Uzasadnienie
postanowienia z dnia 31 sierpnia 2011 roku.
W dniu 24 marca 2011 roku skarżąca L.K. wniosła skargę na bezczynność Starosty K. w sprawie jej wniosku z 28 stycznia 1991 roku o zwrot nieruchomości, przedstawiając w uzasadnieniu okoliczności faktyczne toczącego się postępowania i wskazując na jego przewlekłość.
W odpowiedzi na skargę Starosta K. również przedstawił okoliczności toczącego się postępowania i wyjaśnił, że jest ono rozpoznawane tak długo, z uwagi na jego skomplikowany charakter i duża ilość działek i stron.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak wynika z akt niniejszego postępowania, w dniu [...] sierpnia 2011 roku Starosta K. wydał decyzję znak: [...] (k. [...] akt sprawy), którą orzekł o odmowie zwrotu działek na rzecz L.K.. Jak wynika z jej treści decyzja dotyczy wszystkich działek, co do których skarżąca zarzuciła Staroście K. bezczynność.
Tym samym, jeszcze przed rozpoznaniem skargi, organ wydał akt o jaki wnioskowała strona skarżąca, a zatem nie pozostaje już w bezczynności. Rozpoznanie skargi na bezczynność jaka została wniesiona przez L.K., stało się zatem bezprzedmiotowe.
Podzielając w tym zakresie pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wyrażony w postanowieniu z dnia 9 lutego 2010 roku (II GSK 23/10), w myśl którego: "w przypadku ustania bezczynności w toku postępowania sądowego należy je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p. s. a. Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wobec wydania decyzji przez organ, stanowiące o bezprzedmiotowości postępowania, oznacza, że przegraną stroną procesu jest organ, który w wyniku wniesienia skargi przez stronę usunął stan niezgodności z prawem," niniejsze postępowanie sądowe podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 i art. 209 w/w ustawy.