Uzasadnienie
Zgodnie z dyspozycją art. 57 § 1 w zw. z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei przepis art. 52 p.p.s.a. przesądza, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
W przedmiotowej sprawie zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 27 lutego 2012 r. skarżąca E.S. została wezwana do wykazania, iż przed wniesieniem skargi na bezczynność złożyła zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w trybie art. 37 k.p.a., natomiast [...] w K. została wezwana do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej zgodnie z art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpowiadając na powyższe wezwanie E.S. przedłożyła kopię pisma zatytułowanego "skarga" skierowanego do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. W piśmie tym skarżąca podnosi kwestię nieprawidłowości wykonanych robót budowlanych w budynku zlokalizowanym przy ul. [...] w K., a ponadto zarzuca m.in. złożenie fałszywego oświadczenia przez inwestora, nieprawidłowości w działaniu Wydziału Ksiąg Wieczystych, oraz korupcję. Stwierdzić należy, że powyższe pismo nie odpowiada treścią zażaleniu na bezczynność organu. Tym samym w ocenie sądu skarżąca nie wykazała, iż wyczerpała tryb zaskarżenia przewidziany w art. 37 k.p.a. tj. złożyła zażalenie na bezczynność do organu wyższego stopnia.
W związku z powyższym sąd uznał, że wymóg art. 52 § 1 p.p.s.a. w postaci obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie został spełniony, a zatem skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Z kolei organizacja [...] w K. nie przedłożyła dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji, w szczególności pełnomocnictwa do działania w imieniu organizacji dla E.W., której podpis widnieje pod skargą. W tym stanie rzeczy sąd uznał, że [...] nie uzupełniła braków formalnych skargi, w związku z czym, skarga wniesiona przez [...] podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 3 p.p.s.a, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności orzeczono jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a.