Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Wojewody K. P. zawarła wniosek o zwolnienie jej z kosztów procesu w ramach prawa pomocy ze względu na jej trudną sytuację materialną. Do skargi załączone zostało Oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach i źródłach utrzymania.
W związku z tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony na formularzu niewłaściwym w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżącej został przesłany formularz "PPF" celem jego wypełnienia w oparciu o aktualną sytuację majątkową wnioskodawczyni i odesłania do tut. Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W zakreślonym terminie skarżąca uzupełniła brak przesyłając wypełniony formularz "PPF". Z danych w nim zawartych wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości 1.087,76 zł. W skład majątku skarżącej wchodzi dom o powierzchni 71,45 m² oraz nieruchomość rolna wielkości 0,6644 ha. Wnioskodawczyni nie posiada zasobów pieniężnych, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Nie posiada samochodu.
Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy K. P. podniosła, iż jej sytuacja materialna jest bardzo trudna. W utrzymaniu domu skarżąca korzysta z pomocy dorosłego syna, który mieszka w innej miejscowości. Od 1981 roku strona była leczona na gruźlicę płuc, a obecnie pozostaje w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc w Przychodni Chorób Płuc i Gruźlicy Szpitala [...] w O. Do wniosku strona załączyła kopię legitymacji emeryta – rencisty wydanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C..
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:
Zwolnienie od kosztów sądowych stanowi odstępstwo od generalnej zasady wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zatem instytucja prawa pomocy winna być stosowana jedynie w przypadkach wyjątkowych, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania.
Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domaga się skarżąca, obejmuje m. in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.
W ocenie orzekającego K. P. uwiarygodniła w sposób wystarczający, że nie posiada środków na pokrycie kosztów sądowych w zainicjowanym postępowaniu. Jedynym źródłem dochodu skarżącej jest emerytura w wysokości 1.087,76 zł. Nie są to dochody wysokie zważywszy na aktualne ceny za towary i usługi. Skarżąca jest osobą schorowaną, pozostaje w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, co niewątpliwie obciąża jej domowy budżet. Wnioskodawczyni nie dysponuje oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. Nie jest ona zatem w stanie ponieść kosztów sądowych we własnym zakresie bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu.
Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że skarżąca spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.