Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 12 maja 2017 r. sygn. akt II SAB/Kr 76/17 w pkt I umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania "K." sp. z o.o. w K. do udzielenia skarżącemu K. K. informacji publicznej, w pkt II stwierdził, że podmiot "K." sp. z o.o. w K. dopuścił się bezczynności, przy czym nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa, w pkt III umorzył postępowanie w zakresie żądania przyznania na rzecz skarżącego sumy pieniężnej i w pkt IV. zasądził od "K." Sp. z o.o. na rzecz skarżącego kwotę 480 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z dnia 13 lipca 2017 r. (data prezentaty) pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie w którym domagał się uchylenia powyższego wyroku w części, to jest w zakresie pkt IV i rozpoznanie sprawy co do istoty poprzez zasądzenie od "K." Sp. z o.o. w K. na rzecz skarżącego kwoty 580 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Z ostrożności procesowej wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki rachunkowej na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a.
W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącego podniósł, iż skoro z przedmiotowego wyroku wynika, że podstawą zasądzenia zwrotu kosztów postępowania był art. 205 § 2 p.p.s.a., to Sąd winien zasądzić nie tylko zwrot kosztów zastępstwa procesowego, ale także zwrot kosztów sądowych - wpisu od skargi w wysokości 100 zł, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. art. 194 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – dalej zwana jako "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej. Natomiast stosownie do art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
W okolicznościach niniejszej sprawy, zażalenie pełnomocnika skarżącego na zawarte w pkt IV wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Krakowie z dnia 12 maja 2017 r., sygn. akt II SAB/Kr 76/17 postanowienie rozstrzygające o kosztach postępowania jest oczywiście uzasadnione.
Wskazać należy, że art. 200 p.p.s.a. statuuje zasadę odpowiedzialności strony za wynik postępowania, zgodnie z którą, skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego, w myśl art. 205 § 2 p.p.s.a., zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Nie ulega wątpliwości, że kosztami celowymi do dochodzenia praw będą również koszty wpisu od skargi.
W związku z powyższym Sąd, uwzględniając skargę, zobowiązany był zgodnie z art. 200 p.p.s.a. zasądzić od "K." Sp. z o.o. w K. na rzecz skarżącego K. K. kwotę 580 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Na wysokość tej kwoty składają się bowiem: uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł, zgodnie § 2 ust. 1 pkt 6 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi a także koszty zastępstwa prawnego, ustalone według stawki opłat określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804), tj. w wysokości 480 zł.
Natomiast zasądzona w pkt IV ww. wyroku kwota 480 zł nie odpowiada wysokości poniesionych przez skarżącego kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia swoich praw.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika o zwrot kosztów postępowania zażaleniowego, Sąd wskazuje, że stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Brak jest w tym przepisie podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, ONSA i WSA 2008/2/23). Zaskarżone postanowienie nie jest żadnym z orzeczeń wymienionych w art. 209 p.p.s.a. Ustawodawca nie przewidział możliwości zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w sytuacji skorzystania przez Sąd I instancji z uprawnień wynikających z art. 195 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 2015 r., sygn. akt II OZ 658/15, CBOSA). W związku z powyższym Sąd oddalił wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Na marginesie wskazać należy, że błędne orzeczenie o kosztach nie może być zasadniczo prostowane w trybie art. 156 p.p.s.a. Postanowienie w sprawie kosztów sądowych zamieszczone w wyroku sądu strona może zaskarżyć w drodze zażalenia na podstawie art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 16 września 2010 r. sygn. akt II GZ 249/10, Lex nr 743043).
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 195 § 2 i art. 200 w związku z art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.