Uzasadnienie
L. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność i przewlekłe rozpoznawanie przez Wojewodę sprawy zainicjowanej pismem z dnia 30 listopada 2012 r.
Podniosła, że jej pismo z dnia 30 listopada 2012 r. zatytułowane jako skarga nie było rozpoznane zgodnie z art. 35 §3 kpa, w związku z czym organ naruszył zasadę szybkości postępowania oraz zasadę zaufania obywateli do organów administracji. Wskazując na bezczynność organu, rozumianą przez skarżącą jako niepodjęcie żadnej czynności w sprawie lub niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie, skarżąca przytoczyła orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (II OSK. 321/12, l OPS 6/08, II OSK 1031/12) i wniosła o "zobowiązanie organu (...) do ukarania pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie na podstawie 38 kpa".
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podał, że pismo skarżącej z dnia 30 listopada 2012 r. zostało zakwalifikowane przez organ jako odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia 21 listopada 2012 r. ([...]), a o powyższym fakcie poinformowano skarżącą w piśmie z dnia 22 stycznia 2013 r. Dodał, że postępowanie odwoławcze zainicjowane w/w pismem zostało zakończone decyzją Wojewody [...] z dnia 12 lutego 2013 r. ([...]) o umarzeniu postępowania odwoławczego.
Organ podniósł nadto, że w myśl art. 52§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W niniejszej sprawie, aby skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania była skutecznie wniesiona, skarżąca winna była wnieść zażalenie do organu wyższego stopnia zgodnie z art. 37 kpa. Skoro nie został wyczerpany tok instancyjny, tj. nie zostało wniesione zażalenie, skarga winna być odrzucona jako bezprzedmiotowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. póz. 270 ze zm" dalej ppsa), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W rozumieniu tego przepisu środkiem zaskarżenia w przypadku bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania jest zażalenie do organu wyższego stopnia składane w trybie art. 37 kpa.
W rozpatrywanej sprawie nie został wyczerpany tryb "przedskargowy". Skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania nie została bowiem poprzedzona zażaleniem wniesionym w trybie art. 37 kpa do organu wyższego stopnia.
Z w/w powodów skargę należało uznać za niedopuszczalną i jako taką, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, odrzucić