Uzasadnienie
postanowienia z dnia 27 października 2008 r.
W dniu 19 czerwca 2008 r. A. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Wojewody.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie, zarzucając, że skarżąca nie wyczerpała trybu z art. 37 kpa, czyli nie złożyła zażalenia do organu wyższego stopnia.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. W sytuacji skargi na bezczynność skarżący obowiązany jest przed jej wniesieniem do sądu wyczerpać środek prawny przewidziany w art. 37 kpa, tzn. wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na nie załatwienie sprawy w terminie. Wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa stanowi warunek wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Niewyczerpanie przed wniesieniem skargi na bezczynność środka prawnego przewidzianego w art. 37 kpa prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa jako niedopuszczalnej.
Dlatego też, na podstawie powyższego przepisu, należało orzec jak w sentencji