Uzasadnienie
W dniu 3 kwietnia 2013r. S. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie nierozpatrzenia w terminie przez ten organ zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia 14 listopada 2012r. nr [...] znak: [...], którym organ ten odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wskazał, że zażalenie skarżącego zostało rozpatrzone postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2013r. znak: [...], którym zaskarżone postanowienie PINB zostało uchylone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi na bezczynność organów jest możliwe w wypadkach przewidzianych w pkt 1-4a.
Z akt administracyjnych wynika, że w dniu wniesienia skargi WINB w K. pozostawał w bezczynności odnośnie w/w postępowania zażaleniowego zainicjowanego przez skarżącego. Stosownie jednak do poglądu wyrażonego przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 26 listopada 2008r. sygn. akt I OPS 6/08 "Przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności" (Lex Omega nr 463487)
Zatem, mimo tego że w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, postępowanie sądowe ulega umorzeniu jako bezprzedmiotowe z uwagi na brak możliwości zastosowania przez sąd trybu przewidzianego w art. 149 p.p.s.a., gdyż Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność nie mógłby zobowiązać organu do wydania w określonym terminie aktu, który został wydany już po wniesieniu skargi, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd.
W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji i umorzyć postępowanie sądowe.