Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W świetle powyższego uprzednie wniesienie ponaglenia jest przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Skarżąca – mimo wezwania z dnia 28 grudnia 2017 r. (k.
12) - nie przedstawiła żadnego dowodu na okoliczność wyczerpania trybu z art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego. Stwierdziła jedynie w piśmie z dnia 15 stycznia 2018 r. (k. 15), że "dwukrotnie wzywała i przesyłała pełnomocnictwo celem podjęcia działań przez organ", co nie może zostać uznane za wykazanie, że przed wniesieniem skargi złożono ponaglenie.
Ponieważ przesłanka wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi nie została w niniejszej sprawie spełniona, skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.