Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 7 października 2019 r. skarżący A. S. wniósł o udostępnienie przez Burmistrza Miasta i Gminy informacji publicznej – protokołu komisji gospodarki Rady Miejskiej w N. z dnia 3 października 2019 r.
Pismem z 28 października 2019 r. skarżący A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na nieudostępnienie ww. informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy wskazał, że pismem z dnia 21 października 2019 r. skarżący został poinformowany o tym, że "do Biura Rady Miejskiej w N. nie wpłynął protokół Komisji Skarg Wniosków i Petycji z dnia [...] r." ([...]). W istocie informacja o braku wpływu dotyczyła protokołu Komisji Gospodarki (oczywista omyłka pisarska polegająca na posłużeniu się nazwą "Komisji Skarg i Wniosków", zamiast "Komisji Gospodarki"). Protokół z posiedzenia Komisji Gospodarki Rady Miejskiej w N. z dnia 3 października 2019 r. nie wpłynął do Biura Rady Miejskiej w N. będącego wewnętrzną jednostką organizacyjną Urzędu Miasta i Gminy w N.. Organ zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie może udzielić informacji publicznej, której nie posiada.
Pismem z dnia 16 grudnia 2019 r. skarżący oświadczył, że cofa wniesioną w niniejszej sprawie skargę na bezczynność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, wobec jednoznacznego oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy oraz braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd - na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.