Uzasadnienie
Stosownie do przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.VIII.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.)w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.VIII.2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Środkiem zaskarżenia - w przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej - jest zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 kpa, a wnoszone do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w obowiązującym terminie przez właściwy organ w tej sprawie.
W rozpatrywanym przypadku strona skarżąca przed wniesieniem skargi zażalenia takiego nie składała. Mimo bowiem stosownego pisemnego wezwania nie wykazała aby zażalenie takie wniosła. Z tego względu skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 wyżej cytowanej ustawy z 30.VIII.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.