Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 52 § § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302, zwanej dalej p.p.s.a.), skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Zgodnie z art. 37 § 1 k,p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
W myśl art. 17 pkt 2 k.p.a. organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do wojewodów - właściwi w sprawie ministrowie.
Skarżąca została wezwana do wykazania powyższego tj. usunięcia braku formalnego skargi pod rygorem odrzucenia skargi w trybie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z odpowiedzi na to wezwanie tj. z pisma z dnia 5 września 2019r. (data prezentaty k.
12) oraz załączonej odpowiedzi Państwowego Gospodarstwa Wodnego wprost wynika, iż skarżąca, wbrew jej przekonaniu, nie poprzedziła skargi wniesieniem właściwego ponaglenia. Przedstawiona odpowiedź Państwowego Gospodarstwa Wodnego adresowana jest bowiem do P. S. i K. B., a nie do skarżącej. Zatem skarżąca nie wykazała, iż złożyła ponaglenie, kierowane do właściwego ministra za pośrednictwem skarżonego Wojewody.
Z treści powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej.
W konsekwencji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.