Uzasadnienie
Skarga G. i A. S. (zwanych dalej skarżącymi) na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu [...].11.2007r. Skarżący wskazali, iż w dniu [...] lutego 2007r. wnieśli do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. odwołanie na decyzję nr [...] z dnia [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Otrzymali jedynie pismo z dnia [...] marca 2007r. o podjęciu działań przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Następnie, nie uzyskali już żadnych informacji o wyniku postępowania.
W odpowiedzi na przedmiotową skargę z dnia [...].01.2008r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej odrzucenie. Strona przeciwna przyznała, iż faktycznie doszło do zwłoki ze strony Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w sprawie administracyjnej dotyczącej realizacji przez inwestora "[...]" S. A. budynku mieszkalnego wielorodzinnego z istotnymi odstępstwami od warunków i ustaleń decyzji o pozwoleniu na budowę. Jednocześnie, organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270) z uwagi na jej niedopuszczalność. Przed wniesieniem skargi do sądu na bezczynność organu administracji publicznej skarżący nie wyczerpali uprzednio środków zaskarżenia tj. nie wnieśli zażalenia w trybie art.37 k.p.a. do organu wyższego stopnia tj. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Sąd zważył, co następuje
Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącym w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Po pierwsze wskazać należy, iż postępowanie w zakresie bezczynności organu w załatwianiu sprawy administracyjnej reguluje art. 37 k.p.a. Brzmienie art. 37 k.p.a. w sposób jednoznaczny wskazuje, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przez art.35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art.36 k.p.a. stronom służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zatem niezbędną przesłanką do złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest wcześniejsze złożenie w/w zażalenia do organu wyższego stopnia. Stanowisko takie jest ugruntowane także w orzecznictwie sądów administracyjnych. I tak w wyroku z 24.05.2001r., sygn. akt IV SA 572/99 NSA w Warszawie (publ. w ONSA 2002/3/116) stwierdził, iż wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność.
Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może dopiero wówczas wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
Jak wynika z przedstawionych akt sprawy administracyjnej oraz odpowiedzi na skargę skarżący nie wyczerpali środków zaskarżenia, przysługujących im w toku postępowania administracyjnego z mocy art.37 k.p.a., przed wniesieniem skargi do Sądu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.