Uzasadnienie
W piśmie z dnia [...] r. S. D. zawarła skargę na bezczynność Wójta Gminy w [...] w sprawie uregulowania stosunków wodnych na jej nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz.ewid. [...], które to stosunki naruszone zostały przez jej sąsiada S. P. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o umorzenie postępowania podnosząc, że:
1/ wnioskiem z dnia [...].r S. D. zwróciła się do Wójta Gminy z prośbą o wyznaczenie wizji lokalnej w lesie, twierdząc, że jej sąsiad S. P. w sposób złośliwy zmienia fosy wodne przez co niszczy drzewo i nasadzenia leśne i wniosła aby S. P. przywrócił cieki wodne do poprzedniego stanu i dojazd do lasu.
2/ twierdzenia zawarte w skardze dotyczące bezczynności Wójta Gminy [...] nie są prawdziwe, gdyż po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie Wójt Gminy wydał decyzję z dnia [...] r. [...] w oparciu o przepisy art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r., Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, póz. 1229 z późn. zm.) w sprawie przywrócenia stanu wody na gruncie tj. na działce nr [...] położonej w [...] własności S. D. Od powyższej decyzji żadna ze stron nie wniosła w terminie odwołania.
3/ Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało Wójtowi Gminy pismo S. D. z dnia [...] r. w sprawie naruszenia stosunków wodnych. W związku z powyższym, pismem z dnia [...] r., Wójt Gminy wezwał S. D. do sprecyzowania swojego żądania przypominając, że w dniu [...].r wydana została decyzja w sprawie przywrócenia stanu wody na gruncie tj. dz. Nr [...] i dz. nr [...] położonych w [...], w stosunku do której strona nie wniosła odwołania w terminie. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] r., strona podała, że żąda przywrócenia właściwego, dawnego biegu wód tak jak wskazywali świadkowie, nie do jej lasu. Pismem z dnia [...] r., skarżąca zwróciła się do SKO ze skargą na bezczynność Wójta, ale Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] r., Sygn. akt: [...] uznało zażalenie na bezczynność Wójta Gminy [...] w sprawie naruszenia stosunków wodnych za nieuzasadnione.
4/ następnie w szeregu pismach kierowanych do różnych organów, skarżąca powracała do kwestii rozstrzygniętej decyzję z dnia [...] r., zawsze była jej udzielana odpowiedź. W ostatnim piśmie z dnia [...] r., ponownie domagała się uregulowania stosunków wodnych, na które Wójt Gminy pismem z dnia [...] r, udzielił jej odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w sprawach decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygają sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innych niż co dopiero wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, czy w końcu pisemnych interpretacje przepisów prawa podatkowego (art. 3 § 1 i 2 pkt. 1- 4a i 8 ustawy z dnia 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 póz. 1270 z późn. zm. zwaną dalej w skrócie p.o.p.s.a). Krótko mówiąc, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.o.p.s.a sąd administracyjny orzeka w sprawach ze skarg na bezczynność organów w przypadkach kiedy:
- - organ ma obowiązek wydać decyzję,
- - organ ma obowiązek wydać postanowienie na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie lub rozstrzygające o do istoty sprawy,
- - organ ma obowiązek wydać postanowienie w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie,
- - organ ma obowiązek podjąć inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
O bezczynności organu administracji publicznej możemy mówić dopiero wtedy, gdy organ w prawnie ustalonym terminie nie podjął żadnych czynności, lub prowadząc postępowanie - nie zakończył go wydaniem aktu administracyjnego (decyzji, postanowienia lub też innego aktu). Ale chodzić może jedynie o takie postępowanie - które może zakończyć się wydaniem aktu administracyjnego. Akt administracyjny zaś to objaw woli organu administracyjnego podjęty na podstawie prawa i w granicach przysługujących temu organowi kompetencji.
Skarżąca twierdzi, że Wójt Gminy [...] pozostaje w bezczynności w sprawie załatwienia jej wniosku o uregulowanie stosunków wodnych na jej nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz.ewid. [...]. Tymczasem z akt sprawy wynika, że sprawa ta została załatwiona ostateczną decyzją Wójta Gminy z dnia [...] r, (znak: [...]) który w oparciu o przepisy art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r, Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, póz. 1229 z późn. zm.) orzekł w sprawie przywrócenia stanu wody na gruncie tj. na działce nr [...]. Tym samym Wójt Gminy nie jest uprawniony o orzekaniu w sprawie zakończonej ostateczną decyzją a więc nie można mu przypisać bezczynności.
Osoba niezadowolona z działalności organu, może przedsięwziąć działania w trybie przepisów działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie skarg i wniosków, ale działania organów w sprawach dotyczących skarg i wniosków nie podlegają kontroli sądowej.
Skoro więc opisane w skardze okoliczności, nie stanowiły podstawy do wszczęcia postępowania administracyjnego, które mogłoby się zakończyć wydaniem decyzji czy innego aktu, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 1-4 p.o.p.s.a, to nie można mówić aby organ dopuścił się bezczynności, bowiem o bezczynności można mówić tylko wtedy, gdy organ administracji dopuszcza się zwłoki w załatwieniu sprawy administracyjnej.
W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby organ dopuścił się bezczynności na podstawie art. 151 p.o.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.