Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J.J. podała, że 14.07.2004r. złożyła pisemny wniosek w Urzędzie Gminy w L. o udostępnienie informacji zgodnie z ustawą z 6.09.2001r. o dostępie do informacji publicznej. Do dnia 17.08.2004r. nie otrzymała żadnej odpowiedzi na swój wniosek, co traktuje jako ograniczenie swoich konstytucyjnych praw obywatelskich. Do skargi dołączyła kserokopię wniosku, z którego wynika, że interesowała ją szczegółowo działalność Gminnego Ośrodka Kultury w L. (sprawy dotyczące zatrudnienia i polityki finansowej).
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy L. wniósł o umorzenie sprawy i powołując się na art. 4 ust. l pkt 5 ustawy z 6.09.2001r. stwierdził, iż właściwą do udzielenia informacji jest jednostka, której żądanie dotyczy. Podał, że posługując się tą zasadą, a nadto mając na celu przyspieszenie sprawy przekazał wniosek skarżącej Gminnemu Ośrodkowi Kultury, o czym zawiadomił skarżącą pismem z dnia 20.08.2004r. nr [...]. Dodał, że GOK jest samorządową osobą prawną powołaną do wykonywania zadań w zakresie kultury na podstawie art. 14 ustawy z 25.10.1991r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (tj. Dz. U. z 2001r., Nr 13, póz. 123 ze zm.). Fakt, iż Gminny Ośrodek Kultury jest wyodrębnioną jednostką gminną jest powszechnie znany choćby z treści statutu Gminy L. opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Województwa M. z 2003r. [...]. Skarżąca powinna znać ten fakt, z racji działań, zainteresowań oraz pracy w Towarzystwie Miłośników Ziemi L. Gminny Ośrodek Kultury w L. jest zatem podmiotem zobowiązanym do udzielenia żądanej informacji toteż Wójt Gminy L. przekazał mu wniosek skarżącej w dniu 20.08.2004r., nie zawiadamiając wcześniej skarżącej z uwagi na to, że była to pierwsza tego rodzaju sprawa a także z uwagi na zmniejszoną obsadę kadrową w okresie urlopowym.
Ponadto Wójt Gminy L. poinformował Sąd, że pismem z dnia 31.08.2004r. Nr [...] Gminny Ośrodek Kultury udzielił skarżącej odpowiedzi na wniosek w pełnym zakresie, zaś skarżąca pismem, które wpłynęło do Urzędu Gminy 7.09.2004r. podziękowała za informację i wniosła o podanie innych szczegółowych danych. Wobec powyższego skoro skarżąca otrzymała żądaną informację od właściwej jednostki - Gminnego Ośrodka Kultury - wniosek o umorzenie postępowania jest zasadny.
Po wezwaniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do skarżącej, aby wypowiedziała się w świetle przesłanej odpowiedzi na skargę, czy ją podtrzymuje, skarżąca skargę podtrzymała. Twierdzi, że nie wiedziała, iż GOK jest jednostką wyodrębnioną, gdyby o tym wiedziała, zwróciłaby się o informację bezpośrednio do tej placówki. Przyczyną skargi było to, że Wójt przetrzymał jej pismo bez żadnej odpowiedzi przez okres ponad miesiąca, toteż brak odpowiedzi uznała za łamanie prawa obywatela do informacji publicznej. Przyznaje, że na początku września uzyskała od Gminnego Ośrodka Kultury informację. W kolejnym piśmie, które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego 14.09.2004r. skarżąca dodaje, że zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej powinna otrzymać odpowiedź na swój wniosek najpóźniej w ciągu 14 dni, a zgodnie z kpa najpóźniej po upływie 30 dni. Skargę uzasadnia brakiem jakiejkolwiek odpowiedzi przez miesiąc od złożenia wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarżąca zarzuca Wójtowi Gminy L. bezczynność w udzieleniu informacji lub wydaniu decyzji w przedmiocie odmowy udzielenia informacji. Mamy tu zatem do czynienia z podmiotem mającym charakter organu władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z 26.09.2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.).
Przepis art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się z zastrzeżeniem przypadku o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270), z tym, że:
- 1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi,
- 2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę.
Powyższa regulacja oznacza, że stosownie do przepisu art. 52 § 1 p. o. p. p. s. a. skargę na bezczynność organu opartą na przepisie art. 16 ust. l pkt 1-4 ustawy, wnieść można po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Według przepisu art. 52 § 2 p. o. p. p. s. a - przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Przepis art. 16 ust. l i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej przewiduje, że odmowa udostępnienia informacji publicznej przez organ władzy publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie takiej informacji następuje w drodze decyzji, do której stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 2 pkt l i 2, którym wyznaczono inny niż w kpa termin rozpoznania odwołania i wprowadzono dodatkowe wymogi uzasadnienia decyzji odmawiającej udostępnienia informacji. Powyższa regulacja oznacza, że w przypadku wniesienia skargi na bezczynność organu władzy publicznej w rozpatrzeniu sprawy o udzielenie informacji publicznej przez udostępnienie informacji lub odmowę jej udzielenia w formie decyzji, wyczerpanie środków odwoławczych w rozumieniu art. 52 § 2 p. o. p. p. s. a. stanowi złożenie przysługującego zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 kpa na nie załatwienie sprawy w terminie określonym przepisami ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej.
Naczelny Sąd Administracyjny w motywach postanowienia z dnia [...] maja 2002r. (sygn. akt IISAB/Kr 32/02 - niepubl.), zajął stanowisko, że przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, nie wyłączyły stosowania przepisów art. 34 ust. l i 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (obecnie chodzić będzie o art. 52 § 1 i §2 p. o. p. p. s. a.), w zw. z art. 37§1 kpa w odniesieniu do skarg na bezczynność organu władzy publicznej w wydaniu decyzji w przedmiocie odmowy dostępu do informacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w obecnym składzie podziela stanowisko, z wyżej wskazanych przyczyn.
Skoro z treści skargi wynika, że przed jej wniesieniem skarżąca nie zwracała się do organu wyższego stopnia z zażaleniem na nie załatwienie sprawy w terminie, skarga jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ulegała odrzuceniu. Z tych przyczyn postanowiono jak w sentencji.