest oceniać, czy pokrywają się zakresy przedmiotowe wniosku i odpowiedzi organu. Taka zbieżność w sprawie niniejszej niewątpliwie ma miejsce, albowiem informacja przekazana skarżącej zawiera odpowiedź na kwestie podniesione w treści wniosku z dnia 19 maja 2014 r. Zauważyć, że skarżąca nie wskazywała przy tym konkretnych dokumentów. W piśmie procesowym z 10 września 2014 r. strona skarżąca podtrzymała zarzut bezczynności związany z niedochowanie terminu, w którym "T" S.A powinien udzielić żądanej informacji publicznej.
Konkludując, z powyższego jednoznacznie wynika, że organ nadesłał informacje i kserokopie posiadanych dokumentów, które dotyczą infrastruktury energetycznej na nieruchomości skarżącej. Trzeba zauważyć, że we wniosku nie wskazano na konkretne dokumenty, które organ miałby nie przedstawić. Nadto Spółka poinformowała, że innych dokumentów poza przekazanymi - nie posiada.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że postępowanie w sprawie bezczynności organu stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność nie nosi cech rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie prawa można uznać, w ocenie Sądu, długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu. W niniejszym postępowaniu organ pismem z 17 czerwca 2014 odnosił się do wniosku skarżących, a ostatecznie udzielił posiadanej informacji wraz z kserokopiami posiadanych dokumentów pismem stanowiącym odpowiedź na skargę.
Wobec przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych i prawnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 149, art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I i II sentencji wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono w punkcie III sentencji na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.