Uzasadnienie
J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. W skardze zarzucił organowi bezczynność i dążenie do przewlekłości prowadzonego postępowania skargowego. Wskazał, że udzielona odpowiedź nastąpiła z pominięciem stosownych przepisów prawnych w zakresie postępowania skargowego, jak również z rażącym naruszeniem prawa, szczególnie art. 227 Kpa.
Skarżący podniósł, ze w dniu 12 kwietnia 2019 r. złożył, zgodnie z treścią art. 227 Kpa, do Starosty Powiatowego w M. skargę na inspektorów Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w M. w związku z nienależytym wykonywaniem powierzonych zadań i rażące przekroczenie swoich uprawnień. Pismem znak: [...] z dnia 6 maja 2019 r. Starosta udzielił odpowiedzi, której skarżący zarzucił brak należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz pouczenia o treści art. 239 § 1 Kpa. Skarżący zarzucił nadto Staroście rażące naruszenie art. 231 § 1 oraz art. 65 § 1 Kpa.
Następnie wskazał, że w dniu 13 maja 2019 r. ponowił skargę, zgodnie z treścią art. 239 Kpa, uznając, że Starosta [...] popełnił wiele błędów natury prawnej. Treść uzasadnienia w żaden sposób nie przedstawia merytorycznego ani prawnego rozstrzygnięcia. Starosta nie udzielił odpowiedzi na postawione pytania, lecz pismem z dnia 23 maja 2019 r. przekazał sprawę do rozpatrzenia MWINB, co w ocenie skarżącego świadczy o rażącej bezczynności i niekompetencji Starosty [...]. W dniu 18 czerwca 2019 r. skarżący otrzymał wezwanie znak [...] z dnia 13 czerwca 2019 r. od MWINB w K. do usunięcia braków w skargach z dnia 13 maja 2019 r. i 22 maja 2019 r., co skarżący uznał za niepoczytalność organu i pismem z dnia 27 czerwca 2019 r. złożył wyjaśnienia. W odpowiedzi otrzymał pismo z dnia 24 lipca 2019 r. o pozostawieniu skarg z dnia 13 maja i 22 maja 2019 r. bez rozpoznania, a jednocześnie pismo o przekazaniu sprawy, zgodnie z właściwością, Staroście [...]
W piśmie z dnia 11 września 2019 r. stanowiącym odpowiedź na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o odrzucenie skargi, jako że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Przedmiotem skargi wniesionej przez J. S. jest bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w którym to postępowaniu organ pismami z dnia 24 lipca 2019 r. poinformował skarżącego o pozostawieniu bez rozpoznania skargi z dnia 13 maja 2019 r. i 22 maja 2019 r. w zakresie dotyczącym działań Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M., a w zakresie ponowienia skargi - o przekazaniu sprawy, zgodnie z właściwością, Staroście [...].
W pierwszej kolejności rozważenia wymagało, czy skarga do sądu administracyjnego w tym przypadku jest dopuszczalna. Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r. poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096; dalej: k.p.a.) postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Jak wynika z przywołanego wyżej art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. zakres przedmiotowy skargi na bezczynność (i przewlekłość) jest ściśle związany z treścią art. 3 § 2 pkt 1- 4a tej ustawy. Wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a, jest więc dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej wskazanych powyżej.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dotyczącego rozpatrzenia pism z dnia 13 maja 2019 r. i 22 maja 2019 r., w których skarżący wyraził niezadowolenie z działań Starosty [...], pracowników Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w M. oraz Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M.. Pisma te stanowią tzw. skargę powszechną, którą zainteresowany może wnieść w trybie określonym przepisami Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego
Stosownie do art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Przedmiotem skargi mogą być także inne okoliczności w nim nie wymienione, z których wynika niezadowolenie z działania lub zaniechania organu. Powszechny charakter skargi tego typu oznacza, że przysługuje ona obywatelom w każdym czasie, we wszystkich sprawach i w stosunku do wszystkich organów administrujących. Postępowanie w tym trybie jest odformalizowane, uproszczone i jednoinstancyjne. Kończy się czynnością organu w postaci zawiadomienia o sposobie załatwienia sprawy, które nie stanowi decyzji administracyjnej, postanowienia, ani też aktu lub czynności, o którym mowa w art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a. Wobec tego na zawiadomienie to nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Skoro na zawiadomienie o sposobie rozpatrzenia skargi nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, to zgodnie z art. 3 §2 pkt 8 p.p.s.a., również bezczynność polegająca na braku zawiadomienia o sposobie rozpatrzenia skargi, czy też bezczynność polegająca na niezałatwieniu sprawy w sposób satysfakcjonujący dla zainteresowanego, nie podlega skardze do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 318/13 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 23 lutego 2018 r., sygn. akt II SAB/Op 143/17; http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W świetle powyższego należało uznać, że skarga J. S. na bezczynność Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji.