Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 maja 2017 r. K. B. – dalej "skarżąca", reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Burmistrza Gminy K. Z uwagi na braki formalne skargi, Starszy Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 27 lutego 2018 r. wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej K. B. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.").
W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik skarżącej nadesłał pełnomocnictwo z dnia 7 marca 2018 r., z którego nie wynika upoważnienie do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 marca 2018 r. wezwano skarżącą K. B. do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez własnoręcznie podpisanie skargi, albowiem pełnomocnictwo z dnia 7 marca 2018 r. nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 36 p.p.s.a.
Opisane powyżej zarządzenie, zostało skutecznie doręczone na adres skarżącej w dniu 29 marca 2018 r. Mimo upływu zakreślonego terminu, skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi.
Pismem z dnia 5 kwietnia 2018 r., pełnomocnik skarżącej nadesłał pełnomocnictwo z dnia 5 kwietnia 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Na wstępie wskazać należy, iż w postępowaniu sądowoadministracyjnym każde pismo procesowe powinno spełniać określone wymogi formalne. Niespełnienie tych wymogów uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu.
Zgodnie z treścią art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z kolei w myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Na tle art. 46 § 3 p.p.s.a. nie budzi zatem wątpliwości, że załączenie dokumentu pełnomocnictwa do pisma procesowego, w sytuacji określonej w tym przepisie, stanowi warunek formalny tego pisma (por. uchwała SN z dnia 27 listopada 2003r., sygn. akt III CZP 74/03, publ. OSNC 2005/1/6). W konsekwencji niedołączenie pełnomocnictwa, w sytuacji kiedy pismo strony wnosi pełnomocnik, stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie, w wyznaczonym terminie rodzi określone skutki prawne.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Omawiane braki skargi mogą być uzupełniane w następstwie wezwania przez sąd w terminie i ze skutkiem określonym w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a. Strona powinna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania w ogóle, ale także jego nieprawidłowe, czy niepełne wykonanie. Mając na uwadze dobro prawem chronione jakim jest prawo do sądu, stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzystała w sposób odpowiedni, wówczas ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Okoliczność, że strona jest reprezentowana przez pełnomocnika w niczym nie zmienia powyższego, co do znaczenia i charakteru prawa do sądu. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela (pełnomocnika) i w zakresie jego umocowania powoduje bowiem powstanie praw lub obowiązków bezpośrednio po stronie reprezentowanego.
Tym samym wszelkie działania i zaniechania pełnomocnika w podejmowaniu określonych czynności procesowych odnoszą skutek prawny wobec mocodawcy (por. postanowienie NSA z 22 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 2179/13, LEX nr 1452753).
Mając przedstawione regulacje prawne na uwadze, Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika sdkarżacej do przedłożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej K. B. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej nadesłał pełnomocnictwo z dnia 7 marca 2018 r., nie uzupełniając jednak braków o które był wzywany w wyznaczonym terminie, albowiem z powyższego pełnomocnictwa nie wynika upoważnienie do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Z uwagi na nieprzedłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przez pełnomocnika r.pr. M. T. przed wojewódzkim sądem administracyjnym, Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do usunięcia stwierdzonych braków formalnych skargi tj. do podpisania skargi w terminie 7 dni.
Brak ten nie został jednak usunięty ani w powyższym terminie, ani później.
W tym stanie rzeczy, bezspornym jest, że skarga obarczona jest brakami uniemożliwiającymi jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego.
Wskazać również należy, że nadesłane przez pełnomocnika skarżącej pełnomocnictwo z dnia 5 kwietnia 2018 r. zostało złożone po upływie siedmiodniowego terminu, do którego złożenia zobowiązany był pełnomocnik skarżącej, zgodnie z zarządzeniem z dnia 27 lutego 2018 r. Bowiem jak wynika z akt sprawy wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej K. B. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zostało skutecznie doręczone w dniu 5 marca 2018 r. Wobec powyższego ostatnim dniem ustawowego siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi był 12 marzec 2018 r. W orzecznictwie został wyrażony pogląd, zgodnie z którym przedłożenie pełnomocnictwa po terminie jest równoznaczne z nie uzupełnieniem tego braku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Gd 564/15, CBOSA). Tym samym Sąd nie mógł uznać, że pełnomocnik skarżącej prawidłowo uzupełnił brak formalny skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.