Uzasadnienie
W dniu 19 grudnia 2011 r. J.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na "bezczynność, przewlekłość oraz biurokratyczność postępowania prowadzonego z rażącym naruszeniem prawa przez Prezydenta Miasta K".
Skarżący przedstawił przebieg postępowania administracyjnego wszczętego jego wnioskiem z dnia 18 marca 2008 r. o ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia "Budowa 10 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących, z garażami, budowa wewnętrznej drogi dojazdowej, oraz wjazdu" na działkach położonych przy ul. [...] w K. W ponad dwudziestu punktach skarżący opisał uchybienia proceduralne i merytoryczne, których jego zdaniem organ się dopuścił.
Skarga poprzedzona była zażaleniem skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w dniu 9 września 2011 r.
Prezydent Miasta K. wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że w dniu 9 grudnia 2011 r. wydał decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie. Niezależnie od tego stwierdził, że postępowanie prowadzone było prawidłowo, a czynności podejmowano stosownie do jego stadium i okoliczności. Organ podał, że wobec stwierdzenia, że teren inwestycji objęty był ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 6 lipca 2005 r. "[...] ", w dniu 16 maja 2008 r. postępowanie umorzono. Po stwierdzeniu przez sąd nieważności tego planu, na podstawie art. 154 § 1 kpa decyzję o umorzeniu uchylono, co otworzyło drogę do merytorycznego załatwienia wniosku z dnia 18 marca 2008 r. Zanim jednak do tego doszło, uchwalony został nowy plan zagospodarowania przestrzennego "[...] " obejmujący teren inwestycji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Zgodnie jednak z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa) Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowanie zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Ta regulacja oznacza, że Sąd, badając skargę na bezczynność, zobowiązany jest uwzględnić stan sprawy istniejący w dacie wyrokowania. Jeśli w dacie tej stan bezczynności organu już nie istnieje, uwzględnienie skargi nie jest możliwe. Skarga bowiem utraciła swój przedmiot, a z taką sytuacją wiąże się konieczność umorzenia postępowania sądowego. W rozpatrywanej sprawie jednak postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe po jego wszczęciu, lecz było takie od samego początku. Decyzja bowiem kończąca postępowanie w sprawie w I instancji wydana została przed dniem wniesienia skargi do Sądu. W dacie wniesienia skargi nie toczyło się więc postępowanie administracyjne, którego przebieg miałby podlegać sądowej kontroli.
W takiej sytuacji skargę uznać należało za niedopuszczalną i jako taką, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, odrzucić. Odrzucana skarga nie podlega merytorycznemu badaniu. To zatem, czy organ przed wydaniem decyzji prowadził postępowanie przewlekle, czy pozostawał w bezczynności, pozostaje poza oceną Sądu.
O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym Sąd zwraca stronie uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.