Uzasadnienie
Skarżący A. F. wniósł w dniu 6 lutego 2019 r. (data stempla pocztowego) bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę zatytułowaną jako "uzupełnienie skargi z dnia 15 stycznia 2019 roku na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego do sprawy oznaczonej nr [...]" w przedmiocie przesłania kserokopii dokumentu (pełnomocnictwa).
W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 maja 2019 r. pismem z dnia 14 maja 2019 r. wezwano skarżącego do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezłożenia opłaty w terminie.
Opisane powyżej zarządzenie zostało skutecznie doręczone w dniu 17 maja 2019 r. (k. 40a.s.).
W dniu 27 maja 2019 r. skarżący uiścił na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie należny od wniesionej skargi wpis.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., póz. 1302 z późn. zm. - dalej jako: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi, zgodnie z § 2 powołanego przepisu są: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Zgodnie natomiast z treścią art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Biorąc powyższe pod uwagę wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone w dniu 17
Sygn. akt II SAB/Kr69/19 maja 2019 r., a w związku z tym termin do uiszczenia ww. wpisu upływał w dniu 24 maja 2019 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił jednak należnego od wniesionej skargi wpisu. Uczynił to dopiero w dniu 27 maja 2019 r. (data obciążenia rachunku skarżącego - k. 41 a.s.), a zatem już po upływie zakreślonego 7-dniowego terminu. Tym samym czynność ta, jako dokonana przez skarżącego po upływie terminu, musiała zostać uznana za bezskuteczną.
Ponadto, niezależnie od przywołanej powyżej podstawy odrzucenia skargi, wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie zaistniała również podstawa do odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Podkreślić bowiem należy - na co zwrócił również uwagę organ w odpowiedzi na skargę - że bezczynność Samorządowego Kolegium
Odwoławczego w [...] we wskazanym powyżej zakresie, ze skargi tego samego skarżącego A. F., była już objęta przedmiotem kontroli tut. Sądu w sprawie o sygn. akt II SAB/Kr 187/18, w której w dniu 21 grudnia 2018 r. została oddalona skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie przesłania kserokopii dokumentu (pełnomocnictwa).
Wyrok ten uzyskał przymiot prawomocności z dniem 7 lutego 2019 r. Jak wynika natomiast z akt ww. sprawy sądowoadministracyjnej, a co zostało także podniesione w odpowiedzi na przedmiotową skargę, do akt sprawy o sygn. II SAB/Kr 187/18 została dosłana dodatkowa skarga A. F. z dnia 15 stycznia 2019 r. obejmująca swym zakresem również - podobnie jak pierwotnie wniesiona w tamtej sprawie skarga
- - bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia wniosku w przedmiocie przesłania potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa, mocą którego za
Skarb Państwa występowała H. Z., a którego dotyczyła też wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga zatytułowana jako "uzupełnienie skargi z dnia 15 stycznia 2019 roku na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do sprawy oznaczonej nr [...]".
Tym samym wobec powyższego, zdaniem Sądu, należało uznać, że pomiędzy obydwoma sprawami zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa sprawy, a w związku z tym wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga - jako złożona ponownie w tej samej sprawie prawomocnie osądzonej (bezczynności organu w toku postępowania w tej samej materii) - musiała zostać uznana za niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 230 § 1 i § 2 w zw. z art. 85 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie l sentencji postanowienia.
W przedmiocie zwrotu uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 in principio i § 2 p.p.s.a., jak w punkcie II sentencji postanowienia.