Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 18 października 2005 r., sygn. akt II SAB/Kr 9/05

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Skład
Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Woś Sędziowie: WSA Małgorzata Brachel -Ziaja AWSA Wojciech Jakimowicz (spr)
Grażyna Grzesiak protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 18 października 2005 r.
Sprawa
sprawy ze skargi Prokuratura Okręgowego w [...] na bezczynność [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] zobowiązuje [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] do wydania aktu w postępowaniu w sprawie wszczętej z wniosku Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia 28 maja 2003 r. w terminie 2 miesięcy.

Uzasadnienie

[...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w [...] wszczął na wniosek Prokuratury Okręgowej w [...] postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia, czy zespół dawnej [...] przy ul. [...] w Krakowie wpisany do rejestru zabytków nr [...] z dnia 2 grudnia 1993 r. pozostaje w należytym użytkowaniu i utrzymaniu zgodnie z art. 4 i art. 25 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania nosi datę 28 maja 2003 r.

Decyzją z dnia [...] listopada 2003 r, l.dz. [...][...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w [...] umorzył postępowanie we wszczętej na wniosek Prokuratury Okręgowej w [...] sprawie ustalenia, czy zespół dawnej [...] przy ul. [...] w [...] wpisany do rejestru zabytków nr [...] z dnia [...] grudnia 1993 r. pozostaje w należytym użytkowaniu i utrzymaniu zgodnie z art. 4 i art. 25 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury.

Decyzją z dnia [...] lutego 2003 r., l. dz. [...] Minister Kultury po rozpatrzeniu odwołania Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. od decyzji z dnia [...] listopada 2003 r., l.dz. [...][...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

[...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w [...] ponownie wszczął postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia, czy zespół dawnej [...] przy ul. [...] w [...] wpisany do rejestru zabytków nr [...] z dnia [...] grudnia 1993 r. pozostaje w należytym użytkowaniu i utrzymaniu zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1c, art. 7 pkt 1, art. 89 pkt 2, art. 139 ust. 1 oraz art. 36 ust. 1, art. 91 ust. 4 pkt 4 i 9 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, zawiadamiając o tym strony postępowania i Prokuraturę Okręgową w [...] pismem z dnia [...] marca 2004 r.

Skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] datowaną na dzień [...] czerwca 2004 r. w sprawie ustalenia, czy zespół dawnej [...] przy ul. [...] w [...] wpisany do rejestru zabytków nr [...] z dnia [...] grudnia 1993 r. pozostaje w należytym użytkowaniu i utrzymaniu złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Prokurator Okręgowy w [...] wnosząc o zobowiązanie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] do wydania decyzji w sprawie. Skarżący wskazuje, że przedmiotowe postępowanie prowadzone jest z przekroczeniem terminu ustawowego załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym, a w dacie wystąpienia ze skargą brak jest rozstrzygnięcia kończącego postępowanie, a także wskazania terminu załatwienia sprawy.

Pismem z dnia [...] lipca 2004 r. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w [...] zawiadomił strony postępowania i Prokuraturę Okręgową w [...] o przedłużeniu terminu zakończenia postępowania w sprawie ustalenia, czy zespół dawnej [...] przy ul. [...] w [...] wpisany do rejestru zabytków nr [...] z dnia [...] grudnia 1993 r. pozostaje w należytym użytkowaniu i utrzymaniu do dnia [...] września 2004 r. podnosząc, iż brak wydania decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz pozwolenia na budowę dla inwestycji pod nazwą: "rewitalizacja kompleksu dawnej strzelnicy garnizonowej przy ul. [...] w [...] z adaptacją na obiekt użytkowy, w obrębie działek nr [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...] uniemożliwia zakończenie postępowania w sprawie ustalenia, czy zespół dawnej [...] przy ul. [...] w [...] wpisany do rejestru zabytków nr [...] z dnia [...] grudnia 1993 r. pozostaje w należytym użytkowaniu i utrzymaniu.

W odpowiedzi na skargę datowanej na dzień [...] września 2005 r. [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w [...] wskazał, iż "do chwili obecnej inwestor nie przedstawił wbrew swoim deklaracjom projektu budowlanego. Zważywszy na znaczny stopień skomplikowania przedmiotowej sprawy [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w [...] starał się wnikliwie analizować wszystkie fakty mające wpływ na jej rozstrzygnięcie, dlatego też wnosi o oddalenie złożonej skargi".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269)), a kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także podejmowania innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270).

Z akt sprawy wynika, że [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w [...] od [...] maja 2003 r. prowadzi postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia, czy zespół dawnej [...] przy ul. [...] w [...] wpisany do rejestru zabytków nr [...] z dnia [...] grudnia 1993 r. pozostaje w należytym użytkowaniu i utrzymaniu. O toczącym się postępowaniu administracyjnym w powyższej sprawie [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w [...] informował strony postępowania. Od dnia wydania decyzji z dnia [...] lutego 2003 r., l. dz. [...] przez Ministra Kultury, na moc której uchylono decyzję z dnia [...] listopada 2003 r., l.dz. [...][...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, nie została wydana decyzja administracyjna kończąca postępowanie w sprawie. O przedłużeniu postępowania w sprawie poinformowano strony dopiero po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, tj. pismem z dnia [...] lipca 2004 r., przy czym termin załatwienia sprawy określono na dzień [...] września 2004 r., którego to terminu nie dotrzymano.

Z zebranej w aktach dokumentacji wynika, że do dnia rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w [...] postępowanie w niniejszej sprawie nie zostało zakończone w sposób przewidziany w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 104 k.p.a. organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji.

Należy podkreślić, że bezczynność administracji ma miejsce zaraz po upływie ustawowych terminów przewidzianych dla załatwienia sprawy administracyjnej, niezależnie od tego, jakie były jej powody i w jakim stopniu organ wykazywał się aktywnością podczas prowadzonego postępowania, którego jednak nie zakończył.

W związku z brakiem formalnego zakończenia postępowania administracyjnego poprzez wydanie stosownego aktu administracyjnego skargę należało uznać w całości za uzasadnioną i - mając na uwadze treść art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270) - konieczne stało się zobowiązanie przez sąd [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w [...] do wydania aktu w postępowaniu wszczętym z wniosku Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [....] maja 2003 r. w terminie dwóch miesięcy.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.