Uzasadnienie
A. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wójta Gminy Koniusza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący zarzucił Wójtowi Gminy Koniusza naruszenie:
- - art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawną do uzyskania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,
- - art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego poprzez błędne uznanie, że przedmiotem wniosku było udostępnienie informacji publicznej przetworzonej,
- - art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy w zakresie, w jakim odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji poprzez niezastosowanie skutkujące brakiem wydania decyzji administracyjnej w przypadku ograniczenia prawa do informacji publicznej.
W konsekwencji powyższych zarzutów skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 21 października 2022 r. oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych, a z uwagi na to, że bezczynność organu ma zdaniem skarżącego charakter rażący, o tezowanie wyroku i publikowanie w systemie informacji prawnej Lex, jak również o wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. oraz przyznanie skarżącemu od Wójta Gminy Koniusza sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 w związku z art. 154 na podstawie art. 149 P.p.s.a.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że pomimo otrzymania pisma organu wskazującego, iż żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej, to organ w jego ocenie faktycznie odmówił udzielenia żądanej informacji i pomimo to nie wydał decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji.
Organ wniósł w odpowiedzi o oddalenie skargi.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że po otrzymaniu wniosku wezwał skarżącego do wykazania, w jakim zakresie pozyskanie przez niego powyższej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, bowiem w ocenie Wójta żądanie wnioskodawcy dotyczyło udostępnienia mu informacji publicznej o charakterze przetworzonym.
W odpowiedzi wnioskodawca poinformował, że żądanie zakwalifikowane zostało błędnie jako informacja przetworzona, bowiem żądanie wnioskodawcy dotyczyło udostępnienia mu informacji prostej.
Pismem z dnia 24 listopada 2022 r. Wójt Gminy Koniusza poinformował skarżącego, że sprawa zainicjowana jego wnioskiem, zgodnie z przepisem art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902), zwana dalej u.d.i.p., zostanie rozpatrzona w terminie do dnia 21 grudnia 2022 r. oraz wskazał przyczyny opóźnienia.
Decyzją z dnia 12 grudnia 2022 r., znak: OŚ. 7021.133.2022 Wójt Gminy Koniusza odmówił udostępnienia skarżącemu informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji podkreślono, że sformułowane we wniosku z dnia 21 października 2022 r. żądania dotyczyły w istocie informacji mającej charakter informacji przetworzonej, w związku z czym organ nie był zobligowany do jej udostępnienia podmiotowi, który nie wykazał, iż udostępnienie mu tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ze względu na brak niewykazania powyższego przez skarżącego, jak i wobec braku obiektywnie istniejących przesłanek, które mogłyby warunkować udzielenie skarżącemu informacji publicznej przetworzonej, Wójt Gminy Koniusza wydał decyzję odmawiającą udostępnienia skarżącemu tej informacji.
W odpowiedzi na zarzuty skargi organ stwierdził, że skoro wydał w sprawie decyzję o odmowie udzielenia informacji przetworzonej z uwagi na niewykazanie przez skarżącego interesu publicznego, bezzasadny jest zarzut, że pozostawał w bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
- 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej inicjuje postępowanie, w ramach którego organ zobowiązany jest w pierwszej kolejności ocenić charakter żądanej informacji pod kątem uznania jej za informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., a następnie, w razie uznania żądanej informacji za publiczną, informację tę udostępnić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. – z zastrzeżeniem art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 2), lub w tym terminie wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia, bądź też – w razie uznania, że żądana informacja nie spełnia kryteriów informacji publicznej, lub, że jest ona dostępna w innym trybie (art. 1 ust. 2), powiadomić wnioskodawcę, że w przypadku jego żądania przepisy cyt. ustawy nie znajdują zastosowania.
Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami powołanej ustawy polega więc na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno – technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem. Analiza akt przedmiotowej sprawy prowadzi do wniosku, że żadna z powyższych sytuacji nie zaistniała w przedmiotowej sprawie, a zatem nie można mówić o bezczynności organu.
W dniu 21 października 2022 r. skarżący złożył wniosek o udzielenie informacji publicznej związanej z kanalizacją w gminie. Zapytał:
- 1) ile Gmina Koniusza zawarła umów, gdzie mieszkańcy płacili po 3000 zł w sprawie zlecenia przyłącza kanalizacyjnego;
- 2) jaką zebrano kwotę w związku z tymi wpłatami;
- 3) czy wszyscy mieszkańcy wpłacali równą kwotę 3000 zł w sprawie zlecenia budowy przyłącza kanalizacyjnego;
- 4) czy były też osoby, które wpłacały mniej;
- 5) czy były też osoby całkowicie zwolnione z opłaty 3000 zł w sprawie zlecenia budowy przyłącza kanalizacyjnego;
- 6) na jaki numer rachunku bankowego mieszkańcy wpłacali wyżej wymienioną kwotę oraz wniósł o podanie nazwy i adresu banku;
- 7) ile wystawiono faktur VAT, a ile rachunków wpłacającemu od zawartej umowy w sprawie zlecenia budowy przyłącza kanalizacyjnego;
- 8) czy wszystkie wyżej wymienione umowy zlecenia budowy przyłącza kanalizacyjnego zawarte z poszczególnymi mieszkańcami zostały rozliczone, tu wnioskodawca zażądał przesłania mu 10 rozliczeń przykładowych umów zleceń budowy przyłącza kanalizacyjnego;
- 9) wnioskodawca zażądał kopii faktury, umowy oraz rozliczenia umowy;
- 10) wnioskodawca zażądał przesłania mu wszystkich kopii umów zleceń w sprawie budowy przyłącza kanalizacyjnego zawartych z mieszkańcami dotyczących wyżej wskazanej inwestycji.
Po otrzymaniu powyższego wniosku w ustawowo określonym terminie 14 dni Wójt pismem z dnia 2 listopada 2022 r., w oparciu o art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., wezwał skarżącego do wykazania, w jakim zakresie pozyskanie przez niego powyższej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, kwalifikując powyższe informacje jako informację przetworzoną.
Po otrzymaniu odpowiedzi, że zdaniem skarżącego żądane przez niego informacje nie mają charakteru przetworzonego, przez co wezwanie do wykazania interesu publicznego jest bezpodstawne, organ w dniu 24 listopada 2022 r. przedłużył termin załatwienia sprawy o 2 miesiące, który to termin upływał w dniu 21 grudnia 2022r.
Przed upływem tego terminu, w dniu 12 grudnia 2022 r. organ wydał decyzję znak: OŚ. 7021.133.2022, w której odmówił udostępnienia skarżącemu informacji publicznej. Fakt wydania tej decyzji oznacza, że organowi nie można zarzucić bezczynności ani na dzień wniesienia skargi, ani na dzień wyrokowania. Choć w dniu wniesienia skargi, tj. 30 listopada 2022 r. decyzja nie była jeszcze wydana, to w tym czasie nie upłynął jeszcze termin do załatwienia wniosku skarżącego, wynikający z dokonanego przez organ przedłużenia. Przedłużenie to było dopuszczalne w świetle art. 13 ust. 2 u.d.i.p. i mieściło się w ramach wyznaczonych tym przepisem. Warto jeszcze wspomnieć, że nie można utożsamiać decyzji negatywnej odmawiającej udzielenia informacji publicznej z bezczynnością organu.
Również wezwanie organu do wykazania interesu publicznego nie stanowiło w istocie zaniechania udzielenia żądanej informacji, jak zarzucono w skardze, lecz stanowiło jeden z etapów trybu tego postępowania.
Podsumowując, wobec wydania przez organ decyzji odmawiającej udzielenia informacji publicznej przed upływem terminu załatwienia sprawy, który przez organ został wcześniej przedłużony, zarzut skarżącego dotyczący bezczynności organu jest niezasadny. Na marginesie należy wskazać, że motywy i prawidłowość tego rozstrzygnięcia nie są przedmiotem analizy w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę.