Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Pismem z dnia 20 sierpnia 2014 r. D. L. zwrócił się drogą elektroniczną do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. o udostępnienie informacji publicznej w postaci jednej z decyzji administracyjnych wydanych przez ten organ w lipcu 2014 r.
Pismem z dnia 28 sierpnia 2014 r., które wnioskującemu zostało doręczone w dniu 1 września 2014 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. wyjaśnił, że zgodnie z art. 63 §1 kpa złożenie podania może nastąpić pisemnie, telegraficznie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu, a także za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej utworzoną na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działano ci podmiotów realizujących zadania publiczne.
Podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie. Podanie wniesione w formie dokumentu elektronicznego musi być uwierzytelnione bezpiecznym podpisem elektronicznym potwierdzonym kwalifikowanym certyfikatem lub profilem zaufanym oraz zawierać dane w ustalonym formacie, zawartym we wzorze podania określonym w odrębnych przepisach, jeżeli te przepisy nakazują wnoszenie podań według określonego wzoru, natomiast podanie wniesione pisemnie winno być podpisane przez wnoszącego.
Wyjaśnił organ, że wniesione podanie nie czyni zadość przepisom określonym w kpa i z uwagi na powyższe nie może być rozpatrzone.
W dniu 5 września 2014 r. D. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na niezałatwienie sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego podnosząc, że wniosek o udzielenie informacji publicznej został podpisany.
Pismem z dnia 9 września 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta T. uznał skargę na bezczynność za zasadną i przesłał skarżącemu kopię decyzji administracyjnej z dnia 1 lipca 2014 r. dotyczącej udzielenia pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej części budynku pawilonu handlowego.
W odpowiedzi na skargę z dnia 18 września 2014 r. organ administracji podał, że w wyniku ponownej analizy wniosku uznał skargę na bezczynność za zasadną i ja uwzględnił.
Na rozprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T., przyznając, że sprawa w ustawowym terminie nie była załatwiona należycie, wniósł o nieobciążanie go kosztami postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Okoliczności faktyczne sprawy nie są wątpliwe. Skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji, a ta została mu udostępniona po wniesieniu skargi na bezczynność.
Decyzja wydawana przez organ administracji publicznej jest dokumentem w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Tryb postępowania w sprawie udostępnienia takiej informacji regulowany jest zasadniczo przepisami w/w ustawy, a nie przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis art. 10 tej ustawy przewiduje udzielanie informacji publicznej na wniosek, ale nie określa formy tego wniosku. Przyjąć więc należy, że wniosek taki może być złożony w każdej formie i w każdy sposób, także drogą elektroniczną "zwykłą".
Jakkolwiek organ pierwotnie wadliwie przyjął pogląd odmienny, to jednak wniosku nie pozostawił bez biegu i niezwłocznie o swym stanowisku zawiadomił wnioskującego. Niezwłocznie też, po zapoznaniu się z zarzutami skargi, skorygował swe stanowisko i skargę uwzględnił.
Skoro żądana informacja została udostępniona, to sądowe postępowanie w zakresie ewentualnego nakazu załatwienia wniosku skarżącego stało się bezprzedmiotowe. Jako takie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zostało umorzone. W świetle art. 149 § 1 w/w ustawy aktualna jednak pozostała ocena, czy stwierdzona bezczynność organu, polegająca na niezałatwieniu sprawy w terminie, miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W opisanych okolicznościach, zdaniem Sądu, brak jest jakichkolwiek podstaw do formułowanie takiej, negatywnej oceny.
Brak jest także podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku organu o "odstąpienie od obciążania" go kosztami postępowania. Zasady zwrotu kosztów postępowanie sądowego regulują przepisy art. 199 – 210 ppsa. Stosownie do tych przepisów w razie uwzględnienia skargi, a także w razie umorzenia postępowanie sądowego z przyczyny określonej w art. 54 § 3 (uwzględnienia skargi przez organ) skarżącemu przysługuje zwrot kosztów od organu. Miarkowanie tych kosztów możliwe jest tylko w razie częściowego uwzględnienia skargi, a taka sytuacja w sprawie nie ma miejsca.
Na zasądzone koszty składają się: uiszczony przez skarżącego wpis, wynagrodzenie jego pełnomocnika w stawce minimalnej, oraz wydatek związany z opłata skarbową od pełnomocnictwa.