Uzasadnienie
K. B. pismem z dnia 15.11.2022r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wójta Gminy Spytkowice w udzieleniu informacji publicznej w zakresie wniosku z 27.10.2022r. w zakresie dotyczących organizacji w latach 2015-2022:
- - zarządzania optymalizacją zużycia i pozyskania energii elektrycznej;
- - zarządzania alternatywnymi rodzajami pozyskania energii z podziałem na źródło;
- - zarządzania magazynowaniem wytworzonej energii własnej;
- - zarządzania inteligentnymi systemami dedykowanymi do zarządzania energią;
- - stosowanych sposobach ograniczania zużycia energii elektrycznej;
- - sposobach ograniczania emisji ze stosowania paliw, które służą wytworzeniu energii cieplej;
- - sposobach ograniczania emisji ze stosowania paliw, które są wykorzystywane w transporcie;
- - dokumentów zawierających informacje o bilansie energetycznym punktów użyteczności publicznych;
- - dokumentów zawierających informacje o umowach zawieranych na dostawy energii elektrycznej;
- - dokumentów zawierających informacje o rodzajach stosowanych metod ocieplania w sezonie jesienno-zimowym w puntach użyteczności publicznej;
- - dokumentów zawierających informacje o znaczeniu i zakresie, który jest w istocie jednoznaczny z powyższymi punktami.
W uzasadnieniu skargi podano, iż w terminie wynikającym z przepisów zawartych art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "u.d.i.p."), organ nie udostępnił informacji, o którą wnioskowano.
Wniesiono o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku, zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podając, iż pismem z 21.11.2022r. udzielono skarżącej odpowiedzi i przesłano stosowną dokumentację, nadto odszukiwanie dokumentów i kserowanie niejednokrotnie powoduje paraliż tak małego urzędu jak Urząd Gminy Spytkowice tym bardziej z uwagi na fakt, że zasoby kadrowe są mocno aktualnie ograniczone z uwagi na znaczące cięcia kosztów administracji samorządowej.
W piśmie z dnia 17.01.2023 r. skarżąca podtrzymała skargę podając, iż w zakresie zobowiązania organu - do udzielenia odpowiedzi na wniosek skarżącej w zakresie pytania: 1,2,3,4,5,6,7,8, 11 wniosku, nie udzielono jednak informacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa.
W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sąd wskazuje, że nie znalazł podstaw do przekazania, na podstawie art. 122 p.p.s.a., sprawy do rozpoznania na rozprawie. W niniejszej sprawie brak było ograniczeń, związanych z orzekaniem w trybie uproszczonym, uniemożliwiających rozpoznanie skargi. Sprawa nie wymagała przeprowadzenia rozprawy, a dla jej rozstrzygnięcia udział stron nie był niezbędny.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność w udzieleniu informacji publicznej w zakresie wniosku z 27.10.2022r. o udostępnienie informacji publicznej. W kontrolowanej sprawie nie było kwestionowane, że organ jest zobowiązany do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, oraz iż żądanie takiej informacji dotyczy. Nadto żądaną informację organ po wniesieniu skargi do Sądu udzielił.
U.d.i.p. wymienia trzy formy załatwienia (zakończenia) sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. A mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek winien alternatywnie: udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10), odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1), umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1). Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami powołanej ustawy polega więc na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno – technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem.
W rozpoznawanej sprawie skarżony organ do chwili wniesienia skargi nie rozpoznał wniosku o udzielenie informacji publicznej, a zatem nie ulegało wątpliwości, iż pozostawał w bezczynności. Sam organ również podał powody, które doprowadziły do opóźnienia.
Jednak treść pisma z 21.11.2022r. wskazuje, iż organ tym pismem udzielił odpowiedzi na żądane pytania. Podkreślić należy, że pytania sformułowane zostały niezwykle ogólnikowo i mało precyzyjnie. W stopniu w jakim było to możliwe przy takim ich sformułowaniu, organ odpowiedzi w w/w piśmie udzielił. Podkreślenia przy tym wymaga, że z odpowiedzi organu wynika w szczególności, że gmina w całości pozyskuje energię elektryczną z sieci, nie posiada odnawialnych źródeł energii, nie magazynuje energii, nie posiada inteligentnych systemów zarządzania energią elektryczną, budynki gminne ogrzewane są kotłami gazowymi, a gmina nie posiada zakładu, który emitowałby zanieczyszczenia. Wskazano także jak gmina ogranicza zużycie energii. Taki stan faktyczny i tak udzielona odpowiedź w całości realizuje obowiązek udzielenia informacji na wniosek skarżącej, przy takim jego sformułowaniu. Dodać przy tym należy, że z treści pisma skarżącej z 17 stycznia 2023 roku można domniemywać, że jej zamiarem jest uzyskanie informacji, czy gmina realizuje obowiązki nałożone na gminę stosownymi normami prawnymi z zakresu ochrony środowiska.
Dlatego zaznaczyć należy, że na płaszczyźnie postępowania sądowego ze skargi o udzielenie informacji publicznej, obowiązki gminy w tym zakresie i ich realizacja są irrelewantne. Istotnym jest tylko, czy gmina określoną informację posiada i czy jej udzieliła. W przedmiotowym wypadku, z obowiązku tego ostatecznie gmina się wywiązała, choć już po wniesieniu skargi.
Dalej należy wskazać, że opóźnienie organu w udzieleniu informacji nie było znaczne i nie miało charakteru celowego i nie można przypisywać takiemu działaniu rażącego naruszania prawa. Ponadto, opóźnienie w udzieleniu informacji nie spowodowało żadnych istotnych skutków prawnych, czy faktycznych dla skarżącej. Ze stanu faktycznego wynika także w ocenie Sądu, iż skarżony organ mógł faktycznie udzielić informacji dotyczącej wniosku w zwykłym terminie, gdyż z akt nie wynika żeby udostępnienie informacji było wyjątkowo czasochłonne. Z uwagi na to w ocenie Sądu, organ zaniechał wypełnienia obowiązku udzielenia informacji i nie zachował ustawowego terminu do bezzwłocznego udzielenia informacji, wobec czego orzeczono jak w pkt II wyroku – stwierdzając, że organ dopuścił się bezczynności.
Jednakże skoro po wniesieniu skargi, jak wyżej wskazano organ udzielił informacji żądanej we wniosku, sąd uznał, że na chwilę orzekania w sprawie, stan bezczynności nie występuje. Postępowanie sądowe jest zatem bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania do wydania określonego aktu lub dokonania stosownej czynności. To zaś jest powodem umorzenia postępowania sądowego, o czym sąd orzekł w pkt I sentencji wyroku. Podstawą prawną umorzenia postępowania jest art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Organ udzielił żądanej informacji publicznej już po wniesieniu do sądu skargi na jego bezczynność.
Udostępnienie informacji publicznej, jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, nie zwalnia sądu z obowiązku orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Obowiązek ten wynika z art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a. Organowi nie można, w ocenie Sądu, zarzucić braku woli rozpatrzenia wniosku, z uwagi na niezbyt długi okres, który upłynął od złożenia wniosku do udzielenia informacji. Z okoliczności odpowiedzi na wniosek wynika także, iż organ nie zlekceważył skarżącego lecz podjął działania celem rozpoznania wniosku. W ocenie Sądu z wyżej wskazanych względów zachodzą podstawy do stwierdzenia, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono w punkcie III wyroku.
O zwrocie kosztów sądowych na rzecz skarżącego w wysokości uiszczonego wpisu od skargi tj. 100 zł, oraz kosztów zastępstwa adwokackiego 480 zł i opłaty od pełnomocnictwa 17 zł, orzeczono w punkcie IV wyroku na podstawie 201 § 1 w zw. z art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. Umorzenie postępowania sądowego z tego powodu, że organ - po wniesieniu skargi - udzielił odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej (a więc z powodu bezprzedmiotowości postępowania sądowego) stanowi sytuację podobną do sytuacji autokontroli uregulowanej w art. 54 § 3 p.p.s.a., która jest podstawą do zwrotu kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w wyroku.