Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 10 maja 2013 r. pełnomocnik skarżącej –W.B. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że wniesienie skargi było poprzedzone zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Pismo zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 maja 2013r. Mimo upływu zakreślonego terminu, zarządzenie sądu nie zostało wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku bezczynności organu lub przewlekłego postępowania środkiem zaskarżenia, o jakim mowa w w/w przepisie jest zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z jego treścią na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Analiza przedłożonych akt administracyjnych prowadzi do wniosku, że skarżąca nie złożyła zażalenia na w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia, przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu. Również na wezwanie sądu nie wykazała, aby dopełniła tego warunku. Skarga wniesiona bez zachowania tego trybu jest skargą niedopuszczalną, podlegającą, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzuceniu.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, należało orzec jak w sentencji postanowienia.