Uzasadnienie
Skarga W.F. została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu [....] lutego 2003 r. W skardze tej W.F. zarzucił [....] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego zwłokę w rozpatrzeniu jego odwołania od decyzji organu I instancji z dnia 17 czerwca 2002 r. odmawiającej wydania nakazu rozbiórki.
W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustaw: z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 tej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skargę na bezczynność organu musi poprzedzać zaś zażalenie do organu administracji wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie składane w trybie art. 37 kpa. Takiego zażalenia skarżący nie składał. W przedłożonych aktach administracyjnych brak jest śladu jakiejkolwiek, kierowanej do organu wyższego stopnia interwencji skarżącego dotyczącej zwłoki w rozpatrzeniu przez [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odwołania skarżącego od decyzji organu I instancji z dnia 17 czerwca 2002 r. Wezwany zaś o wykazanie, że tryb zażaleniowy został wyczerpany, W.F. podał, że "składał skargę do Ministra Środowiska gdy otrzymał pismo MWINB który to poinformował że Nadzór Budowy nie jest właściwym organem iż skargę na decyzję Starosty należy skierować do Wojewody".
Z akt administracyjnych i z pism W.F. wynika, że jest on inicjatorem także innych postępowań administracyjnych, toczących się przed innymi organami, w tym postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty W. z dnia 9 stycznia 2002 r. o pozwoleniach wodno-prawnych.
Najprawdopodobniej owa "skarga" do Ministra właśnie tej sprawy dotyczyła, na pewno jednak nie była zażaleniem na niezałatwienie sprawy przez organ wskazany w skardze kierowanej do Sądu jako bezczynny.
Skarga wniesiona bez zachowania opisanego trybu jest niedopuszczalna i jako taka, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu.