Uzasadnienie
II SAB/ Kr 351/14
Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2014 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu A. O. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 12 grudnia 2014 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata J. B..
W piśmie z dnia 29 grudnia 2014 r. pełnomocnik substytucyjny pełnomocnika z urzędu, adwokat A. K. przedłożyła opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA z dnia 14 października 2014 r., a także informację, że opinia ta została skierowana również do skarżącego. W opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik substytucyjny zawarła wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w żadnej części.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 18 ust.1 pkt 1 lit"c", §18 ust.1 pkt 2 lit. "b" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.