Uzasadnienie
Skarżący A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewody. Jednak treść wniesionej skargi na bezczynność nie pozwalała na jednoznaczne zidentyfikowanie na czym zarzucana bezczynność organu administracji miałaby polegać, ani też nie wskazywały postępowania prowadzonego przez Wojewodę, do którego zarzut bezczynności miałby się odnosić.
W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2019 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi poprzez jednoznaczne podanie daty i numeru decyzji Starosty Powiatu [...], która stanowi przedmiot skarżonej bezczynności. Powyższe zarządzenie zawierało informację o tym, że podanie żądanych informacji winno nastąpić w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Opisane wyżej zarządzenie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 15 kwietnia 2019 r.
W piśmie z dnia 15 kwietnia 2019 r. skarżący podał, że "wniosek o wywłaszczenie
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej p.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi zaś, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Podkreślić więc trzeba, że w razie niedopełnienia przez stronę wymogu wyraźnego i precyzyjnego wyrażania oświadczeń procesowych i zaistnienia wątpliwości co do znaczenia i treści żądania zawartego w piśmie (skardze), sąd administracyjny nie może dokonywać wyboru lub oceny wniosków strony według własnego uznania, lecz zobowiązany jest wezwać stronę do sprecyzowania wniosku objętego pismem, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 27.05.2014 r. sygn. akt II GSK 1157/14).
Zauważyć należy, że wniesiona w tej sprawie skarga na bezczynność SKO w [...] zawierała braki uniemożliwiające nadanie jej prawidłowego biegu. Wynikało to z braku możliwości jednoznacznej identyfikacji przedmiotu bezczynności zarzucanej organowi administracji. Z uwagi na ten brak, konieczne było wezwanie skarżącego do sprecyzowania skargi w sposób powyżej opisany. W wyznaczonym terminie braki formalne skargi nie zostały jednak uzupełnione. Nakazywało to odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji