Uzasadnienie
A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Starosty w przedmiocie wniosku z dnia 18 maja 2018 r. o wydanie decyzji. W skardze skarżący wskazał, że jest to cyt. "skarga na bezczynność Starosty w sprawie usunięcia naruszenia prawa poprzez wykonanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 października 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 306/09 nakazującej Staroście wydanie decyzji o ustaleniu i wypłacie odszkodowania w kwocie 67 145 013 za wywłaszczenie części budynku Hotelu [...] przy ul. [...] -p. gr. I. kat. [...] gm. kat. Z. z względu na przyjęcie do zasobu geodezyjnego operatu wywłaszczeniowego inż. A. P. nr [...] z dnia 7.02.2018, czym dokonano oszustwa i bezprawnie pozbawiono mnie części mojej działki, a urzędnicy działali na szkodę mojego interesu prywatnego.".
W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z 7 maja 2019 r., pismem z 15 maja 2019 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia skargi – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez przedstawienie dowodu, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Starosty skarżący wyczerpał tryb określony w art. 37 § 1 K.p.a., tj. wniósł do organu wyższego stopnia ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 17 maja 2019 r. – dowód doręczenia wezwania w aktach.
Skarżący, mimo upływu zakreślonego terminu, nie wykazał, że wniósł ponaglenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Zgodnie z treścią art. 53 § 2b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W świetle powyższego uprzednie wniesienie ponaglenia jest przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Mając na uwadze przedstawioną regulację prawną referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia skargi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez wykazanie, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Starosty skarżący wyczerpał tryb określony w art. 37 § 1 K.p.a. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 17 maja 2019 r., zatem siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął z dniem 24 maja 2019 r.
Skarżący, mimo prawidłowego doręczenia wezwania i upływu zakreślonego terminu, nie przedstawił dokumentu ponaglenia ani nie wykazał, że zostało ono wniesione, co czyni skargę niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.