Uzasadnienie
IISAB/Kr45/09
A. i A.M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę "na bezczynność Urzędu Gminy M. jako zarządcy drogi gminnej ul.[...] (działka nr 1) w sprawie wykonania prawidłowego wyprofilowania i zabezpieczenia rowami i przepustami drogi celem ujęcia wód opadowych spływających do tej pory na działki skarżącego".
Skarżący podali, że są właścicielami działek 2, 3 i współwłaścicielami działki - drogi 4. Działki te usytuowane są na łuku stromej drogi gminnej, z której z długości około 500 m ściekają wody opadowe na ich nieruchomość. Gmina nie reaguje na zgłaszane od 2007 r. nieprawidłowe nachylenie jezdni drogi gminnej i brak rowów i przepustów, co skutkuje notorycznym zalewaniem działek skarżących zabudowanych domem mieszkalnym nr [...]. Skarżący powołali się na liczne pisma i uzgodnienia z przedstawicielami Urzędu Gminy M. w sprawie odwodnienia drogi gminnej nr [...]. Wbrew obietnicom Urząd Gminy nie poczynił jednak żadnych kroków w tej sprawie.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. w decyzji nr [...] stwierdził, że nadmiar wód opadowych spływających wzdłuż drogi lokalnej wykonanej bez prawidłowego wyprofilowania i zabezpieczenia rowami i przepustami, spowodowany ukształtowaniem terenu, zgodnie z oświadczeniem przedstawiciela Gminy jako zarządcy drogi będzie rozwiązany w ramach konserwacji pobocza i na etapie remontu drogi gminnej.
Skarżący wielokrotnie wysyłali do Gminy pisma z prośbą o ujęcie prac odwodnieniowych w planie finansowym do realizacji. Za każdym razem otrzymywali odpowiedź odmowną, a szkody czynione przez wody opadowe narastały.
W dniu 5.06.2009 r. odbyły się ponowne oględziny w terenie. Przedstawiciel Gminy w obecności radnego gminy i sołtysa jednoznacznie stwierdził, że w roku 2009 żadne prace remontowe i inwestycyjne na drodze [...] nie będą prowadzone. Od 2004 roku ponaglali również odpowiednie służby Urzędu Gminy o dokonanie kontroli i wydanie nakazów właścicielom nieruchomości położonych przy drodze gminnej powyżej ich, by nie odprowadzali wód opadowych na grunty sąsiednie i drogę gminną. Zdaniem skarżących właściciele ci naruszają bezpośrednio art. 29 prawa wodnego. Do chwili obecnej Urząd Gminy nie podjął skutecznych działań w tej sprawie. Te same przepisy obowiązują Urząd Gminy jak chodzi o wody opadowe z drogi gminnej.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy M. wyjaśnił, że gmina w ramach posiadanych środków finansowych, zabezpieczonych w budżecie gminy na dany rok, podejmuje działania mające na celu remonty, przebudowę i modernizację dróg. Gmina podjęła - zgodnie z wnioskiem skarżących - działania zmierzające do zabezpieczenia terenu przed zalewaniem, jednakże przebudowa i odwodnienie drogi wymaga wielu czynności poprzedzających sam proces naprawy drogi. W 2008 r. gmina zleciła wykonanie mapy sytuacyjno - wysokościowej działki nr 1 stanowiącej drogę dla celów projektowych, a w 2009 r. zlecono wykonanie projektu budowlano - wykonawczego ulicy wraz z odwodnieniem. O podjęciu tych czynności skarżący zostali poinformowani. W trakcie opracowywania projektu konieczne okazało się wznowienie granic, co również zostało zlecone uprawnionemu geodecie.
Ponadto w odpowiedzi na skargę wskazano, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...].12.2007 r. umorzył postępowanie w sprawie nieprawidłowości odprowadzania wód opadowych z terenu działki nr 5. Dodano, iż w dniu 12.06.2009 r. do Urzędu Gminy M. wpłynęło pismo właściciela działki nr 6 w sprawie zakłócenia stosunków wodnych przez skarżących poprzez wybudowanie murku ogrodzeniowego. Postępowanie w tej sprawie jest w toku.
Zdaniem strony przeciwnej powyższe wskazuje, że podejmuje ona czynności w sprawie będącej przedmiotem skargi, stąd zarzut bezczynności jest całkowicie nieuzasadniony, a skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Jak wynika z art. 3 § 2 tejże ustawy kontrola ta dotyczy bezczynności organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 art. 3 § 2. Chodzi tu zatem o bezczynność organów polegającą na nie wydaniu decyzji, postanowienia lub innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Jak wynika z pism skarżących oraz materiału zgromadzonego w aktach sprawy, bezczynność upatrują oni w nie przeznaczeniu przez Urząd Gminy M. stosownych środków na remont drogi oraz w zaniechaniu tego remontu. Są to zatem działania faktyczne a nie prawne, do których odnosi się wspomniany art. 3 § 2 pkt 8. Toteż skarga na takie postępowanie Urzędu jest niedopuszczalna, co powoduje konieczność jej odrzucenia.
Na rozprawie w dniu 26.08.2009 r. skarżący wyraźnie zaznaczyli, iż ich skarga dotyczy Urzędu Gminy M. Urząd Gminy nie jest organem administracyjnym, a zatem nie można kierować zarzutu bezczynności w stosunku do podmiotu nie będącego stroną postępowania administracyjnego. Ponadto z wyjaśnień skarżących wynika, że nie poprzedzili oni wniesienia skargi zażaleniem na bezczynność skierowanym do odpowiedniego organu wyższego stopnia w trybie wskazanym w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia.
Z powyższych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)