Uzasadnienie
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący E.D. podniósł zarzut "przeciwko Urzędowi Miejskiemu w G. o zaniechanie i wieloletnie zaniedbanie żywotnej sprawy budowy ogrodzenia posesji położonej w G. przy ul. J.". Ponadto skarżący również zarzucił naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez lekceważenie ustalonych w nim terminów rozpoznania i rozstrzygania spraw obywateli.
Powyższa skarga ze względu na jej treść i zawarty w niej zarzut zakwalifikowana została jako skarga na bezczynność organu administracji publicznej.
W związku z tym, rozważyć należało, co następuje:
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) stanowi, iż każda skarga, jako pismo strony (art. 45 i art. 46 § 1) w postępowaniu sądowym powinna zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego (art. 57 § 1 pkt 3). Skarżący wnosząc skargę powinien uczynić zadość powyższemu warunkowi, wyraźnie określając na czym polega to naruszenie prawa lub interesu prawnego.
W rozpatrywanym przypadku skarga nie czyniła zadość temu wymogowi. W związku z tym zarządzeniem z dnia 22.03.2005r. Sąd wezwał (art. 49 § 1) E.D. do uzupełnienia spostrzeżonego braku formalnego skargi. W szczególności skarżący został wezwany aby wskazał na czym polega zarzucana bezczynność Burmistrza Miasta G. i w jakiej sprawie (o jakim przedmiocie) bezczynność ta występuje.
W wyznaczonym terminie skarżący braku tego nie uzupełnił. Wprawdzie skierował do sądu pismo lecz nie podał w nim żądanych informacji. Z tego względu sąd na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił wniesioną skargę. Przepis ten bowiem stanowi, że sąd odrzuca skargę, której braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
Niezależnie od tego, warunkiem wniesienia skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1). W przypadku skargi na bezczynność organu administracji tym środkiem zaskarżenia jest zażalenie z art. 37 § 1 kpa wnoszone do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w obowiązującym terminie.
W rozpatrywanym przypadku, skarżący stwierdził, iż wyczerpał wszelkie dostępne mu "drogi odwoławcze". Mimo wezwania, nie wykazał jednak aby przed wniesieniem skargi występował do organu wyższego stopnia z zażaleniem przewidzianym art. 37 § 1 kpa. Z tego względu skargę należało uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O zwrocie wpisu orzeczono w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 lit. a tej ustawy.
Odrzucenie skargi nie pozbawia skarżącego możliwości ponownego jej wniesienia, jeżeli skarga będzie odpowiadać warunkom formalnym, a skarżący wyczerpie przed jej wniesieniem przysługujące mu środki zaskarżenia.