Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2007 r. J. S. i S. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Wójta Gminy [...].
W skardze tej, powołując się na "art. 154 § 4,5,6 K.p.a.", zarzucili "dalszą bezczynność Wójta Gminy oraz zażądali wymierzenia temu organowi kary pieniężnej "(...) w sprawie umorzenia postępowania (...)" w "(...) wydanej decyzji z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] po wyroku Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 marca 2007 r., sygn. akt SA/Kr 373/05.
Wskazali, że dnia 31 maja 2007 r. wezwali Wójta Gminy [...] do wykonania wyżej wymienionego wyroku. Nie odniosło to żadnego skutku. Uważają zatem, że skarga na podstawie "art. 154 k.p.a." jest zasadna.
Podnieśli, że we wspomnianym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpatrując ich skargę uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2005 r., Kol. [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu "(...) wydanej z naruszeniem prawa (...)" oraz uchylił decyzję l instancji - Wójta Gminy [...]. Wskazali także na zapadłe w sprawie wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt: II SA/Kr 1401/04 oraz prawomocne z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt: II SA/Kr 2281/03 i z dnia 5 marca 2007 r., sygn. akt: II SA/Kr 373/05.
W odpowiedzi na tę skargę Wójt Gminy [...] wskazał, że wyrokiem z dnia 5 marca 2007 r., sygn. akt: II SA/Kr 373/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. i poprzedzającą ja decyzję organu l instancji oraz stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana.
Wójt Gminy [...] podniósł, że: "(...) po ponownej analizie akt sprawy dnia [...] czerwca 2007 r. została wydana decyzja Wójta Gminy [...], Nr [...] umarzająca postępowanie w sprawie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, po wznowieniu postępowania, dla inwestycji p.n. "Budowa motelu z restauracją wraz z infrastrukturą techniczną i parkingami wewnętrznymi na działkach nr [...] i [...] położonych w miejscowości G. gm. [...] wraz ze zjazdem z drogo powiatowej nr [...]", z uwagi na fakt, iż w trakcie toczącego się postępowania na przedmiotowym terenie został wprowadzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a.
Art. 154 § 1 p.p.s.a., na którym opierają swoją skargę J. S. i S. S. (mimo, że w skardze powołali "art. 154 (...)k.p.a.", to z dalszej jej treści wynika, że chodzi o ten przepis), stanowi, że: "W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny."
Jest poza sporem, że skarżący uprzednio pisemnie wezwali Wójta Gminy [...] do wykonania wyroku sądu administracyjnego z dnia 5 marca 2007 r., sygn. akt: II SA/Kr 373/05 (pismo skarżących z dnia 31 maja 2007 r.).
Treść przytoczonego przepisu wskazuje, że skarga z art. 154 § 1 p.p.s.a. może być wniesiona tylko w jednym z dwu przypadków, a mianowicie w razie:
- - "niewykonania" przez organ administracji publicznej wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność albo
- - bezczynności organu administracji publicznej po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności.
Skarga J. S. i S. S. w swej istocie zmierza do ukarania Wójta Gminy [...] grzywną z uwagi na umorzenie postępowania, z którym to rozstrzygnięciem nie godzą się skarżący.
Istotnie skarga z art. 154 różni się od wszystkich pozostałych skarg wnoszonych do sądu administracyjnego również w zakresie żądania, gdyż ze sformułowania w art. 154 § 1 in fine p.p.s.a. wynika, że skarżący mogą bowiem zadać ukarania organu grzywną z powodu niewykonania wyroku.
Zastosowanie przewidzianej w art. 154 p.p.s.a grzywny może mieć miejsce wówczas, gdy po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, organy administracji pozostają w bezczynności i to z przyczyn zależnych od nich.
Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 154 mamy do czynienia wtedy, gdy właściwy organ, w tym wypadku Wójt Gminy [...], po wydaniu przez sąd prawomocnego wyroku, uwzględniającego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lub 2 albo § 2, art. 146 - 148 lub 150 p.p.s.a. skargę na akt lub czynność w zakresie określonym w art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a. i uchylającego lub stwierdzającego nieważność zaskarżonego aktu lub czynności, nie wydał stosownego aktu lub nie dokonał czynności w powtórnym postępowaniu prowadzonym w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego (por. T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lewis Nexis Warszawa 2008,s.553-567).
W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, że wskutek wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroku z dnia 5 marca 2007 r., sygn. akt: II SA/Kr 373/05 uchylającego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] stycznia 2005 r., nr [...] i poprzedzającą ją decyzję organu l instancji - Wójta Gminy [...] z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...], wydaną we wznowionym postępowaniu, odmawiającą uchylenia decyzji z dnia [...] września 2000 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz stwierdzającą wydanie jej z naruszeniem prawa, po stronie Wójta Gminy [...] istniał obowiązek podjęcia ponownej decyzji w tej sprawie.
Z akt sprawy niewątpliwie wynika, że Wójt Gminy [...] w dniu [...] czerwca 2007 r. nr [...] wydał decyzję administracyjną, którą w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie w sprawie decyzji o warunkach zabudowy zagospodarowania terenu wydaną po wznowieniu postępowania.
Skoro tak, to nie tylko, że nie mamy do czynienia z bezczynnością organu administracji - Wójta Gminy [...] - ale i brak jest podstaw do wymierzenia temu organowi z tego tytułu grzywny, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a.
Z całą stanowczością podkreślić należy, że celem skargi z art. 154 p.p.s.a. nie jest kontrola zgodności z prawem jakieś konkretnej decyzji lub innego aktu (w tym wypadku decyzji Wójta Gminy [...] z [...] czerwca 2007 r. nr [...]), czy czynności organu. W tym postępowaniu Sąd nie może się zajmować tego rodzaju kwestiami. Bada jedynie wykonanie prawomocnego wyroku w aspektach wymienionych w art. 154 p.p.s.a. Nawet w sytuacji, gdy organ administracji wydając decyzję nie respektuje oceny prawnej zawartej w wyroku sądu administracyjnego, to może to być zwalczane w drodze postępowania instancyjnego i stanowić podstawę uchylenia tego rodzaju decyzji (por. wyrok NSA z 25 listopada 2005 r., l OSK 42605, Lex nr 198147).
Jeśli Wójt Gminy [...] wydał decyzję po prawomocnym wyroku sądu z dnia 5 marca 2007 r., to fakt ten świadczy o wykonaniu wyroku z dnia 5 marca 2007 r. przed wniesieniem skargi z art. 154 p.p.s.a., co jest wystarczające do uznania za niezasadną skargi J. S. i S. S., opartej na tym przepisie.
Wobec powyższego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji wyroku.