Uzasadnienie
W dniu 8 lutego 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga A. F. na bezczynność Starosty T w sprawie znak: [...] Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Kr 27/19.
W dniu 12 lutego 2019 r. do tut. sądu wpłynęła kolejna skarga A. F. w przedmiocie bezczynności Starosty T "który nie podjął żadnych kroków zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji niemieckiego okupanta mocą której dokonano wywłaszczenia" wskazanych parceli gruntowych. Skarżący określił sprawę administracyjną jako [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi konieczne jest zbadanie jej dopuszczalności, a więc dokonanie oceny czy nie zachodzi jedna z przesłanek określonych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.– dalej: p.p.s.a.) skutkująca odrzuceniem skargi.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się przy tym, że wniesienie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki procesowe i materialnoprawne, prowadząc do powstania stanu sprawy w toku, stanowiącego przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu (tożsamość podmiotowa sprawy) i na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu w toku postępowania w tym samym przedmiocie (tożsamość przedmiotowa sprawy), który to stan trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Podkreśla się zarazem, że instytucja "stanu sprawy w toku" oznacza tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania w sytuacji zaistnienia tożsamości podmiotowej i przedmiotowej, tj. pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie, z uwagi na fakt, iż prowadzenie dwóch postępowań doprowadziłoby do wydania dwóch wyroków, z których jeden naruszałby powagę rzeczy osądzonej (res iudicata; zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt II OSK 482/15, LEX nr 2199151 wraz z powołanym tam orzecznictwem i poglądami doktryny).
Z odpowiedzi na skargę sporządzonej przez organ, jak również analizy akt sprawy przedłożonej do sygn. II SAB/Kr 27/19 wynika, że oznaczenie sprawy podane w niniejszej sprawie przez skarżącego dotyczy postępowania toczącego się przed Wojewodą [...] w przedmiocie rozpoznania ponaglenia A. F. na bezczynność Starosty T w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej: [...] (zakończonej zresztą ostatecznym postanowieniem Wojewody [...] z dnia 13 października 2017 r., znak: [...], utrzymującym w mocy postanowienie Starosty T z dnia 1 sierpnia 2017 r., znak: [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości).
Należy w tym miejscu wyjaśnić, że skarżący inicjuje wiele spraw przed organami administracji publicznej, zmierzających do odzyskania wywłaszczonych – w jego ocenie bezprawnie – nieruchomości bądź też uzyskania za nie odszkodowania. Przy tak znacznej ilości składanych wniosków o wszczęcie postępowania administracyjnego dotyczących tej samej materii, zważywszy także na niejasne brzmienie skarg, elementem pozwalającym na ustalenie sprawy w której została wniesiona skarga do sądu jest jej oznaczenie nadane w postępowaniu administracyjnym, wskazane przez skarżącego. W niniejszej sprawie sąd przyjął za organem, że skarga dotyczy bezczynności Starosty T w sprawie oznaczonej: [...] Do powyższego wniosku prowadzi ustalenie, że powołany w skardze znak: [...] dotyczył postępowania prowadzonego przed Wojewodą [...] wywołanego ponagleniem skarżącego w tej właśnie sprawie.
Tym samym mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., albowiem skarga na bezczynność Starosty T w sprawie [...] została wcześniej zarejestrowana pod sygn. II SAB/Kr 27/19. Nie ulega wątpliwości, że pomiędzy obydwoma sprawami zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa sprawy, zatem wniesiona obecnie skarga została złożona ponownie w tej samej, zawisłej już przed tut. sądem sprawie.
Dlatego też, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (punkt 2 postanowienia).