Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 14 lipca 2004 r., sygn. akt II SAB/Kr 7/04

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie: NSA Joanna Tuszyńska (spr.) AWSA Mariusz Kotulski
Edyta Domagałska protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 14 lipca 2004r.
Sprawa
sprawy ze skargi E. K. i A. K. na bezczynność Wójta Gminy Z.

Sentencja

postanawia:

  1. - skargę odrzucić -

Uzasadnienie

Skargą wniesioną w dniu 12.01.2004r E. i A. K. zarzucili Wójtowi Gminy Z. bezczynność w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, w sprawie z wniosku inwestorów D. i J. N., złożony w dniu 16.05.2002r.

Do dnia złożenia skargi Wójt nie wydał decyzji, mimo, iż w aktach sprawy znajdują się niezbite dowody niemożności przedmiotowej budowy.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Z. podniósł, że w związku z niejasnościami w dokumentacji wezwano wnioskodawców o uzupełnienie wniosku. Ponieważ braków wniosku nie uzupełniono, niemożliwym było wszczęcie procedury w sprawie, a w związku z tym odmowa wydania decyzji o warunkach zabudowy.

Sąd zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W sytuacji wniesienia skargi na bezczynność polegającą na powstrzymaniu się od wydania w terminie decyzji lub postanowienia, na które służy zażalenie, skarżący będzie zobowiązany, w pierwszej kolejności, wykorzystać środek prawny określony w art. 37 k.p.a., tj. zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na nie załatwienie sprawy w tym terminie.

W myśl art. 37 kpa na nie załatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Zażalenie to nie jest zażaleniem, o którym mowa w przepisach art. 141-144 kpa, nie można więc do niego odpowiednio stosować przepisów dotyczących odwołań, ale stanowi swoisty środek odwoławczy w przypadku nie załatwienia przez organ sprawy w ustawowym terminie.

Ponieważ do tego zażalenia nie mają zastosowania przepisy dot. odwołań, to zawsze organem właściwym do rozpatrzenia będzie organ wyższego stopnia i to niezależnie czy przepisy przewidują inny organ odwoławczy.

W niniejszej sprawie, organem wyższego stopnia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. W aktach sprawy znajduje się jedynie pismo skarżących z dnia 11.01.2004r. /bez dowodu złożenia tego pisma/ adresowane do Urzędu Gminy Z. zawierające żądanie ustalenia nowego terminu załatwienia sprawy.

Wobec powyższego skargę należy uznać za niedopuszczalną, gdyż skarżący nie złożyli zażalenia, o jakim była mowa wyżej.

Dlatego też, na podstawie art.58 par. l pkt 6 p.s.a. należało orzec jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.