Uzasadnienie
J. G. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucił [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. bezczynność. Skarżący wskazał, że skarga dotyczy bezczynności "w zakresie kontroli i nadzoru nad matactwem i postępowaniem dowodowym zbieranym przez inspektorów PINB w W.". Skarżący zażądał ukarania pracowników i zobowiązania organu do naprawienia szkód.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej odrzucenie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z uwagi na jej niedopuszczalność. Organ podniósł, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia w toku prowadzonego postępowania bowiem nie złożył zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a dopiero po uzyskaniu stanowiska organu wyższego stopnia dopuszczalne jest złożenie skargi na bezczynność do sądu administracyjnego. Ponadto organ wyjaśnił, że nie można zarzucić [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. bezczynności w załatwieniu wniosków skarżącego zawartych w protokole przyjęcia stron z dnia 26 lipca 2011 r. Skarżący po zapoznaniu się z aktami sprawy znak: [...] oraz znak: [...] oświadczył, że nie składa skarg do sądu administracyjnego na wydane rozstrzygnięcia [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego tj. na postanowienie z dnia 28 czerwca 2011 r. oraz na decyzję z dnia 29 czerwca 2011 r. Rozstrzygnięcia te zapadły w prowadzonych i zakończonych przed wniesieniem skargi na bezczynność organu postępowaniach administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 14 marca 2012 r. poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z powyższego wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Podkreślić należy, iż w razie pozostawienia przez organ podania, czy wniosku bez rozpoznania strona może podjąć obronę przed bezczynnością składając zażalenie do organu wyższego stopnia, a następnie w razie nieuwzględnienia zażalenia skargę do sądu administracyjnego (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego.
Komentarz. Warszawa 2006). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Jak wynika z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy, skarżący przed wniesieniem skargi do sądu na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. tj. nie wniósł stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia, w tym przypadku Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego przed wcześniejszym wykorzystaniem przez skarżącego środka odwoławczego w postaci zażalenia na bezczynność organu l instancji, czyni zatem przedmiotową skargę niedopuszczalną.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.