Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Na mocy art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, na niezałatwienie sprawy w obowiązującym terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. To właśnie zażalenie, w przypadku skargi na bezczynność, jest środkiem zaskarżenia, którego uprzednie złożenie jest konieczne do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Skarżący zatem przed złożeniem skargi, winni wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skarżący mimo wezwania sądu, nie wykazali aby wnosili zażalenie takie, przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a. Należy więc uznać, że wymagane do złożenia skargi wyczerpanie środków zaskarżenia nie miało miejsca.
Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przewidującego, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne, należało odrzucić skargę złożoną w niniejszej sprawie.