Uzasadnienie
W dniu 3 listopada 2022 r. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność zarządu [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B. w zakresie rozpoznania jego wniosku z 16 sierpnia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie udostępnienia o Spółce z o.o. [...] w zakresie określonym we wniosku.
Organowi zarzucił naruszenie:
- 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,
- 2. art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "UDIP") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek.
Na podstawie tych zarzutów skarżący wniósł o:
- 1. zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z 16 sierpnia 2022r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie określonym we wniosku;
- 2. uznanie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
- 3. wymierzenie grzywny zarządowi zobowiązanej spółki;
- 4. zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że za pomocą poczty elektronicznej w dniu 16 sierpnia 2022 r. skarżący złożył do [...] wniosek dotyczący udzielenia informacji publicznej w obejmujący:
- a. zasady i warunki zatrudnienia prezesa zarządu spółki,
- b. wysokość wynagrodzenia wypłaconego prezesowi zarządu w 2021 r. oraz w I połowie 2022 r.
- c. zasady i warunki działania Rady Nadzorczej, w tym zasady wynagradzania członków RN,
- d. wysokość wynagrodzenia wypłaconego członkom Rady Nadzorczej w 2021 r. oraz w I połowie 2022 r.
- e. zasady obsługi prawnej spółki, w przypadku korzystania z usług podmiotów zewnętrznych - skany umów zawartych od początku funkcjonowania spółki do dnia odpowiedzi na pytanie oraz zestawienie faktur/rachunków z podaniem podmiotów wystawiających oraz kwot,
- f. terminu przekazania do KRS sprawozdania finansowego za 2021 r, a w przypadku niezłożenia go w tym systemie - przesłanie wersji elektronicznej (plik pdf lub skan wydruku).
Spółka [...] Sp. z o.o. jest podmiotem gospodarczym, którego udziałowcami są jednostki samorządu terytorialnego z województwa małopolskiego. Oznacza to, że zarząd tej spółki jest zobowiązany do udzielenia informacji o swojej działalności związanej z gospodarowaniem mieniem publicznym oraz realizacją zadań publicznych.
W terminie wynikającym z przepisów zawartych art. 13 ust. 1 Ustawy o dostępie do informacji publicznej, jak również do dnia sporządzenia skargi podmiot zobowiązany nie udostępnił ani nie przesłał skarżącemu informacji, o którą wnioskował. Termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 UDIP, pierwszego dnia roboczego po 14 dniach od złożenia wniosku, czyli 30 sierpnia 2022 r. Brak udzielenia odpowiedzi oraz brak reakcji zarządu spółki na złożony wniosek uzasadnia skargę.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę w pierwszej kolejności wskazano, że wniosek złożony został do Spółki drogą mailową i skarżący zatytułował go " zapytanie o informacje różne’". Ze względu na fakt, że mail został wysłany z serwera publicznego, a temat maila nie wskazywał, że chodzi w nim o informacje publiczne, mail został zakwalifikowany przez program pocztowy spółki jako spam. Dopiero po otrzymaniu skargi w formie pisemnej, wniosek został odnaleziony i udzielono na niego odpowiedzi. Podniesiono, że skarżący w żaden sposób nie upewnił się, czy jego mail został doręczony do Spółki. Po odczytaniu wniosku, Spółka udzieliła odpowiedzi skarżącemu, w której poinformowała go, że informacje, o których uzyskanie wnosi w pkt 1-4 swojego maila, mają charakter informacji przetworzonej i zwróciła się do wnioskodawcy o wyjaśnienie, w jaki sposób uzyskanie informacji w danej, konkretnej sytuacji, jest istotne dla interesu publicznego.
Ponadto decyzją z dnia 6.12.2022r. odmówiono skarżącemu informacji, o które wnosi w pkt 5, ze względu na ochronę prywatności osób, nie będących funkcjonariuszem publicznym. Spółka wskazała również, że pierwszy rok obrotowym za który zobowiązana jest do złożenia sprawozdania finansowego, kończy się 31.12.2022 r., a więc nie składała sprawozdania finansowego za 2021 r. Spółka podniosła również iż, wniosek o uznanie ewentualnej bezczynności Spółki za rażącą - w przypadku uznania, że Spółka dopuściła się bezczynność – jest niezasadny.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325.) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
- 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429 z późn. zm. – dalej jako "u.d.i.p."), zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 tej ustawy). Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu, albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą, albo wreszcie poinformowanie, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy.
W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej.
Skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej inicjuje postępowanie, w ramach którego organ zobowiązany jest w pierwszej kolejności ocenić charakter żądanej informacji pod kątem uznania jej za informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., a następnie, w razie uznania żądanej informacji za publiczną, informację tę udostępnić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 u.d.ip. – z zastrzeżeniem art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 2), lub w tym terminie wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.ip. decyzję o odmowie jej udostępnienia, bądź też – w razie uznania, że żądana informacja nie spełnia kryteriów informacji publicznej, lub, że jest ona dostępna w innym trybie (art. 1 ust. 2), powiadomić wnioskodawcę, że w przypadku jego żądania przepisy u.d.i p. nie znajdują zastosowania.
Ustawa o dostępie do informacji publicznej odsyła do przepisów k.p.a. jedynie w odniesieniu do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji (art. 16 u.d.ip.). We wcześniejszym etapie postępowanie w przedmiocie udzielenia informacji publicznej jest natomiast postępowaniem odformalizowanym, a przepisy u.d.i.p. nie wskazują jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku. Wniosek o udzielenie informacji publicznej może więc przybrać każdą formę, o ile wynika z niego w sposób jasny, co jest przedmiotem wniosku. Wobec braku jakichkolwiek wymagań formalnych wniosku o udostępnienie informacji publicznej, o istocie takiego wniosku rozstrzygać winna jego treść. W żaden sposób nie dyskwalifikuje natomiast kwalifikacji wniosku, jako wniosku o udostępnienie informacji publicznej, brak wskazania, że wniosek skierowany został w trybie i na zasadach przewidzianych w u.d.i.p. (por. wyrok NSA z dnia 4 listopada 2016 r., I OSK 1621/16, CBOSA).
Wniosek J. M. z dnia 16 sierpnia 2022r. o udostępnienie informacji publicznej został skierowany drogą mailową do [...] Sp. z o.o. z siedzibą w B.. Nie ulega wątpliwości, że zarząd tej spółki – jako organ podmiotu reprezentującego osoby prawne samorządu terytorialnego dysponujące majątkiem publicznym lub co najmniej podmiotu reprezentującego osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów – jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 4 i 5 u.d.i p.). Spółka bowiem jest projektem szesnastu małopolskich gmin i Skarbu Państwa, które to podmioty są udziałowcami [...] Sp. z o.o., zatem mieści się w katalogu podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 4 i 5 u.d.i p.).
Z kolei zastanowić się należy, czy żądane informacje objęte wnioskiem z 16 sierpnia 2022r. można uznać za informację publiczną. Skarżący złożył do [...] wniosek dotyczący udzielenia informacji publicznej w obejmujący:
- 1. zasady i warunki zatrudnienia prezesa zarządu spółki,
- 2. wysokość wynagrodzenia wypłaconego prezesowi zarządu w 2021 r. oraz w I połowie 2022 r.
- 3. zasady i warunki działania Rady Nadzorczej, w tym zasady wynagradzania członków RN,
- 4. wysokość wynagrodzenia wypłaconego członkom Rady Nadzorczej w 2021 r. oraz w I połowie 2022 r.
- 5. zasady obsługi prawnej spółki, w przypadku korzystania z usług podmiotów zewnętrznych - skany umów zawartych od początku funkcjonowania spółki do dnia odpowiedzi na pytanie oraz zestawienie faktur/rachunków z podaniem podmiotów wystawiających oraz kwot,
- 6. terminu przekazania do KRS sprawozdania finansowego za 2021 r, a w przypadku niezłożenia go w tym systemie - przesłanie wersji elektronicznej (plik pdf lub skan wydruku).
W ocenie Sądu informacje objęte wnioskiem stanowią co do zasady informację publiczną (z małym zastrzeżeniem, o czym poniżej). Sąd nie podziela jednak stanowiska podmiotu zobowiązanego, że wniosek o udostępnienie informacji wskazanych w pkt 1-4 Informacje, mają charakter informacji przetworzonej. Jak stwierdził NSA w wyroku z dnia 10 marca 2017 r. ocena, czy informacja publiczna ma postać przetworzoną, musi być dokonana w sposób zindywidualizowany, uwzględniający realia konkretnej sprawy. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że informacja przetworzona to jakościowo nowa informacja, która nie istnieje w przyjętej treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego podmiotu. Udzielenie informacji przetworzonej poprzedza więc wytworzenie nowej informacji (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1717/16, Lex nr 2309119).
Zabieg ten wymaga dokonania stosownych działań, obliczeń, zestawień, podsumowań, które połączone są z zaangażowaniem intelektualnym. Za informację przetworzoną uchodzić może informacja cząstkowa, którą należy wyselekcjonować ze zbiorów dokumentów, jak również pewna suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść podmiot zobowiązany, takich jak czasochłonność czy liczba zaangażowanych pracowników. Nie ma również żadnych wątpliwości co do tego, że z informacją przetworzoną mamy do czynienia, gdy dla jej uzyskania trzeba przygotować różnego rodzaju analizy, obliczenia, zestawienia statystyczne czy ekspertyzy, które łączą się z zaangażowaniem określonych środków osobowych i finansowych podmiotu zobowiązanego, innych niż wykorzystywane w jego bieżącej działalności. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy.
Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona. (Wyrok NSA w warszawie z dnia 22 listopada 2016 R., sygn. akt I OSK 3374/15, LEX NR 2169828.) Natomiast zgodnie z Wyrokiem NSA w Warszawie z dnia 17 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 1503/15, LEX NR 2330256 z informacją przetworzoną mamy do czynienia, jeżeli udzielenie żądanej informacji wiąże się z koniecznością przetworzenia posiadanych danych poprzez weryfikację dokumentacji źródłowej w celu odnalezienia danych będących w zakresie zainteresowania wnioskodawcy, a następnie sporządzenia na jej podstawie odpowiedniego zestawienia - wymagających również dodatkowych obliczeń i analiz, a także weryfikacji tych danych z punktu widzenia ochrony danych wrażliwych.
Odnosząc powyższe uwagi do wniosku złożonego przez J. M. w zakresie pkt 1 do 4 stwierdzić należy, iż z całą pewnością nie można uznać za przetworzoną informację o wysokości wynagrodzenia Prezesa Zarządu oraz członków Rady Nadzorczej otrzymanego przez w/w w roku 2021 oraz I połowie 2022r.(pkt 2 i 4 wniosku), albowiem całość operacji związanej z przygotowaniem powyższej informacji sprowadza się do prostego zsumowania wypłat cząstkowych za żądany okres. Wątpliwości co najwyżej budzić może czy wnioskodawca domaga się informacji o wynagrodzeniu netto czy też brutto, przy czym w przypadku wątpliwości po stronie zobowiązanego podmiotu może one wezwać wnioskodawcę do sprecyzowania wniosku w powyższym zakresie. Odnośnie natomiast pkt 1 i 3 wniosku obejmującego pytanie o zasady i warunki zatrudnienia Prezesa Zarządu spółki, oraz zasady i warunki działania Rady Nadzorczej, w tym zasady wynagradzania członków RN – są to pytania dość niekonkretne i na tyle rozległe, że bez sprecyzowania ze strony skarżącego wniosku w powyższym zakresie nie jest w ogóle możliwym ustalenie, czy zakres żądanej w powyższym zakresie informacji mieści się w pojęciu informacji publicznej.
Przykładowo bowiem zasady i warunki działania organów spółki prawa handlowego - jaką jest podmiot zobowiązany, wynikają tak z przepisów Kodeksu spółek handlowych jak i umowy w oparciu, o którą została utworzona i działa konkretna spółka. Trudno jednak uznać przepisy prawa powszechnie obowiązującego za informację publiczną w znaczeniu przedmiotowym u.d.i.p. Dlatego też w powyższym zakresie podmiot zobowiązany winien zwrócić się do skarżącego o skonkretyzowanie wniosku w powyższym zakresie, następnie zbadać czy żądane informacje mieszczą się w zakresie przedmiotowym informacji publicznej i na koniec wreszcie rozstrzygnąć, czy chodzi o informację prostą czy też przetworzoną. Tymczasem działania podmiotu zobowiązanego w zakresie rozpoznania wniosku odnośnie pkt 1-4 były zupełnie inne, w ocenie Sądu nieprawidłowe z punktu widzenia przepisów u.d.i.p. (z przyczyn wskazanych wyżej). W powyższym zatem zakresie – tj. pkt 1-4 wniosku z dnia 16 sierpnia 2022r. podmiot zobowiązany pozostaje więc w bezczynności, co znalazło odzwierciedlenie w pkt I wyroku.
W przedmiocie informacji zawartej w pkt 6 wniosku skarżącego podmiot zobowiązany udzielił skarżącemu wyczerpującej odpowiedzi w piśmie z dnia 6 grudnia 2022r.
Odnośnie natomiast informacji wskazanych w pkt 5 wniosku z dnia 16 sierpnia 2022r. zarząd Spółki odmówił skarżącemu udzielenia informacji, ze względu na ochronę prywatności osób, nie będących funkcjonariuszami publicznymi – wydając w tym zakresie w dniu 6 grudnia 2022r. w oparciu o art. 16 ust. 1 udip decyzję o odmowie udzielenia informacji w powyższym zakresie, podając w uzasadnieniu decyzji powody odmowy. Zatem w zakresie pkt 5 wniosku o informację podmiot zobowiązany podjął czynności zmierzające do rozpoznania złożonego wniosku. Podkreślić w tym miejscu należy, iż w sprawie na bezczynność nie jest rzeczą Sądu ocena zasadności decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej (co może być przedmiotem osobnego zaskarżenia) lecz istotny jest sam fakt załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej poprzez wydanie takiej decyzji.
W przedmiotowej sprawie – w zakresie pkt 5 i 6 wniosku - zachodzi zatem sytuacja, że podmiot zobowiązany zareagował i podjął działania związane z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej przy czym nastąpiło to z przekroczeniem ustawowego 14-dniowego terminu na udzielenie informacji. Wniosek pochodził bowiem z daty 16 sierpnia 2022r., odpowiedzi na wniosek zaś udzielono w dniu 6 grudnia 2022r. Nawet jeśli przyjąć, iż podmiot zobowiązany faktycznie dowiedział się o złożeniu wniosku o udzielenie informacji publicznej w dniu otrzymania pisemnej skargi na bezczynność (skarga z dnia 3 listopada 2022r.) to i tak termin 14 dni wynikający z art. 13 ust. 1 udip został przekroczony. Istotne z punktu widzenia właściwego rozstrzygnięcia Sądu w tej sprawie jest jednak również to, że po złożeniu skargi na bezczynność a przed wyrokowaniem w niniejszej sprawie podmiot zobowiązany odpowiedział na wniosek o informację publiczną.
W sprawie nastąpiło więc uchybienie obowiązkowi udostępnienia informacji publicznej w zakreślonym przez ustawę 14-dniowym terminie, przy czyn wniosek skarżącego (w zakresie oczywiście pkt 5 i 6 wniosku) został załatwiony w dniu 6 grudnia 2022r. Należało zatem uznać, że w tej dacie stan bezczynności podmiotu zobowiązanego w zakresie pkt 5 i 6 wniosku ustał. Nie budzi żadnych wątpliwości, że reakcja podmiotu zobowiązanego w powyższym zakresie wniosku jest właściwa - tj. zgodna z przepisami udip, przewidującymi określone możliwe działania ze strony zobowiązanego w realizacji obowiązku rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej.
Wobec udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie pkt 5 i 6 wniosku, przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie, Sąd nie miał podstaw by zobowiązywać podmiot do wydania w określonym terminie aktu albo do dokonania czynności. W tym zakresie postępowanie sądowe, jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - o czym orzeczono w pkt II sentencji wyroku.
Wniosek o udostępnienie informacji publicznej w przedmiotowej sprawie nosi datę 16 sierpnia 2022r., zaś odpowiedź na ten wniosek udzielona została dopiero 6 grudnia 2022r, a zatem z przekroczeniem 14-dniowego terminu przewidzianego na załatwienie wniosku o udzielenie informacji publicznej. Nastąpiło zatem opóźnienie w załatwieniu wniosku skarżącego, zatem podmiot dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 16 sierpnia 2022r. Zaznaczyć jednak należy, iż w sprawie wątpliwym jest czy konsekwencjami złożenia wniosku zwykłą drogą mailową bez potwierdzenia złożenia wniosku i bez upewnienia się, iż wniosek faktycznie dotarł do jego adresata obciążać można jedynie podmiot zobowiązany. Podkreślić też należy, iż w momencie wpływu skargi na bezczynność w rozpoznaniu wniosku o udzielenie informacji - podmiot zobowiązany odszukał w poczcie spam przedmiotowy wniosek i podjął działania do jego rozpoznania, przy czym załatwienie tego wniosku licząc od daty skargi na bezczynność (3 listopada 2022r.) również nastąpiło z przekroczeniem terminu 14-dniowego, (6 grudnia 2022r.) przy czym przekroczenie to było nieznaczne.
W ocenie Sądu zaistniałe opóźnienie w załatwieniu wniosku przy uwzględnieniu całości okoliczności niniejszej sprawy uznać należy za bezczynność bez rażącego naruszeniem prawa. Wskazać też należy, iż bezczynność dotycząca załatwienia pkt 1-4 wniosku nie wynikała ze zlekceważenia przez podmiot zobowiązany swoich obowiązków związanych z udzieleniem informacji publicznej w powyższym zakresie, lecz z odmiennej interpretacji właściwych w tym zakresie przepisów prawa. W przypadku przekroczenia przez organ ustawowego terminu załatwienia sprawy, o tym, czy bezczynność i przewlekłe prowadzenie sprawy przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, nie decyduje sam tylko przedmiot sprawy, ale wszystkie okoliczności z tym związane, w tym także czas trwania przewlekłości. W niniejszej sprawie biorąc ogół powyższych przesłanek, w szczególności czasookresu opóźnienia oraz działania podmiotu zobowiązanego podjęte na skutek złożonego wniosku - stwierdzić należy, iż bezczynność nie miała charakteru szczególnie kwalifikowanego.
W ocenie Sądu zaistniałe opóźnienie w załatwieniu wniosku uznać należy za bezczynność bez rażącego naruszeniem prawa – o czym orzeczono w pkt III i IV wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 oraz § 1a p.p.s.a.
Jakkolwiek w przedmiotowej sprawie ustalono, że organ dopuścił się bezczynności (która miała miejsce z bez rażącego naruszenia prawa) brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o nałożeniu na podmiot zobowiązany grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 149 § 2 p.p.s.a.: "Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6". Podkreślić jednak trzeba, że ocena czy zachodzi konieczność przyznania na rzecz skarżącego sumy pieniężnej lub zastosowania grzywny pozostawiona jest uznaniu Sądu, który ma w tym zakresie do wyboru dwa środki o charakterze finansowym, mające na celu dyscyplinowanie organu. Nałożenie grzywny byłoby uzasadnione w sytuacji, gdy jest potrzebne dla osiągnięcia celu orzeczenia rozstrzygającego skargę na bezczynność czy przewlekłość, zwalczenia bezczynności organu oraz zdyscyplinowania organu (por. wyrok Naczelnego Sądu administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1506/165).
Ponadto wskazać należy, że grzywna, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a., ma charakter fakultatywny. Skoro zatem w sprawie podmiot zobowiązany podjął działania nie ignorując wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej, i co prawda z opóźnieniem, niemniej jednak udzielił odpowiedzi czyniąc zadość wnioskowi – to odpada przesłanka konieczności dyscyplinowania podmiotu w tej sprawie, skoro sprawa na dzień orzekania przez Sąd została już załatwiona. Nie jest już w tej sytuacji celowym nakładanie grzywny, jako środka mającego doprowadzić do definitywnego załatwienia w/w wniosku.
Zauważyć też należy, iż skarżący właściwie w żaden sposób nie uzasadnił swojej skargi inicjującej niniejsze postępowanie, w zakresie żądania nałożenia grzywny na organ, a aktywność sądu jest w takim przypadku uwarunkowana przede wszystkim wskazaną przez skarżącą argumentacją. W ocenie Sądu z powyższych przyczyn w przedmiotowej sprawie nie było konieczności nałożenia na organ grzywny, dlatego w tym zakresie skargę należało oddalić – co znalazło odzwierciedlenie w pkt. V wyroku.
O kosztach orzeczono, na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zasądzając kwotę 100 zł, uiszczoną przez skarżącego tytułem wpisu od skargi.