Uzasadnienie
M.M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. W uzasadnieniu podniesiono, że Wojewoda [...] z urzędu wznowił postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę i od tej pory nie wydano jednoznacznej decyzji w sprawie.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, że postępowanie, które było prowadzone w latach 2008 – 2012 zostało zakończone pismem wyjaśniającym z dnia 28 listopada 2012 r.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II WSA w Krakowie z dnia 22 lutego 2016 r. pełnomocnik skarżącej A.M. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni poprzez:
1/ złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi pod rygorem uznania, że pełnomocnik nie posiada umocowania do występowania w imieniu skarżącej;
2/ wykazanie pod rygorem odrzucenia skargi, że przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania wyczerpano tryb określony w art. 37 § 1 K.p.a.
Niniejsze zarządzenie zostało doręczone A.M. w dniu 2 marca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k- [...] akt sądowych).
W dniu 4 marca 2016 r. (data stempla pocztowego) A.M. nadesłał pełnomocnictwo poświadczone przez notariusza, które upoważnia pełnomocnika do występowania przed sądem oraz organami administracyjnym w postępowaniu o zwrot nieruchomości położonych w R. Ponadto załączono akt własności ziemi, pismo PINB w N. skierowane do A.M. z dnia 9 grudnia 2015 r. oraz pismo A.M. z dnia 23 lutego 2016 r. do PINB w N., w którym podtrzymane zostały zarzuty zgłoszone w skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. określanej dalej jako "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zatem, wobec okoliczności, iż przedmiotem niniejszej skargi jest przewlekłość postępowania organu administracji publicznej, wyjaśnić należy, iż środkiem zaskarżenia, wskazanym w art. 52 § 1 P.p.s.a.- w takim przypadku - jest zażalenie do organu wyższego stopnia, o którym art. 37 § 1 K.p.a. Zgodnie bowiem z przepisem art. 37 § 1 K.p.a. stronie w trakcie postępowania administracyjnego służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia w sytuacji, gdy właściwy w sprawie organ nie załatwi sprawy w terminie określonym przepisami K.p.a. oraz w sytuacji, gdy wyżej wymieniony organ nie zawiadomi strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie ze wskazaniem przyczyn zwłoki i podaniem nowego terminu załatwienia sprawy.
Z treści skargi i pism procesowych składanych przez skarżącą w trakcie postępowania wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. Stosownie do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 243 poz. 1623) organem wyższego stopnia w stosunku do powiatowego inspektora nadzoru budowlanego jest wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego, który jako organ wyższego stopnia sprawuje nadzór nad właściwym poziomem merytorycznym prac PINB oraz nadzoruje jego działalność.
Tym samym uznać należy, iż to [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stanowi organ wyższego stopnia w rozumieniu art. 37 K.p.a. W przypadku zatem przewlekłego postępowania PINB w N. zastosowanie w tej sytuacji będzie miał przepis art. 37 § 1 K.p.a., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia.
Z akt rozpatrywanej sprawy nie wynika, aby pełnomocnik skarżącej przed wniesieniem skargi do WSA w Krakowie złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Aby warunkom formalnym stało się zadość Sąd zarządzeniem z dnia 22 lutego 2016 r. wezwał pełnomocnika skarżącej do wykazania, że złożył zażalenie w trybie art. 37 K.p.a. W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik skarżącej nadesłał dokumenty, jednak żaden z nich nie może być uznany za zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. W tej sytuacji zdaniem Sądu zasadne jest uznanie, że przed wniesieniem skargi do WSA w Krakowie skarżąca nie wyczerpała ustawowego trybu prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Powtórzyć w związku z tym należy, że w niniejszej sprawie warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest uprzednie złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy, w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 K.p.a. Warunek ten będzie spełniony niezależnie od zajętego w tym przedmiocie stanowiska organu, do którego wniesiono środek prawny. Tak więc skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej można wnosić w każdym czasie, ale po złożeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Tę ostatnią okoliczność strona skarżąca jest obowiązana udokumentować przy składaniu skargi.
Stosownie do treści przepisu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn (innych niż wymienione w pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Taką inną przyczyną w rozumieniu przepisów ustawy jest wniesienie skargi do sądu bez wyczerpania toku instancji.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.