Uzasadnienie
Pismem z dnia 22.04.2011 r., "A" w K. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w sprawie nr [...] domagając się stwierdzenia, iż "postępowanie w sprawie nr [...] toczone było przewlekle".
W uzasadnieniu podniesiono, że 12.10.2010 r., strona skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie decyzji. Wobec bezczynności organu pismem z 30.11.2010 r., strona skarżąca złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na bezczynność. Kolegium z uchybieniem terminu 1 miesiąca na rozpatrzenie sprawy postanowieniem z 28.12.2010 r., uznało zażalenie za uzasadnione i wyznaczyło termin 1 miesiąca na załatwienie sprawy. Skarżony organ dopiero 5.04.2011 r., wysłał postanowienie w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej. W tym stanie rzeczy przewlekłość postępowania jest oczywista i niczym nieuzasadniona.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o oddalenie skargi i wyjaśnił, iż "akta przedmiotowej sprawy pismem z dnia 13.05.2011 r. zostały przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w związku z wniesionym odwołaniem "A" w K. od decyzji Nr [...] z dnia 17.09.2010 r., ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji". W uzasadnieniu podniesiono, że:
- - postanowieniem z dnia 28.12.2010 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało zażalenie "A" w K. na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ l instancji (sprawy uzupełnienia decyzji WZ Nr [...] z dnia 17.09.2010 r.) za uzasadnione i wyznaczyło termin 1 miesiąca do załatwienia sprawy, wskazując, iż termin ten biegnie od dnia zwrotu akt organowi l instancji. Akta przedmiotowej sprawy zostały przekazane tut. organowi przez organ II instancji o w dniu 03.03.2011 r.
- - wydając zatem w dniu 01.04.2011 r., postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji (Nr tAU- [...]) z dnia 17.09.2010 r., tut. organ zachował miesięczny termin wyznaczony przez organ wyższej instancji postanowieniem z dnia 28.12.2010 r. do rozpoznania wniosku "A" z dnia 16.10.2010 r.
* obowiązujące przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie dają podstaw do utożsamiania wydania decyzji z jej doręczeniem. Wydanie (sporządzenie) decyzji zgodnie z wymaganiami art. 107 § 1 k.p.a. jest czynnością procesową wywołującą oznaczone skutki prawne. Nie można podzielić poglądu, że w okresie pomiędzy datą sporządzenia decyzji a momentem jej zakomunikowania stronie sprawa nie została zakończona (niezakończone zostało postępowanie administracyjne).
* z uwagi na fakt, iż to dzień 01.04.2011 r., stanowi datę w której wydane zostało postanowienie odmawiające uzupełnienia na wniosek "A" w K. uzupełnienia decyzji Nr [...] z dnia 17.09.2010 r., gdyż to w tym dniu dokument został zaopatrzony we wszystkie konieczne elementy, jakie winien posiadać zgodnie z przepisami prawa przewidzianymi dla tej formy rozstrzygnięcia organu administracyjnego, w tym m.in. podpis osoby upoważnionej do wydania postanowienia, termin jaki organ wyższej instancji wyznaczył tut. organowi na rozpoznanie wniosku "A" z dnia 16.10.2010 r., został zachowany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Nowelizacja ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r., o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011 r., nr.
6. poz.18 - zwaną dalej nowelą z 2010 r.,) ma na celu usprawnienie postępowania administracyjnego przez eliminację istniejących ograniczeń, stworzenie możliwości skarżenia nie tylko samej bezczynności organu administracji publicznej, ale również prowadzenie przez te organy postępowania w sposób przewlekły (długotrwale nieuzasadniony), przy jednoczesnym zmotywowaniu stron postępowania, do bardziej czynnego ich udziału.
Obecnie po dokonanej nowelizacji kodeksu mamy do czynienia z dwoma sytuacjami nie prowadzącymi do załatwienia sprawy w terminie.
Pierwszą, jest sytuacja bezczynności organu - który należy definiować jako stan, w którym organ administracji publicznej nie wydaje decyzji, postanowienia zaskarżalnego lub aktu albo czynności o których mowa w art. 3 § 2 okt. 1- 4"a" ustawy z dnia 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a) w terminie przewidzianym przez ustawę.
Druga sytuacja - wprowadzona nowelą z 2010 r., to sytuacja w której organowi nie można przypisać bezczynności bowiem organ podejmuje czynności z tym, że te czynności są nieefektywne, wykonywane z dużym odstępstwem czasowym, pozornie zmierzające do załatwienia sprawy. Formalnie, w takiej sytuacji organ nie jest, bezczynny a w stanie prawnym do dnia 11.04.2011 r., brak było środka dyscyplinującego organy w takiej sytuacji. Dlatego nowela z 2010 r., oprócz bezczynności wprowadziła pojęcie przewlekłości.
Wprowadzone nowelą z 2010 r., zażalenie do organu wyższego stopnia, (albo wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - art. 37 § 1 kpa) a potem skarga do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt. 8 p.o.p.s.a) wypełniają tę lukę.
W pierwszej kolejności obowiązkiem Sądu jest skontrolowanie czy skarga spełnia wymogi formalne a więc m.in. czy przed jej złożeniem wyczerpane zostały środki zaskarżenia (art. 52 § 1 p.o.p.s.a). W ocenie Sądu wymóg ten został spełniony. Strona skarżąca swoją skargą z dnia 22.04.2011 r., skumulowała w jednym piśmie dwie skargi na bezczynność i przewlekłość.
Na zarządzenie Sądu, sprawy z uwagi na różny przedmiot - zostały rozdzielone.
Skarga na bezczynność została cofnięta (sygn.akt II SAB/Kr 46/11) a postępowanie sądowe w tym zakresie zostało umorzone.
Objęta tym samym pismem skarga na przewlekłość była przedmiotem rozpoznania Sądu. Pismem z dnia 19.04.2011 r., strona skarżąca złożyła zażalenie na przewlekłość, a więc przed złożeniem skargi. Postanowieniem z dnia 26.05.2011 r., Kolegium uznało to zażalenie za nieuzasadnione. Zdaniem Sądu złożenie zażalenia przed wniesieniem skargi ale przed jego rozpoznaniem otwiera drogę do złożenia skargi bowiem można przyjąć, że złożenie zażalenia jest już wyczerpaniem środków zaskarżenia o których mowa art. 52 § 1 p.o.p.s.a.
W sprawie nie budzi żadnych wątpliwości, że organ pozostawał w bezczynności, która przerwana została wydaniem postanowienia z dnia 1.04.2011 r., i fakt ten stal się podstawą cofnięcia skargi na bezczynność. Od daty złożenia wniosku w przedmiocie uzupełnienia decyzji tj. od daty 12.10.2010 r., do daty wydania postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji tj. do dnia 1.04.2011 r., organ nie przedsięwziął żadnych czynności zmierzających do załatwienia wniosku. Tym samym organ dopuścił się ewidentnej bezczynności, nie można natomiast przypisać mu przewlekłości bo skoro nie podejmował żadnych czynności to wyczerpał znamiona bezczynności a nie przewlekłości.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 p.o.p.s.a orzeczono jak w sentencji.