Uzasadnienie
B. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na trwającą od lutego 2016 r. bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Starosty D. z dnia 11 stycznia 2016 r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją Starosty D. z dnia 17 kwietnia 2015 r., znak: [...] udzielającej Gminie Miasta D. pozwolenia wodnoprawnego.
Referendarz sądowy zarządzeniem wykonanym 19 marca 2019r. wezwał skarżącą do usunięcia braku skargi – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez złożenie dowodu wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do właściwego organu wyższego stopnia.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej 5 kwietnia 2019r. – dowód doręczenia w aktach.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca, pismem z 12 kwietnia 2019r. nadanym Pocztą tego samego dnia, a zatem w zakreślonym terminie, przesłała: pismo Starosty D. z dnia 16 lutego 2016 r, nr [...] adresowane do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K.; pismo Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia 30 marca 2016 r, nr [...] skierowane do J. M..
W tym stanie rzeczy – zdaniem skarżącej - treść tych pism jest wystraczająca do uznania, że wezwanie WSA w Krakowie zostało przez skarżącą wykonane w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi na bezczynność jest poprzedzone w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Skarżąca zarzuca, że bezczynność organu trwa od ponad trzech lat, bowiem nie zostało rozpoznane odwołanie strony wniesione pismem z 9 lutego 2016 r.
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służyło zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, uznawano za środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt I OZ 893/13, Lex Omega nr 1385941). Wobec tego wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu, nie poprzedzone zażaleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a., powoduje odrzucenie takiej skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:
- 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek nadanej Pocztą w dniu 1 lutego 2019 r. skargi B. M. na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Starosty D. z dnia 11 stycznia 2016 r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją Starosty D. z dnia 17 kwietnia 2015 r., znak: [...] udzielającej Gminie Miasta D. pozwolenia wodnoprawnego.
Wniesienie skargi na przewlekłość, nie poprzedzone zażaleniem lub (po dniu 1 czerwca 2017 r.) ponagleniem należy uznać za niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem.
Z akt sprawy nie wynika, ani nie wykazała tego na wezwanie skarżąca, by przed wniesieniem niniejszej skargi do Sądu, wyczerpała obligatoryjny tryb przedskargowy wnosząc do organu wyższego stopnia - biorąc pod uwagę zarzucany okres bezczynności organu – zażalenie w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a. w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., czy ponaglenie w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a. w brzmieniu obowiązującym od tej daty.
Sąd wskazuje, że – wbrew stanowisku skarżącej – załączone do pisma skarżącej z 12 kwietnia 2019 r. pisma organów nie mogą stanowić o wyczerpaniu przez skarżącą omówionego wyżej trybu przedskargowego.
Wobec powyższego rozpoznawana skarga na bezczynność, wniesiona do Sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Ubocznie Sąd wskazuje, że niniejsze postanowienie nie zamyka skarżącej drogi do ponownego wniesienia do Sądu skargi na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, która – mając na uwadze obecnie obowiązujące przepisy – winna być poprzedzona ponagleniem do organu wyższego stopnia.