Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 24 lutego 2021 r., sygn. akt II SAB/Kr 7/21

Uzasadnienie

W dniu 1 listopada 2020 r. (niedziela) za pośrednictwem poczty elektronicznej H. N. zwróciła się do Wójta Gminy P. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie 19 pytań związanych z funkcjonowaniem schroniska dla zwierząt w C.. Skarżąca zastrzegła, że na wypadek braku informacji Wójt winien zwrócić się do podmiotu prowadzącego schronisko.

W dniu 13 listopada 2020r. organ powiadomił skarżącą (pocztą elektroniczną), ze odpowiedź zostanie udzielona do dnia 31.12.2020 r. z powodu szerokiego zakresu danych, które muszą zostać pozyskane od podmiotu zewnętrznego.

Odpowiedzi na pismo udzielono w dniu 22 grudnia 2020 r.

Tego samego dnia H. N. wniosła za pośrednictwem organu skargę na jego bezczynność w zakresie załatwienia opisanego wyżej wniosku, jednocześnie odnosząc się (krytycznie) do odpowiedzi.

Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o:

1. 1. ukaranie UG grzywną w wysokości według decyzji Sądu uznając, iż nieudzielenie odpowiedzi na wniosek o informację publiczną nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa,
2. 2. wydanie wyroku o udostępnienie informacji publicznej przez UG na wszystkie punkty z wniosku,
3. 3. w przypadku nieprzesłania skargi do WSA w terminie 15 dni o ukaranie schroniska kolejną grzywną,
4. 4. zwrot opłaty sądowej, która zostanie wniesiona na konto bankowe WSA na wezwanie Sądu.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy P. wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie w całości. Podkreślił, że nazwana błędnie przez skarżącą pozwem skarga z dnia 22 grudnia 2020 r. nie spełnia wymogów formalnych wskazanych w w/w artykułach ustawy, gdyż nie zawiera danych skarżącej, takich jak numer PESEL czy adresu. Wyjaśnienia wymaga również kwestia prawidłowości podpisu skarżącej.

Odnosząc się merytorycznie do przedstawionych przez skarżącą zarzutów, wskazał, że nie sposób uznać skargi za zasadną. Na złożony przez skarżącą w dniu 1 listopada 2020 r. wniosek o udostępnienie informacji publicznej udzielona została konkretna i wyczerpująca odpowiedź. Termin rozpatrzenia sprawy i udzielenia odpowiedzi przedłużony został do 31.12.2020 r. zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ w odpowiedzi z dnia 22.12.2020 r. odniósł się szczegółowo do zadanych przez skarżącą pytań oraz przesłał jej wnioskowane dane i dokumenty będące w jego posiadaniu. Z uwagi na obszerność udostępnianych danych część z nich przekazana została poprzez udostępnienie linku do strony internetowej, na której dane te są przechowywane. Organ udzielił w całości odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Tym samym skarżąca bezpodstawnie zarzuca organowi bezczynność w udzieleniu wnioskowanych informacji.

Skarżąca w skardze z dnia 22.12.2020 r. przedstawia obszerną polemikę w związku z udzieloną jej odpowiedzią oraz swoje oczekiwania jak według niej taka odpowiedź powinna wyglądać. Sformułowane w skardze zarzuty nie podlegają ocenie przez sąd administracyjny w toku rozpatrywania skargi na bezczynność.

Uzyskanie informacji publicznej ma na celu spowodowanie efektu transparentności realizowania władzy publicznej, w tym wykonywania jej zadań. Informacja publiczna umożliwia wnioskodawcom wyrobienie sobie poglądu i uzyskanie wiedzy o działaniach władzy publicznej. Nie jest natomiast rolą sądu administracyjnego orzekającego w sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej sprawdzanie prawdziwości udostępnionej informacji publicznej, jej kompletności w odniesieniu do deklarowanych przez organ zasobów (jeśli oświadczenie organu nie budzi wątpliwości, a wnioskodawca skutecznie go nie podważa), czy merytorycznej prawidłowości udzielonej informacji. Uzyskane dane mogą posłużyć do społecznej oceny sposobu realizowania zadań publicznych, tj. czy organ wywiązuje się z nich należycie i w sposób wymagany przez prawo. Jednakże ocena ta pozostaje poza zakresem kontroli sądu w sprawie o bezczynność na podstawie u.d.i.p. (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 9 kwietnia 2020 r. II SAB/Bk 15/20). Również wniosek o ukaranie organu grzywną nie zasługuje na uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

1. 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
2. 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości lub w części (art. 151 p.p.s.a

Jak wskazał Naczelny Sad Administracyjny w uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19, podjętej w składzie 7 sędziów: "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a." Uchwała ta dotyczy co prawda administracyjnego postępowania jurysdykcyjnego zakończonego wydaniem decyzji administracyjnej, jednak poprzez analogię należy ją zdaniem Sądu zastosować także do sytuacji, gdy postępowanie rozpoczęte wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej zakończyło się udzieleniem tej informacji, a mimo to, po udzieleniu informacji publicznej, wniesiona została skarga do sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2176), informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej ma szeroki charakter i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Prawo obywateli do uzyskania informacji publicznej przewidziano w art. 4 u.d.i.p. Przepis ten przewiduje m.in., iż do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są m.in. podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Ustawodawca w art. 6 u.d.i.p. zamieścił przykładowy wykaz (katalog) informacji i dokumentów, które stanowią informację publiczną, przy czym wyszczególnienie to nie jest wyliczeniem wyczerpującym (zamkniętym), lecz ma charakter przykładowy.

O zakwalifikowaniu określonej informacji do udostępnienia decyduje jej treść i charakter. Przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest więc spełnienie przez nią kryterium przedmiotowego i stąd też decydującymi są treść i charakter konkretnej informacji, nie zaś podmiot, który jest w jej posiadaniu.

Istotnym jest również wskazanie, że informacja publiczna dotyczy samych faktów a nie ich wyjaśnień czy interpretacji.

Załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej może przybrać postać:

1. 1) czynności materialno-technicznej, jaką jest udzielenie informacji publicznej;
2. 2) pisma informującego, że wezwany podmiot nie jest zobowiązany do udzielenia informacji, gdyż nią nie dysponuje albo nie jest podmiotem, od którego można jej żądać;
3. 3) pisma informującego, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej;
4. 4) pisma informującego, że istnieje odrębny tryb dostępu do żądanej informacji publicznej lub zastosowania tego trybu w sytuacji, gdy z treści wniosku wynika, że wnioskodawca żąda udostępnienia w trybie szczególnym;
5. 5) decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. - akt ten jest wydawany w przypadku odmowy udostępnienia informacji, względnie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji.

Sąd mając na względzie katalog możliwych rozstrzygnięć wymienionych w art. 149 p.p.s.a. - winien odnieść się do całości sprawy orzekając zarówno w zakresie bezczynności, jak i dokonując oceny, czy miało miejsce rażące naruszenie prawa.

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w terminie wynikającym z obowiązujących przepisów podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności.

W sprawach dostępu do informacji publicznej zakres przedmiotowy wyznacza pojęcie informacji publicznej, zaś zakres podmiotowy - wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku.

W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. Szustakiewicz, "Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych", Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n.). Nie ulega wątpliwości, że Wójt Gminy P. jest organem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, oraz uzasadniając poszczególne punkty rozstrzygnięcia zawarte w wyroku, wskazać należy co następuje. Wniosek skarżącej zawierał następujące pytania, na które udzielono następujących odpowiedzi:

1. 1. Proszę o przedstawienie umów podpisanych ze schroniskiem w C. za lata od 2012 - 2020.

Skany umów z Gabinetem Weterynaryjnym [...]-[...] świadczącym usługi w latach 2012-2020 w załączeniu.

1. 2. Czy UG kontrolował losy zwierząt oddanych z terenu UG do schroniska w C.? Jeśli tak, proszę o informacje, w jaki sposób.

Urząd Gminy P. śledził losy zwierząt oddanych do kontroli poprzez kontakt telefoniczny z właścicielem schroniska oraz na podstawie składanych sprawozdań.

1. 3. Czy UG sprawdzał autentyczność adopcji wykazywanych przez właściciela schroniska? Jeśli tak, to w jaki sposób?

Adopcje zwierząt nie były sprawdzane.

1. 4. Proszę o kopie umów, jakie obowiązywały w latach 2012 do 30.09.2020 z lekarzami weterynarii którzy świadczyli usługi w schronisku.

Schronisko w C. prowadzone jest przez właścicieli, którzy są lekarzami weterynarii, stąd też nie było konieczne zawieranie osobnych umów z innymi lekarzami.

1. 5. Jaka karma była podawana psom dorosłym (szczeniakom i kotom, jeśli je oddano)? Jaka część z miesięcznej kwoty przekazywanej do schroniska była przeznaczona na karmę?

Gmina P. nie posiada wiedzy jaka część z miesięcznej kwoty przekazywanej do schroniska była przeznaczana na karmę. Umowa jest kompleksowa. Z informacji uzyskanej od właścicieli schroniska nie da się określić jaka część kwoty przekazywana jest na pokarm dla zwierząt w schronisku, gdyż zakup karmy odbywa się okresowo w zależności od aktualnych potrzeb. Zwierzęta karmione są karmami komercyjnymi dostosowanymi do ich potrzeb gatunkowych, wiekowych, jak i fizjologicznych. Obecny zapas karmy na schronisku pozwoli na około dwuletnie utrzymanie przebywających w nim zwierząt. Obecnie na schronisku stosujemy karmy takie jak: RoyalCanin, Britt, PrestigeMeal, Dolina Noteci, jak również te pochodzące z darów i zbiórek.

6. Proszę o kopie dokumentów potwierdzających leczenie zwierząt oddanych do schroniska w latach 2012 do 30.09.2020. Ile zwierząt padło z ogólnej liczby zwierząt oddanych do schroniska, w tym szczeniaków? Proszę o świadectwa wystawione przez schroniskowego weterynarza.

Z informacji uzyskanej od właściciela schroniska leczenie zwierząt opisywane jest w książce leczenia zwierząt. Informacje te są uzupełniane każdego dnia, więc nie ma możliwości skopiowania tych danych w odniesieniu do konkretnego zwierzęcia. Książka leczenia zwierząt podlega każdorazowo kontroli Powiatowego Lekarza Weterynarii, z którym wypracowano sposób jej prowadzenia. Powiatowy Lekarz Weterynarii, który z moc prawa jest organem umocowanym do przeprowadzania nadzoru nad schroniskiem dla zwierząt, nie zgłaszał zastrzeżeń, co do prowadzonej dokumentacji medycznej w schronisku.

Dodatkowo informacje o podstawowych zabiegach weterynaryjnych na zwierzętach jest przekazywana w comiesięcznych raportach przekazywanych wraz z rachunkiem. Co do wskazania ile zwierząt padło z ogólnej liczby zwierząt wyjaśniam, że taka informacja stanowi informację przetworzoną gdyż schronisko nie prowadzi takich statystyk z podziałem na szczenięta i psy dorosłe.

1. 7. Proszę o potwierdzenia przyjęcia zwierząt odłowionych z terenu UG w latach 2012 do 30.09.2020 (protokoły odłowień).

Zakres prowadzenia obowiązkowej dokumentacji określa § 6 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 czerwca 2004 r. (Dz.U. 2004 nr 158 poz. 1657) w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt. Wnioskowane dokumenty nie wchodzą w zakres dokumentacji określonej tym aktem prawnym.

8. Proszę o przysłanie nr ewidencyjnych i zdjęć wszystkich psów odłowionych z terenu UG i przyjętych do schroniska w latach 2012 do 30.09.2020. Zdjęcia muszą być bezwzględnie połączone z nr ewidencyjnymi. Np. zdjęcie + nr ewidencyjny......

Zdjęcia zwierząt umieszczane są na stronie internetowej schroniska, tj; [...] Natomiast zestawienie zdjęć z numerami ewidencyjnymi stanowi informację przetworzoną. Ponadto zakres prowadzenia obowiązkowej dokumentacji określa § 6 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi Z dnia 24 czerwca 2004 r. (Dz.U. 2004 nr 158 poz. 1657) w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt. Wnioskowane dokumenty nie wchodzą w zakres dokumentacji określonej tym aktem prawnym.

1. 9. Czy psy były chipowane? Jeśli UG twierdzi, że tak, proszę o dowody. Czy chipy zostały wprowadzone do Międzynarodowej Bazy Danych Safe Animal?

Psy, które są przekazywane do adopcji są chipowane, a informacje te są zamieszczane w bazie danych safeanimal. Dane o numerach chipów nie mogą jednak zostać przedstawione, gdyż są umieszczanie w umowach adopcyjnych i stanowią dane chronione na podstawie RODO. Zaznaczyć należy, że zgodnie z Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi Z dnia 24 czerwca 2004 r. (Dz.U. 2004 nr 158 poz. 1657) w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt, znakowanie zwierząt mikrochipem nie jest zabiegiem obligatoryjnym.

10. W jaki sposób promowano swoje zwierzęta, aby szybciej znalazły domy i w ten sposób, aby się zmniejszyły wydatki gminne na bezdomne zwierzęta? Jeśli według UG, to schronisko powinno było wystawiać i promować zwierzęta do adopcji, proszę o podanie linku, z którego wynika, że schronisko tak czyniło.

Zwierzęta są promowane na stronach internetowych schroniska [...], na Facebooku schronisko dla bezdomnych zwierząt w C. i na portalu OLX.

1. 11. Ile zwierząt zostało odłowionych z terenu UG w latach 2012 do 30.09. 2020, w tym: psów, szczeniąt, kotów.

Ilość zwierząt odłowionych w latach 2012 do 30.09.2020r. Wnioskodawca nie określił definicji wg której należy określić zwierzę jako szczenię, w związku z czym Wójt Gminy P. podaje zestawienie zwierząt z podziwem na psy i koty: 2012 r. - 4 psy; 2013 r. - 5 psów; 2014 r.- 5 psów; 2015 r.-2 psy; 2016 r.-4 psy i 4 koty; 2017 r. – 6 psów, 2 koty; 2018r. - 2 psy, 1 kot, ślepy miot 3 kotów, który poddano eutanazji; 2019 r.-4 psy, 2 koty; 2020r. (do 30 września) - 4 psy, 2 koty.

1. 12. Gdzie przebywały koty (jeśli zostały odłowione)? Czy w schronisku jest pomieszczenie dla kotów?

Schronisko dla zwierząt w C. jest przystosowane do utrzymywania w nim kotów.

1. 13. Ile psów zostało wysterylizowanych/wykastrowanych oraz zaczipowanych z ogólnej liczby przyjętych do schroniska w latach 2012 do 30.09.2020r. Proszę o dostarczenie dowodów na wykonanie zabiegów.

Zwierzęta są poddawane kastracji/sterylizacji po upływie 15-to dniowej kwarantanny. Dokumentacja kastracji/sterylizacji znajduje się w książce leczenia zwierząt dostępnej u właściciela schroniska.

1. 14. Proszę o kopie faktur obciążających budżet UG przez podmiot świadczący usługi odławiania bezdomnych zwierząt i opieki nad nimi w latach 2012 do 30.09.2020.

Skany faktur obciążających budżet Urzędu Gminy w latach 2014 do 30.09.2020r. w załączeniu. Ze względu na zniszczenie dokumentacji z lat 2012-2013 (kat. archiwalna B5) Wójt Gminy przedstawia skany faktur za lata 2014 do 30.09.2020r.

15. Czy schronisko posiada wolontariuszy na umowach wolontariackich oraz ilu pracowników?

Schronisko dla zwierząt w C. działa przy współpracy z wolontariuszami. Obecnie firma J. K. Gabinet Weterynaryjny [...] zatrudnia 6 osób wraz z właścicielem.

16. Ile zwierząt adoptowano z UG w latach 2012 do 30.09.2020? Proszę o przedstawienie kopii umów adopcyjnych z uwzględnieniem RODO. Dane osób adoptujących proszę zamazać/zakleić. Pozostałe pozycje na umowach adopcyjnych powinny być widoczne.

Schronisko nie działa w oparciu o umowy adopcyjne. Dostarczenie danych osobowych osób, którym przekazano zwierzęta do adopcji jest niezgodne z przepisami RODO, ponadto oznakowanie tych zwierząt zawiera numery chipów zwierząt umożliwiając dotarcie do ich obecnych właścicieli osobom trzecim. Losy zwierząt są każdorazowo kontrolowane przez Powiatowego Lekarza Weterynarii.

1. 17. W celu zapobiegania bezdomności, czy UG wprowadził program sterylizacji i kastracji? Czy dopłaca do sterylizacji/kastracji zwierząt właścicielskich?

Gmina P. nie wprowadziła programu sterylizacji i kastracji oraz nie dopłaca do sterylizacji i kastracji zwierząt właścicielskich. Kastracji i sterylizacji poddawane są koty wolnożyjące oraz zwierzęta przebywające w schronisku po 15-to dniowej kwarantannie.

1. 18. Czy UG rozważał możliwość nawiązania współpracy z innymi gminami wybudowania schroniska międzygminnego lub przytuliska? Jeśli nie nawiązał takiej współpracy, to dlaczego nie?

Gmina P. nie nawiązywała współpracy z innymi gminami w zakresie wybudowania schroniska międzygminnego lub przytuliska z powodu braku zainteresowania ościennych gmin. Na terenie naszej gminy problem bezdomności zwierząt jest niewielki (mniej niż 10 zwierząt rocznie).

20.Proszę o protokoły kontroli w schronisku w latach 2012 do 30.09.2020.

Protokoły kontroli schroniska w załączeniu.

W pkt. I wyroku Sąd zobowiązał organ do wydania aktu lub podjęcia czynności w zakresie pytań zawartych w pkt. 8 i pkt. 16 wniosku, na zasadzie art. 149 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. z następujących powodów.

Na pytanie nr 8, dotyczące przysłanie nr ewidencyjnych i zdjęć wszystkich psów odłowionych z terenu UG i przyjętych do schroniska w latach 2012 do 30.09.2020 r oraz połączenia zdjęć z nr ewidencyjnymi, organ odpowiedział, że zdjęcia zwierząt umieszczane są na stronie internetowej schroniska, tj. [...], natomiast zestawienie zdjęć z numerami ewidencyjnymi stanowi informację przetworzoną, nadto zakres prowadzenia obowiązkowej dokumentacji określa § 6 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi Z dnia 24 czerwca 2004 r. (Dz.U. 2004 nr 158 poz. 1657) w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt. Wnioskowane dokumenty nie wchodzą w zakres dokumentacji określonej tym aktem prawnym.

Odpowiedź ta jest niejednoznaczna w zakresie, w jakim dotyczy zestawienia zdjęć z numerami ewidencyjnymi. Nie wynika z niej, czy organ tej informacji nie posiada (wskazując, że nie ma obowiązku jej wytworzenia w świetle przywołanego wyżej rozporządzenia), czy też może jednak posiada informacje cząstkowe tj. osobo zdjęcia a osobno numery ewidencyjne lecz uważa, że skompilowanie tych danych stanowi informację przetworzoną.

Jeśli organ informacji tej z jakiegokolwiek powodu nie posiada, powinien jak już wyżej wskazano, poinformować o tym skarżącą.

Jeśli zaś uważa, że udzielenie odpowiedzi na pytanie skarżącej stanowi wniosek o udzielenie informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, to do obowiązków organu należy wezwanie wnioskodawcy do wskazania okoliczności wskazujących na istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu informacji publicznej przetworzonej i ocena wskazanych okoliczności, pod kątem spełnienia tej przesłanki.

Wnioskodawca powinien wykazać przesłanki uzasadniające udostępnienie mu informacji przetworzonej i w jaki sposób udostępnienie mu żądanej informacji miałoby się przełożyć w sposób realny na poprawę wykonywania zadań publicznych czy też funkcjonowania organów publicznych. Obowiązek wykazania tych przesłanek polega na wskazaniu okoliczności, na podstawie których podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji przetworzonej i sąd administracyjny będą mogły dokonać ich oceny, pod kątem spełnienia wymogu z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Taka wykładnia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. jest już ugruntowana w orzecznictwie sądów administracyjnych. Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Podkreślić tu należy, że udostępnienie informacji przetworzonej musi być nie tylko w interesie publicznym ale musi być szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Zatem z przepisu tego zasadniczo wynika, że prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Jeśli organ negatywnie weryfikuje spełnienie ww. przesłanek jest obowiązany wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, jeśli zaś przesłanki te identyfikuje pozytywnie, to wówczas jest obowiązany udzielić informacji przetworzonej.

Natomiast na pytanie nr 16, dotyczące wskazania liczby zwierząt adoptowanych z UG w latach 2012 do 30.09.2020 oraz przedstawienia kopii umów adopcyjnych z uwzględnieniem RODO, organ odpowiedział, że schronisko nie działa w oparciu o umowy adopcyjne. Dostarczenie danych osobowych osób, którym przekazano zwierzęta do adopcji jest niezgodne z przepisami RODO, ponadto oznakowanie tych zwierząt zawiera numery chipów zwierząt umożliwiając dotarcie do ich obecnych właścicieli osobom trzecim. Losy zwierząt są każdorazowo kontrolowane przez Powiatowego Lekarza Weterynarii.

Organ nie udzielił odpowiedzi co do liczby zwierząt adoptowanych, natomiast wyjaśnił, że umowy adopcyjne nie są zawierane. Skarżąca nie żądała przekazania danych osobowych osób, które adoptowały zwierzęta, więc odpowiedź w tym zakresie w ogóle była zbędna. Organ będzie zobowiązany wobec powyższego rozpoznać wniosek skarżącej co do ilości adoptowanych zwierząt stosownie do okoliczności i posiadanej w tym zakresie wiedzy.

W pkt. II wyroku Sąd stwierdził, że Wójt Gminy P. dopuścił się bezczynności, lecz bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Odpowiedź na wniosek co do zasady została udzielona skarżącej w dniu 22 grudnia 2020 r., tj. w terminie wynikającym z art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, po uprzednim przedłużeniu terminu do jej udzielenia do 31 grudnia 2020 r. Według najlepszej wiedzy i zamiaru organu była wyczerpująca. Organ udzielając odpowiedzi zrobił więcej niż był powinien tj. pozyskiwał informacje, których nie posiadał od schroniska, które mogło być samodzielnym adresatem wniosku. Jedynie odpowiedzi na dwa pytania wymagają sprecyzowania z powodów wyżej wskazanych. Organ nie zlekceważył skarżącej, nie uchylał się od obowiązku udzielenia odpowiedzi. Błędna interpretacja przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, jak również niezadowolenie skarżącej z treści udzielonych odpowiedzi nie może stanowić o rażącym naruszeniu prawa. Z tych samych powodów Sąd w pkt. III wyroku oddalił wniosek o wymierzanie organowi grzywny

W pkt. IV wyroku Sąd odrzucił skargę w pozostałym zakresie. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że korespondencja pomiędzy skarżącą a organem co do udostępnienia informacji publicznej miała miejsce poprzez pocztę elektroniczną. Jak wynika z akt sprawy, odpowiedź organu została przesłana skarżącej w dniu 22 grudnia 2020 r. o godzinie 10.32. Natomiast skarga wniesiona została w dniu 22 grudnia 2020 r. o godzinie 15.31, czyli po udzieleniu odpowiedzi. Co więcej, skarga w znacznym stopniu stanowi polemikę z treścią udzielonych przez organ odpowiedzi oraz formułuje dalsze pytania w nawiązaniu do udzielonych odpowiedzi. Z powyższego wynika zatem, że skarżąca wniosła skargę już po udzieleniu przez organ informacji publicznej.

Z tego względu, powołując się na wskazana już wcześniej uchwałę Naczelnego Sadu Administracyjnego podjętą w składzie 7 sędziów, z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19 Sąd w pkt. IV wyroku odrzucił skargę w zakresie w jakim nie dotyczyła odpowiedzi na pytanie nr 8 i pytanie nr 16, na zasadzie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. Odpowiedzi na pytania nr 1,2,3,4,5,10,11,12,14,15,17,18,20 są wyczerpujące i nie budzą żadnych wątpliwości. Odnośnie odpowiedzi na pytania nr 6,7,9,13 dodatkowego wyjaśnienia wymaga, dlaczego Sąd uznał, że odpowiedzi są należycie udzielone i wystarczające. Pytania nr 6, 7 i 13 zostały skierowane do Wójta Gminy, który udzielił na nie odpowiedzi, z których można wywnioskować, że informacje te uzyskał uprzednio ze schroniska, zaś sam ich nie posiadał.

Podkreślić należy, że organ nie jest obowiązany do poszukiwania żądanych przez wnioskodawcę informacji u innych podmiotów. Jeśli organ informacji nie posiada, jest obowiązany poinformować o tym wnioskodawcę.

W niniejszym przypadku zobowiązanie organu do wydania aktu lub dokonania czynności byłoby de facto zobowiązaniem organu do poszukiwania informacji u podmiotów trzecich, co jak wyżej wskazano byłoby niedopuszczalne. Organ także dlatego nie może udzielać odpowiedzi na pytania o informacje, których nie posiada, bo nie może wziąć odpowiedzialności za ich rzetelność - wówczas polega wyłącznie na tej wiedzy, którą przekazał mu podmiot trzeci.

Natomiast odnośnie pytania nr 9 to wyjaśnić należy, że składa się ono z dwóch części – pytania o to czy psy były chipowane a chipy wprowadzane do bazy SAFE ANIMALS. Na tę część pytania odpowiedź została wyczerpująco udzielona. Natomiast druga część pytania: "jeśli tak to proszę o dowody", nie jest pytaniem o informację publiczną. Skarżąca nie wskazuje jakich konkretnie dokumentów żąda a nie jest rzeczą organu domyślanie się rzeczywistej intencji pytającego.

Niezadowolenie skarżącej wynikające z treści udzielonych odpowiedzi nie oznacza bezczynności organu. Rolą zaś skargi na bezczynność nie jest polemika z udzieloną odpowiedzią, ale zmuszenie organu do podjęcia przewidzianych ustawą czynności, jeśli w ustawowym terminie ich nie podjął. Wyjaśnienia również wymaga, że formułowane w skardze dodatkowe, polemiczne pytania nie stanowią odrębnego wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

O kosztach orzeczono w pkt. V wyroku na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na zasądzone koszty w wysokości 100 zł składa się kwota tytułem uiszczonego przez skarżącą wpisu.