Uzasadnienie
W dniu [...] 2003 r. do Urzędu Gminy wpłynął wniosek K. G. o wydanie mu na piśmie decyzji, ogłoszonej ustnie w dniu [...] 2003 r.
W dniu [...] 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga K.G. na bezczynność Wójta Gminy. Bezczynność miała polegać na tym, że Wójt Gminy nie załatwił powyższego wniosku strony z dnia [...] 2003 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
W dniu wnoszenia przez Skarżącego skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wójta Gminy obowiązywał art.34 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.). Po dniu 1 stycznia 2004 r. odpowiednikiem jest art.52 ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270). Obie regulacje uzależniają dopuszczalność wniesienia skargi na bezczynność organu od uprzedniego skorzystania przez stronę z prawa do wniesienia zażalenia przewidzianego w art.37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. r.2000, nr 98, poz.1071, ze zm.).
Ponieważ skarga została wniesiona bez zachowania powyższego trybu, dlatego należało ją odrzucić jako niedopuszczalną, na zasadzie art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270).